This bloody something

The best therapy I ever had was with pen and paper, my writing sessions.

[suziestrangeblossom]

(via GIPHY)

[suziestrangeblossom]

(via GIPHY)

[suziestrangeblossom]

Letters I never sent Vol. 2

Thinking so much about you isn’t healthy. Sometimes I try to stop myself but mostly, what I do is indulge. There are so many scenarios in my head that I wish I could write scripts. I’ve got tons of material for romantic movies in my head. This is just another attempt to understand why that is. I hadn’t talked to you in five years. Correction: I used to talk to you every year, you didn’t. Suddenly, you talk back and my stomach has butterflies again. Why? Why hasn’t this feeling died out yet? I guess some things are beyond our understanding. They float within us while others slip into oblivion. I also do believe this has something to do with souls. But this is a dangerous game. I still don’t know what you think of me now. I imagine all kinds of things. We might not even meet eventually. We might do meet, and what am I going to say? I want to say “I love you” but how do you say that, after so many years, to someone you hurt, without sounding weird? I hope we still have that understanding beyond words. Because you know, it’s not just love that I’m feeling. I care about you, I want to take care of you and I need you to trust me as blindly as I would. I would like you to be ALL IN but I know that’s a long shot. This is such a problematic situation. I can’t appreciate anyone nearly as much as you, nothing sticks around for long. If you turn me down, I’m fucking lost! I thought I only wanted you to accept my apology, but it seems like nothing will ever be enough with you. Maybe I won’t rest even if I marry you and have your children. 

Am I mad?! Another possible explanation would be that I suffer from a mental illness. That one would really explain a lot. I act like a psycho sometimes, with the most concerning sign being that I am fearless. I’m not too afraid to love you anymore, now that the timing seems all wrong. Now that chances are not in my favour, not to the least. What’s wrong with me?! 

But no, no. Every song I like reminds me of you, every poem, every quote. This has to be due to something you do. What’s this thing you do to me? And how can you do it being so far away? I love you!!! For all the things I saw in you and for all the things in which I saw you. I love your face and legs and arms, but most of all I love all the things no one else has ever seen in you. The way you speak, the way you express yourself and your feelings. I love the language of your eyes. I love your sweet nothings and your energy. I love your passion and your constant search for new adventures. Your fearlessness, your seriousness, your funny moments and your wit... :) 

[patientlights]

[suziestrangeblossom]

” I read a book about the self Said I should get expensive help Go fix my head Create some wealth Put my neurosis on the shelf But I don't care for myself I don't care for myself ...”

[eightiess]

[suziestrangeblossom]

Blind

If I could tear you from the ceiling I’d freeze us both in time,

and find a brand new way of seeing

your eyes forever glued to mine..

[suziestrangeblossom]

[kushandwizdom]

[kushandwizdom]

Good Vibes HERE

[kushandwizdom]

[kushandwizdom]

Good Vibes HERE

[suziestrangeblossom]

Βασανιζόμαστε και περνάνε οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια. Κι όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο πολύ βασανιζόμαστε, για όλα αυτά τα "αν" που δεν τολμήσαμε, και τόσα άλλα που ξέρουμε πως δε θα τολμήσουμε. Γι' αυτό θαυμάζω τους τολμηρούς. Ίσως καούν χίλιες φορές και πάλι προσπαθούν να πουν σ' αυτούς που πρέπει όσα ακούει ο τοίχος τους τα βράδια. 

[suziestrangeblossom]

Η μνήμη είναι ελαστική, ανθεκτική σα λάστιχο. Κάνει πως υποχωρεί και σβήνει, προχωρας εύπιστος και ύστερα σου εκσφενδονίζεται βίαια και σου τσακίζει τα μούτρα.

Μάρω Βαμβουνάκη

[suziestrangeblossom]

[kushandwizdom]

[suziestrangeblossom]

Letters I never sent Vol. 1

Δεν ξέρω γιατί σε σκέφτομαι ακόμα μετά από τόσα χρόνια. Αλλά είναι γεγονός οτι σε σκέφτομαι κάθε μέρα, έστω κι απο λίγο. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα οτι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, κι ενώ κάποτε θα με εκνεύριζε το γεγονός αυτό, τώρα δε θέλω να αλλάξει. Γιατί δε θέλω να σε ξεχάσω. Έτσι αποφάσισα να σου ανοίξω πάλι την καρδιά μου και αφού ξέρεις πως δεν είμαι καλή με τα λόγια, σου γράφω αυτό το γραμματάκι. Που λες, η ζωή καμιά φορά μας παίζει περίεργα παιχνίδια. Εκεί που λες πως θα κάτσεις απλά να κάνεις το κέφι σου με κάποιον που πιστεύεις πως αποκλείεται να σε πληγώσει...όλα αλλάζουν. Ξέρεις, εγω δε μπορούσα να το πιστέψω οτι υπήρχε άνθρωπος που μπορει να μου φερθεί τόσο καλά. Αυτό για πολύ καιρό το πίστευα, και σε κοιτούσα με καχυποψία.

Μέχρι που όλα άλλαξαν. Συνειδητοποίησα πως σ'αγαπάω. Πως μαζί σου μπορούσα να πάρω ένα κομματάκι απ αυτό που λέμε ευτυχία. Και τα 'χασα τελείως. Είναι όπως κοιτάμε το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο. Θέλουμε να το πάρουμε για δικό μας και να μη μας το πειράξει κανείς. Έτσι ακριβώς έκανα κι εγώ, βλέποντας πως ταυτόχρονα είχες ισοπεδώσει όλες μου τις άμυνες. Ήξερα πως αν σε έχανα θα γινόμουν κουρέλι, όπως κι έγινα. Μαζί σου έκανα τον καλύτερο μου ύπνο, έζησα την καλύτερη μου μέρα, τα καλύτερα ξενύχτια, το καλύτερο ταξίδι, τα καλύτερα όνειρα...όλα μαζί σου!

Τρόμαξα όμως και τα εγκατέλειψα όλα. Νόμιζα πως αν τρέξω προς την αντίθετη κατεύθυνση θα τα ξεχνούσα όλα. Διέγραψα συνομιλίες, έκρυψα τα σημειώματα, επιχείρησα να κάψω την to-do list και δεν κατάφερα απολύτως τίποτα. Εσύ δεν ξέρω πως τα καταφέρνεις και δε μου μιλάς, εγώ δύσκολα! Πλάκα-πλάκα όμως έχουν περάσει χρόνια οπότε αν πάρεις αυτό το γράμμα ποτέ μπορεί να μη θυμάσαι ποια είμαι καν. Εγώ πάντως μέσα απο την ψυχή μου ελπίζω να με θυμάσαι για πάντα. Σ'αγαπάω με μια αγάπη που έχει γίνει πολύ περίεργη πια. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που κατάφερε να με κάνει να αγαπήσω ακόμα και τις πλευρές του που μου σπάγανε τα νεύρα. Σ'αγαπάω σαν ένα ολοκληρωμένο άνθρωπο και σ'ευχαριστώ που μου έδειξες τι σημαίνει αυτό. Σ' ευχαριστώ που κατάφερες να με "μαλακώσεις", να γίνω κι εγώ λίγο άνθρωπος που δείχνει τα συναισθήματα του. Γιατί μαζί σου (και χώρια σου) κατάλαβα πως μέσα σε μια σχέση δε χωρά ο εγωισμός. Σ'αγαπώ. 

Υ.Γ. Το υπέροχο μυαλό σου θα το θυμάμαι για πάντα.