Symbol upadku

Blog jak twarde narkotyki, przeznaczony dla osób pełnoletnich. Przedstawiane treści są wymysłem autorki. Jest to fikcja.

[symbolupadku]

Encyklopedia dziwnej treści

Docelowo ten tekst miał być o czymś zupełnie innym, ale po kolei. Kilka miesięcy temu nosiłam się z zamiarem zrobienia wpisu, który obalałby mity powielane przez motylki i ukazywał inny obraz "wiedzy" niż ten, który aktualnie jest tutaj prezentowany. Zarówno z perspektywy "encyklopedii" jak i perspektywy społeczności w latach ubiegłych, bo wbrew pozorom to co w społeczności nie zawsze pokrywa się z tym co w książce. Na pewnym etapie podczas dyskusji nie wystarczy powiedzieć "heh no znalazłam na starym blogu motylkowym" albo wypisywać swoje osobiste teorie i hipotezy, bo niczym niepoparte i bez konkretnych źródeł, wartością przewyższa je nawet zeszłoroczny śnieg. W tym celu odpaliłam Google i szukałam, ale nic "wartościowego" nie udało mi się znaleźć. Domyślałam się, gdzie tej wiedzy szukać- w archiwach, ale jak wiecie lub nie, grzebanie tam jest bardzo czasochłonne i też nie zawsze przyniesie Nam odpowiedzi na nurtujące Nas pytania.

Niedawno przy oglądaniu jednego z większych polskich for o anoreksji porcelanowe.home.pl znalazłam całą masę przydatnych informacji, które były aprobowane przez tamtejszą społeczność. Osobiście drażnią mnie artykuły na zasadzie kopiuj-wklej, których jest bezliku na stronach z "newsami" i które w jednych przypadkach powielają stereotypy, w drugich mity, albo są tak przerysowana, że aż groteskowe.

Także teraz postaram się Wam przedstawić owoc moich poszukiwań, tak abyście mogli skoczyć niekiedy 20 lat wstecz i poczytać sobie co jest pięć. Mogę z pewnością przyznać, że jest to wpis nad którym siedziałam najdłużej jak dotychczas, bo kontentu, którego musiałam przejrzeć było naprawdę sporo.

Najpierw zaczniemy od tego co samo porcelanowe.home.pl podawało na swojej stronie. Anoreksja Bulimia Pro-ana Inne ED Jak możecie zauważyć nie ma tutaj żadnych informacji o jakimś wyimaginowanym limicie 1000 kcal, który według niektórych motylków dzisiaj ma definiować "prawdziwego" motylka. Powiem, że na innych forach, czy blogach również nie znalazłam żadnych informacji o magicznej liczbie 1000. Osobiście doszłam do wniosku, że jest to bardziej spowodowane tym, że liczba 1000 od wielu, wielu lat ma magiczną wartość w reklamach, telewizji i popkulturze etc. Więc i motylki zaadoptowały ją do swoich potrzeb.

Anoreksja666 Identyfikacja anoreksji a bulimii 1. Anorexia nervosa a)bulimoreksja 2. Bulimia nervosa 3. Rozpoznowanie i leczenie. Widzicie tu pewne liczby i statystyki, nie znalazłam ich źródła, więc równie dobrze źródłem i organem przeprowadzającym te badania mogło być koło naukowe "Amerykańscy Naukowcy" albo Instytut Danych z Dupy.

Anorexianervosa Już na samym początku mamy opisane źródła z których pochodzą informację, niektórzy mogą sceptyczni co do "mamy psycholog", miejmy nadzieję, że zdała egzamin specjalizacyjny. Czym jest anoreksja Początki, powody, objawy Leczenie- mała dygresja, padają tu dwie liczby, skąd one się wzięły i ile mają wspólnego z rzeczywistością nie mam pojęcia. Zdarzyło mi się czytać "wspomnienia" tutaj, czy na anonimowe.pl i powtarzały się tam wzmianki o bylejakości służby zdrowia w ośrodkach zamkniętych i nastawienie na próg wagi, który był progiem wyjścia, niż na to co w psychice pacjentki, ale żadne cyfry ani liczby tam nie padały. Powikłania "Księgi gości" 1, 2, 3, 4, 5, 6 - jako bonus załączam link do kilku stron, ludzie pisali tutaj to i owo. Warto odnotować, że "chęć" wpadnięcia w anoreksję nie sprowadza się tylko do motylków z TT, jak niektórzy dzisiaj piszą. Zresztą, sami możecie to przeczytać.

Anorexia.abc Z encyklopedii Przyczyny Skutki i powikłania Psycha- tutaj znowu mała dygresja, parę razy natknęłam się na artykuły gdzie autor łączy perfekcjonizm z nauką, jak zapewne wiecie, dziś to już raczej stereotyp, a jedna jaskółka wiosny nie czyni. "Świadectwa"- ich prawdziwość i wartość merytoryczną pozostawiam do oceny Wam.

Podrzucam jeszcze linki do trzech artykułów, które moim zdanie są całkiem trafne i warte uwagi. 1. 2. 3.

No, więc na dziś to by było tyle, albo aż tyle. Nikt nie pytał, nikt nie potrzebował, więc oto i jestem. Z fartem,

[symbolupadku]

Czasem jak jest mi źle staję sobie przed lustrem i wymieniam swoje życiowe sukcesy.

Zaczynam od tego, że w ogóle żyje, wiadomo jak to dzisiaj bywa.

Wszystkie relacje w których byłam zakończyły się nie z mojej winy.

Potem dopowiadam sobie, że niektórzy moi rówieśnicy z klasy w moim wieku już muszą chodzić na zebrania swoich dzieci do szkoły.

Później mówię, że w końcu po tylu latach jestem ważną osobą w zespole w swojej pracy i gdyby nie Ja, to wczasy mojej szefowej z jej kotem w 4 gwiazdkowym hotelu mogłoby być nieco krótsze niż te 2 tygodnie.

Mam nawet jakieś hobby, które staram się rozwijać i interesuje mnie coś więcej poza Netflixem, rolkami na TikToku i kotkami.

Po wyliczeniu swoich zaje**stych sukcesów życiowych rzucam tylko:

"Co cię nie zabiję to Cię wzmocni"

Z kolei moja druga strona mówi:

"Może nie zabiło, ale na pewno sponieiwerało."

[symbolupadku]

-Nie sądzisz, że to groteskowe? -Co jest groteskowe? -To, co mówisz wszystkim innym, robiąc zupełnie odwrotnie. -A widziałaś kiedyś drogowskaz, sam idący drogą, którą wskazuje?

[symbolupadku]

Dzisiaj Wam opowiem coś, czego sama doświadczyłam, a o czym tylko tu czytałam i nie raz niedowierzałam, mianowicie terapeuci, a raczej ich zaangażowanie.

Otóż ostatnimi czasy mam ciężki czas, więc zamiast kupić kolejną parę butów, uznałam, że zaskórniaki ze skarpety przeznaczę na to, aby zadbać o swoje zdrowie psychiczne, czyli wizytę u psychoterapeuty.

Zapytałam się GPT, na co tam zwrócić uwagę i do dzieła, odpalam znanylekarz.pl i szukam. No i znalazłam terapeutkę, której na profilowym "dobrze z oczu było patrzeć", cena też znośna (250 ziko), więc dzwonię. Mówi, żebym napisała jej smsa, a ona potwierdzi wizytę podeśle mi adres. No i podesłała 40 minut przed wizytą xD Dobrze, że sprawdziłam wcześniej adres i już tam dojeżdżałam, bo tak to bym nie zdążyła.

Przychodzę na miejsce, gabinet to duże mieszkanie w przedwojennej kamienicy, po remoncie, zrobione na wysoki standard, umeblowanie i akcesoria IKEA.

Siadam, w ogóle nawet Pani nie zaproponowała nic do picia. Odkąd otworzyła mi drzwi, to czułam się jak u szkolnej pani pedagog, dosłownie. No i gadam co mi tam na sercu leży i w momencie kiedy skończyłam wypowiedź, ona dalej milczy i się na mnie patrzy, a Ja już nie mam co powiedzieć, bo układałam sobie w głowie od rana co mam jej powiedzieć i tak sobie milczymy i się patrzymy na siebie wzajemnie xD No i tak było prawie za każdym razem, łącznie może powiedziała mi kilka zdań.

Na końcu mówi, no dziękuję, sesja trwa 50 minut, muszę kończyć, bo następny pacjent czeka. Więc Ja na koniec jej się pytam, co mam zrobić, czy ma jakieś "ćwiczenia" jak uporządkować myśli, czy dostanę jakieś zadanie nad którym mam popracować? Ona mówi, że takich rzeczy nie daję, jak czuję się źle fizycznie, to powinnam się udać do psychiatry, aby zrobił wywiad i przepisał odpowiednie leki, aby umożliwić mi funkcjonowanie. To zadaję jeszcze drugie pytanie, czy terapia jest w stanie "rozwiązać" mój problem, a ona, że terapia to nie lekarstwo i to już jak uważam xDD

I wiecie co? Tak sobie teraz myślę, że mogłam kupić te buty

[symbolupadku]

Chodzę po tej planecie lekko ponad 25 lat i pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się, że ktoś mnie zghostował. Nie chodzi mi o stopniowe urywanie się kontaktu, tak jak często to bywa ze "znajomymi" ze szkoły jak zakończycie edukację, a po prostu nagłe, niespodziewane ucięcie kontaktu z dnia na dzień. Bycie zghostowaną na sam koniec roku w 2025 nie było w moim bingo xD

[symbolupadku]

Mimo, że do końca roku jeszcze nieco ponad 2 tygodnie, to już rozpisałam sześć rodzajów blogów, które według mnie były "najczęstsze" na tagach w 2025 roku. To, że moja aktywność w tym roku była żenująca niska mimo wielkich planów, nie oznacza tego, że tu nie bywam i nie przeglądam, co w trawie piszczy.

Pamiętnik myśli nieokiełznanej. Zmagania życia codziennego, o wszystkim i o niczym, najważniejsze są posty o sprawach najmniej istotnych. ED nie jest główną tematyką bloga. 3 posty będą się odnosiły do ujadającego psa starszej sąsiadki z góry, kolejne dwa do polecajki i haulu z Rossmanna. W sumie to tak naprawdę nie wiadomo co autor/ka ma na myśli.

Człowiek Reblog. Na blogu wstawiane są same reblogi w hurtowych ilościach, nieopatrzone żadnym komentarzem. Niewiadomo, czy mamy do czynienia z człowiekiem, botem, czy może maszyną.

Komfortowe konto. Posty w duchu motywacji, jedności, wsparcia i robienia kopiuj wklej z innych blogów pod warunkiem dodania każdego możliwego koloru tęczy i innej czcionki. Każdy post jest o czymś innym, ale wszystkie brzmią i wyglądają tak samo, puenta zresztą też jest ta sama. Blog szybko skacze w cyferkach, bo pewna część społeczności jest zmęczona, tym wiecznym wylewaniem żółci, nienawiścią, czy dietami z liczbą kalorii tak niską, jak stan mojego konta tydzień po wypłacie i chce komfortowego kontentu, który działa jak wirtualna ręka klepiąca po plecach w trudnych chwilach. Jeden z wrogów publicznych ortodoksyjnej części społeczności, która zastrzega sobie prawo do tagów i tego co ma się na nich znajdować.

Motylkowy pogromca. Osoba blogująca jest wojownikiem w tym jakże okrutnym świecie Naszych tagów. Z motylkami nie ma zmiłuj, a na blogu panuje tylko jedna zasada- "kto mieczem wojuje, ten od miecza gi**e." W kółko te same posty o toksycznej stronie społeczności, napisane toksycznym językiem adresatów tychże postów. Autor/autorka przeważnie nie ma sobie nic do zarzucenia, a jeśli już coś się pojawi to, "kieruje to sam do siebie", a jak się nie podoba to każe wypi*****ć na pięcie opuścić blog. Na szerszą i rozwinięta dyskusję też zbytnio nie można liczyć, bo zaraz przewija się argument o byciu pasywno-agresywnym, o wyciąganiu z kontekstu, a jeśli naprawdę rozsierdzimy właściciela/właścicielkę bloga, to koniec zabawy, zwód-unik-blok.

Prawdziwa motylkowa część społeczności wierna jej fundamentalnym zasadom i ideałom. Mają swój świat, swoje klocki. W kółko o tym samym jak katarynki. TikTok, kiedyś to były motylki, dzisiaj nie ma motylków, jesz X-kalorii- proszę opuścić nasze szeregi, prawdziwe motylki reblog, więcej meanspo- tagi wytrzymają, wszystkiego rodzaju SPO z pinteresta (niezmiennie te same od co najmniej 2014 roku wklejane bez opamiętania jakby jutra miało nie być), "znalezione na starym blogu motylkowym". Zgłoszenie bloga oponentki jest najwyższą formą dbania o ład i porządek motylkowej, perfekcyjnej społeczności. To nigdy nie jest donos, to zawsze jest zawiadomienie, jak mawia klasyk. Głębiej znajdują się jeszcze opiekunki i discordy dla tych prawdziwych, a nie podrabiańców, na którym dzieją się rzeczy "specyficzne" nawet jak na Naszą część społeczności. Rzadko wychodzą ze swojej strefy komfortu, ale jeśli już, to niektórym autorkom/autorom takich blogów zdarza się wdawać w wątpliwej jakości polemikę z osobą o innych poglądach.

Zagubione dusze. Prawdziwa ruletka, 50%, że za 2 tygodnie w naszych skromnych progach będziemy witać nowego towarzysza niedoli colą zero, waflem ryżowym i ogórkiem, a jeśli nie, to jest możliwość zasiania ziarna niepewności z tyłu głowy. 50%, że jednak odinstaluje Tumblra i już nigdy nie pomyśli, żeby kiedykolwiek tu wejść.

Także to by było tyle na dziś, albo aż tyle, uważajcie na siebie, bo jak to mówią życiowy parkiet bywa śliski.

Z fartem,

[symbolupadku]

Wspomnienia starego świata...

[symbolupadku]

A więc po krótkiej przerwie oto i jestem. Ogólnie od lutego w moim życiu działo się więcej niż przez ostatni rok albo i dwa.

Moja nieobecość była spowodowana spontaniczną znajomością, która pochłaniała każdy mój wolny weekend, w tygodniu też ujmowała czasu. Piszę w czasie przeszłym, bo właśnie przedwczoraj w piątek 13stego, wstałam jak codzień rano i dostałam wiadomość, która jednocześnie była nokatującym ciosem z zaskoczenia, a z drugiej lekką ulgą. Mianowicie wiadomość dotyczyła tego, że znajomości już koniec. Połowa mnie jest smutna, że w sumie fajnie było nie gnić w domu przez każdy weekend i robić rzeczy z kimś o podobnych zainteresowaniach. Połowa mnie jest zadowolona, że w sumie będę mogła w weekendy gnić w domu, czyli czytać książki, oglądać filmy i wertować sobie tumblra na zmianę z web.archive, czyli moja introwertyczna strona otwiera szampana. Aczkolwiek nie wiem, którą połową bardziej dzisiaj jestem.

A no i jak sami widzicie- piątek 13stego, za każdym razem jak próbuje nie być przesądna, to Matrix chyba mówi "sprawdzam". Także jak przez tyle lat bałam się piątku 13stego i zawsze koniec końców nic złego się tego dnia nie działo, to rok, w którym zupełnie o tym zapomniałam, dał o sobie znać tak, że przez kilka lat będę o tym pamiętać i okazał się być naprawdę nieszczęśliwym XD

Także to już tyle z tego co u mnie, uważajcie na siebie i na piątki 13stego.

Z fartem,

[symbolupadku]

A więc w ubiegły weekend wybiło mi 200 obserwujących! Niestety zasmucę co po niektórych, bo nie będzie speciala w postaci, unboxingu, recenzji, konkursu, czy co tam jest teraz w modzie XD

Nie ukrywam, że jestem trochę zaskoczona, ktoś zapyta dlaczego, więc śpieszę z wyjaśnieniem.

Po pierwsze jak sami widzicie mój kontent jest "trochę" inny niż obecnie tu prezentowane treści. Po drugie, mimo tego, że niektóre wpisy mogą mieć wydźwięk typowego "komfort konta" nigdy nie było moim celem, żeby sprzedawać cukierkowość i produkować wpisy w takim tonie. Po trzecie to w sumie nie wiedziałam, że komukolwiek będzie chciało czytać się te długie wysrywy, albo przeglądać, archiwalne strony o szeroko pojętej tematyce ED. W końcu wczoraj było wczoraj, ale dziś jest dziś i dzisiaj jest pora już wyjść. Po czwarte, to myślałam, że do tego czasu szanowny saport Tumblra postanowi już dawno mnie zrzucić z rowerka xD

Także tyle w ramach takiego podsumowania. W każdym razie dzięki raz jeszcze.

Z fartem,

[symbolupadku]

Właśnie dla takiego kontentu przeglądam archiwa XD

[symbolupadku]

Zanim ruszycie w moją stronę z widłami i kamieniami, chcę zaznaczyć, że nie mam na celu nikogo triggerować, czy coś w tym rodzaju, bo lecąc klasykiem „inne cele w życiu, inne plany i pragnienia”. Po prostu traktujcie ten wpis to jako dawkę obserwacji z odrobiną pierdolamento. Znacie te memy z serii „Cykl życia XXXX” no to tak samo jest cykl życia motylka NPC na tagach ED. Już tłumaczę. Rok na Tumblr dzielę sobie na różne okresy. Teraz znajdujemy się w okresie wakacyjnym.

Skrollując sobie Tumblra, czytam, że 1 września: opadną im kopary, odbije im się oranżada z komunii, zrobią salto z zachwytu, a przede wszystkim ta „szmata/suka/ściera” w końcu zobaczy (cokolwiek to znaczy) i takie tam. I teraz tak, zostało XX dni starań, aby rówieśnicy w klasie pokazali jak bardzo ich to nie obchodzi. Są dwa miesiące wolnego, które są pożytkowane w taki, a nie inny sposób. Wakacje miną, wakacje o których lepiej byłoby zapomnieć, bo nie wychodziło się z domu, a jak już to w elementach garderoby, które nie były dostosowane do warunków atmosferycznych.

Potem sekundy przed rozpoczęciem roku szkolnego szybki rachunek i wynika, że cele i założenia, które miały się ziścić do 1 września nie zostały wykonane.

No to co? Dawaj jeszcze raz, do końca roku 3 miechy teraz się uda, na pewno, musi się udać. I znowu akcja-wegetacja, aby z podniesioną głową wejść w nowy rok, z osiągniętym celem u boku. Teraz już na pewno się uda, a wszystko potem będzie normalne i kolorowe, a my sami okazywali sobie więcej szacunku.

Kurwa, znowu się nie udało? Nic nie szkodzi. Nowy rok-nowa Ja, akcja-manifestacja, postanowienia noworoczne, przecież ten okres najbardziej sprzyja, tym, którzy są zdeterminowani. Tym razem się uda, w końcu z poprzednich porażek wyciągnęło się wnioski i nie będzie powielać się tych samych błędów. A jednak jesteś sumą noworocznych postanowień, które w lutym pozostawiasz same sobie jak to nawijał Pan Populista? No nic się nie stało, przecież do wakacji już tylko trzy miesiące. Teraz się otrząsamy, mówimy dobra basta, pięścią w stół, idę do przodu i osiągam swój cel, to z kolei mówił wybitny Pan Jaglak.

No i tak to się żyje na tym Tumblrze. Są rzeczy niezmienne cytując Panoramixa.

I teraz wypadałoby ten wpis jakoś zakończyć, jakieś złote motto, ale bardziej górnolotne, niż te wszystkie cytaty motylków powielane od dekady ala Paulo Coelho, czy z bezlitosne.pl

To mogę Wam napisać, że: „Czas to pieniądze? Wątpliwe. Masz stówę i zmień ją w godzinę” albo „Dokąd byś doszła gdybyś toczyła walkę ze sobą, tak zaciekle jak chciałaś bić się z innymi?” Czy to ma sens? Nie wiem, bo kim Ja jestem, żeby komuś prawić morały xDD Dlatego dołączę Wam ładnego autorskiego mema. Z fartem,

[symbolupadku]

Wakacje za 3 miesiące, no prawie, dokładnie za 3 miesiące i 5 dni, więc przypominam ten oto wpisik xD

[symbolupadku]

Panie Konradzie, proszę iść sobie na TikToka, a nie hejtować bez sensu...a nie czekaj xD

PS. Szperam sobie znów w archiwach, znalazłam kilka ciekawych rzeczy, więc jak odnajdę motywację, to niedługo pojawi się trochę kontentu, ale nic nie obiecuję.

[symbolupadku]

-Halo

-Nie mogę teraz rozmawiać jestem w 2008 roku

-Przecież to Ty dzwonisz

-Narazie

Aż przypomniały mi się czasy takich telegazetek, w których na ostatniej stronie właśnie były pokazane gry i tapety, jakie można było sobie sprawić, wysyłając smsa za ileś tam złotych.

Skriny pochodzą porcelanowe.home.pl

[symbolupadku]

Brakuje mi blogów o recovery, które opisywały codzienność w dosyć specyficzny sposób, który nie wiem czemu, ale bardzo mi się podobał XD

"Umyłam dzisiaj włosy, nie dlatego, że chciałam, a dlatego, że gdy wczoraj tego nie zrobiłam to spotkałam koleżankę w autobusie."

"Doszłam z terapeutką do wniosku, że im bardziej czuję się jak ściera do podłogi tym bardziej nie daję się traktować jak ściera do podłogi."

"Miałam dziś posprzątać i zrobić obiad na jutro, nawet sobie to rozpisałam w notatniku, nie udało się...ale byłam w rossmannie!"

"Znajome w pracy rozmawiały o dietach, myślałam, że wyjdę z siebie i stanę obok, za jakie grzechy, girlz Ja umieram wewnątrz."

"Koleżanka właśnie zwiedza Dubaj, Ja zwiedziłam drugi koniec miasta, bo szkoda było mi 15 złotych na wysyłkę bluzy z vinted."

"Myśli płyną wolno w głowie jak w drodze do korpo korek, ten tydzień serio mnie wykańcza, a to dopiero wtorek."

[symbolupadku]

Poziom zmalau

Znacie ten mem poniżej? Zapewne chociaż raz kiedykolwiek gdzieś mrugnął Wam w internetach. Tostuję go nie przypadkowo, a dlaczego, już tłumaczę.

Już od pewnego czasu widzę wpisy niektórych "motylków" mówiące o tym, że z kondycją społeczności jest coraz gorzej. Jak ktoś ma w ogóle czelność tu wejść mając w planie góra "zdrową niedowagę"? Jak śmie nazywać spożywanie 800 kalorii głodówką? (słownik oksfordzki, encyklopedia britannica są przeciw Wam) Jak można określać się mianem motylka jak spożywa się 1000 kalorii i do tego jeszcze binguje, a inni zamiast wkleić meanspo na otrzeźwienie, grzecznie klepią po pleckach mówiąc, że nic się nie stało? Jaki trzeba mieć tupet, żeby planować i pisać tutaj o zdrowym chudnięciu X,Y-X,YZ kilograma tygodniowo? Jak za cel można obrać sobie delikatnie wysportowaną, szczupłą sylwetkę, a nie taką jaką mogą poszczycić się dziewczyny z portalu fanichudości.com? Po prostu coś okropnego, zaprzeczenie idei prawdziwych motylków.

To tak na szybko, zawarte w pigułce spostrzeżenia tej części społeczności, potem klasycznie, każą Ci wypierd***ć wyjść z aplikacji, udać się do dietetyka, na siłownię, a swoje thinspo fitnesiar zostawić w galerii, a nie zaśmiecać im tablicę. Według tej grupy jesteście po prostu za zdrowe na tę aplikację, a Wasze cele i ambicje nijak mają się do oferowanego tutaj kontentu. Niedługo chyba będzie jakaś komisja motylkowa, która przed postowaniem na tagach będzie robiła wywiad i rozeznanie, czy się nadajesz, czy nie xDD

Załóżmy, że ktoś postuje taki wpis: "Jeju Was też denerwuje jak ktoś wam się chrząta po kuchni jak przygotowujecie sobie na przykład kolację?

Zazwyczaj komentarze sa takie: "rel/+1", "zawsze jak sb cos robie to brat musi przysjc i kreci sie po tej kuchni jak gowno w przereblu"

Według motylków na taki wpis odpowiedzią powinno być meanspo, mniej więcej w takim stylu: "Kolacja o tej porze? Wiesz jak poczułaby się Ana widząc, co robi jej wojowniczka, której tak pomogła? Powiem Ci. Poczułaby by się zdradzona, więc teraz masz jeszcze czas, żeby to naprawić, pójdź do łazienki i pozwól się oczyścić z tego syfu, który przed chwilą wpakowałaś sobie do ust.

Mam wrażenie, że takie osoby nie za bardzo kminią, że inne osoby przyszły tu po prostu po to, żeby poszukać zrozumienia, wsparcia, poczytać szitposty, posty w stylu pamiętnika, nieraz napisać co im na sercu leży, a nie dawkować sobie negatywne wibracje, która miałby jeszcze bardziej odebrać im smak życia.

A no i jeszcze ta cała ich "ekskluzywność", że są na Tumblr. Siostro wystarczy, że taka osoba, która zobaczyła ikonkę Tumblr i słowo "motylek" na innych socialach, wpisze to w wujka Google i tak znajduje Waszą zajebiście zamkniętą społeczność xDD To po pierwsze, a po drugie kiedyś, też to nie była jakaś wielka tajemnica, bo wystarczyło wejść na zapytaj.onet, tam była masa pytań typu "hej czy dla was ta osoba jest zdjęcia jest taka i owaka? Powinna schudnąć?". Potem ktoś w odpowiedzi jej zapostował jakiegoś bloga motylkowego, a stamtąd miała już otwarte wszystkie furtki, żeby trafić na inne blogi i fora motylkowe.

No i zmierzamy do sedna całej sprawy, że za taki obrót sprawy odpowiedzialne są tylko i wyłącznie te "prawdziwe motylki". Postowanie kontrowersyjnych i wątpliwych moralno-etycznie opinii/hipotez, które tak naprawdę tylko odstraszają pewną część użytkowniczek, są wzięte z czterech liter ze starego bloga motylkowego, a no i prawdy też tam nie znajdziecie. Bycie agresywnym i kompletne nieradzenie sobie w dyskusji z osobami o odmiennych poglądach. Szybki przykład, skomentowałam wczoraj jeden wpis- grzecznie, merytorycznie. Po moim komentarzu autorka edytowała wpis, tak, żeby mój komentarz stracił sens, coś tam odpowiedziała (TikTok zły, Tblr powinien być dla motylków, zasada) i po mojej drugiej odpowiedzi zostałam zablokowana i to nie pierwsza taka sytuacja XD Myślałam, że na tym polega społeczność, żeby był jakiś przepływ myśli, wymienianie się spostrzeżeniami, ale jak widać źle myślałam.

Nie wiem, czy te osoby tego nie widzą, czy widzieć nie chcą, ale same stopniowo obniżają poziom na tagach, a potem lamentują, żeby "dawne motylki/stare czasy" wróciły. Oznacza to średnio czas 3 lat wstecz, bo przecież gdy blogi na mylogu, onecie i fora motylkowe miały swój prime, to najprawdopodobniej ich jeszcze nie było na tym świecie XD

I do tego właśnie odnosi się obrazek poniżej, pewna grupa sama wytrwale i konsekwentnie robi rysy na swoim wizerunku, a za skutki takich zachowań obarcza cały świat dookoła XD To by było na tyle, albo aż tyle.

Z fartem,

[symbolupadku]

Hipokryzja?

Ogólnie dzisiaj szperałam w nieocenionym web.archive i przeglądałam sobie różne treści motylkowe- blogi na Onecie, blogspoty i fora. No nie powiem, całkiem ciekawe. Ogólnie tych archiwalnych treści jest tyle, że mogłabym Wam zrobić ze 2137 części wpisów pt. "blogi onetowe/wycieczki po starych forach" i tak nie pokazałabym wszystkiego. A teraz do rzeczy. Wspominałam już wielokrotnie, jak motylki beztrosko rozpamiętują, któryś rok z zeszłej dekady, bardzo go romantyzując i zachwalając społeczność w tamtym czasie. Teraz na tagach widzę wojenki, bo jedna stronie drugiej mówi, kiedy ta może się nazywać motylkiem, czy gąsieniczką, kiedy ma opuścić szeregi EDblr, bo jest poszukiwana przez Porcelanową Prokuraturę z siedzibą w mieście Dziura w dupie. No i tu Wam załączę screen z forum porcelanowe.home z roku 2008, czyli nikomu nie lukrując i rzucając fakty na stół, w tym roku dopiero przychodziła na świat przeciętna dziesiejsza użytkowniczka tagów. Jeden screen, a tyle fikołków, a to dopiero pierwsza strona forum xDD Brzmi znajomo co? Hipokryzja? A po co o tym mówić, to niedobra jest

[symbolupadku]

Witam Państwa w ten piękny piątkowy poranek. Ja tylko chciałam przypomnieć, taki jeden wpisik poczyniony kilka miesięcy temu. Dalej jak najbardziej aktualne XD

[symbolupadku]

Gdyby ktoś był niecierpliwy i zapytał o to, żeby jak najszybciej wytłumaczyć jak to w ogóle jest z tym ED, śpieszę z wyjaśniem, przytaczając jeden werset Naszego ciechanowskiego wieszcza.