Mokre ślady na pościeli.

[tacoumierazkotami]

czytam się i jestem sobą, biorę w ręce te dziwnie pulchne policzki

niezrozumiałe teraz koronki

z włosów złocistych wyciągam gałązki świerku

teraz zgaszone, o złocie tylko mówi mi on

czasem je widzę, gdy szykuje się do teatru

potem oglądam kobiety tulące poduszki

i znowu są dymem

[tacoumierazkotami]

z widokiem na góry i szyny kolejowe, nie wiem, co ze sobą zrobić. z kocim futerkiem pod dłonią i z zapachem przekwitającej lilji, nie wiem, co ze sobą zrobić. z zimnymi stopami, doniczkami bez dziur, wolnym wieczorem, nierówną cerą, kolejnym złym snem, nie wiem. jem jedynie winogrona i piję kawę. za mało pieniędzy. i tylko nie wiem nie wiem nie wiem

[tacoumierazkotami]

"żeby Cię panienka boska zawsze w opiece miała."

babcia do siostry w dniu jej 25 urodzin

[tacoumierazkotami]

Czy Ty słyszysz jak brzmisz? Jak człowiek, kto kocha tylko siebie. Jak ktoś, dla kogo nie ma miejsca dla nikogo innego. Jest różnica między dbaniem o swoje potrzeby, a skrajnym egoizmem.

[tacoumierazkotami]

są tu takie zabawne kafelki w łazience, za jakieś 30 lat będzie się je nazywać vintage. klasyczny odcień ciemnego turkusu, po prostu. nie jakiś ice blu, jałowcowy, listerinowy. nie - turkus. z czasów braku namnożeń i wakacji nad morzem co roku. gdy żyła mama i rzadko kiedy zastanawiałam się, że coś może być nie tak.

[tacoumierazkotami]

stałam się ontologiczna

[tacoumierazkotami]

nie chce się kłócić. on się nie chce kłócić. kłótnie to samo zło. zapomina jednocześnie o tym, że nie można się nie kłócić i nie rozmawiać o emocjach jednocześnie. kłótnie to niewyrażone, niedostrzeżone emocje.

[tacoumierazkotami]

ożyw to martwe pragnienie. jesteś półksieżycem, który widzę. ja sama jestem cieniem ziemi, która przysłania mi resztę księżyca.

~ słowa Flannery O'Connor w filmie Wildcat, reż. Ethan Hawke

[tacoumierazkotami]

[tacoumierazkotami]

przemądrzasz się

[tacoumierazkotami]

Katarzyna Anna Strębska on Instagram: "dziwne doświadczenie z obcinaniem kwiatów pomidorom"

3 likes, 0 comments - kasjopeje on May 30, 2024: "dziwne doświadczenie z obcinaniem kwiatów pomidorom".

[tacoumierazkotami]

[tacoumierazkotami]

View this post on Instagram

A post shared by Katarzyna Anna Strębska (@liczbynieparzyste)

[tacoumierazkotami]

https://www.instagram.com/kasjopeje/

[tacoumierazkotami]

Robię właśnie plan. Nie planuje teraz za dużo, ale chciałabym obejrzeć film, wiesz? Dwa. Granice Nałkowskiej i Holy Motors. Posprzątać w pokoju, mieć wino. Z kimś, kogo nie znam. Żeby być skupionym na filmie i w nim szukać jakichś odpowiedzi na pytania, które nie padają.

Masz depresję?

Depresja przekazana została mi wraz z płynem owodniowym matki.

W płodzie.

[tacoumierazkotami]

7.04

nie mogę kurwa myśleć z każdej strony otacza mnie twój zapach spojrzenie w którym tonęłam do szaleństwa aż ostatecznie oszalałam jestem świrem z prawdziwej definicji jaka jest definicja szaleństwa? mówiłam ci kiedyś że to robienie tych samych rzeczy nieustannie i oczekiwanie innego rezultatu ześwirowałam nie trzyma mnie żadna myśl przed snem ani po nim tabletki które połykam stają mi w gardle są suche ocierają mi gardło piję tylko witaminę c w jebanych musujących tabletkach kupowanych dla ciebie jak i te chemiczne płyny do kąpieli żeby robiły pianę żeby było ci przyjemnie w tej pieprzonej wannie w której teraz śpię i spędzam połowę czasu jak nie jestem w łóżku albo jak wypatroszony zwierz nie robię rzeczy które muszę czyli idę do pracy i tylko szukam wzrokiem przed dwudziestą twojego ruchu na jebanej szewskiej wczoraj wydawało mi się że szedłeś skulony jak pies przemykając szybko za zakrętem dlaczego tak szybko przestałeś mnie kochać i wierzyć w to wszystko dlaczego puściłeś moją rękę którą pamiętam z każdym załamaniem jestem w patologicznej depresji i nawet nie liczę już dni po prostu krwawi mi każda komórka ciała wszystko się drze i rozrywa jak zastrzelona sarna żyję w tym domu mając za cel nic przerywany krótką nadzieją jakimś pojebanym zrywem że przecież mówiłeś o uczuciu które znajduje drogę o tym szczęściu kurwa nie mogę weszłam w ciebie za głęboko i pamiętam jak przestraszyłam się szalenie gdy zabrałeś mnie nocą zimą na te hulajnogę i później rozcierałam czerwone nogi w łóżku bo wyszłam w samej satynowej piżamie i wiedziałam już że nie ma odwrotu który rzuciłeś mi na głowę jak kat moja skóra się zapadła odeszła krew z twarzy i widzę jedynie kości które chcą przebić te skórę całowaną tylekroć z oddaniem a teraz piszesz do mnie jak do jakiejś sekretarki i mówisz mi że przepracowałeś to wcześniej a sam sobie ściemniasz w oczy tworząc kopię siebie zeżryj ten ból ode mnie weź go tak dobrze przecież umiesz żyć a ja chodzę po płytkim lodzie jem tabletki zapisuje się na terapię jeżdżę do domu wracam do domu wracam z domu nie mam domu bo domem były nasze ciała i oczy w których widziałam przyszłość a nie mam żadnego pojęcia o przyszłości jest 16:45 i mam tak dużo czasu żeby ostatecznie wstać posypać włosy mąką bo kąpię się raz na tydzień nienawidząc tej wanny w której piliśmy robiliśmy sobie zdjęcia i uczyliśmy się obcości wiedziałam że będzie wielki huk tak bardzo się bałam od samego początku i bałam się tego ostatecznego huku ale uwierzyłam we wszystko po kolei w każde twoje słowo odruch uczucie byłeś jak woda w której uczyłam się pływać tonąc ostatecznie więc co więc chce się zabić przyjeżdża do mnie magda przyjeżdża do mnie kuba jestem zwierzem za klatką i krzyczę w dużym zamkniętym pokoju nawet tego kurwa nie przeczytasz bo nie chcesz mieć ze mna nic wspólnego sama bym nie chciała mieć ze sobą nic wspólnego i mogę się odciążyć robię sobie tatuaż nigdy nie miałam tatuażu jak nigdy nie sądziłam że pokocham kogoś tak kurwa mocno tak kurwa jestem chora patologicznie nieuleczalnie terapeuta kazał mi pisać i się nie wstydzić ja nie mam już wstydu przecież straciłam go ostatecznie jestem istota bez godności bez szacunku do samej siebie na prostej drodze do autodestrukcji więc piszę i wiem że za miesiąc dwa cztery osiem będzie w tym wszystkim mniej bólu a smutne pogodzenie się z sytuacją i dbanie kurwa o siebie bo trzeba dbać mieć więzi społeczne być jednostką dopasowaną do życia jarać się każdym śniadaniem i po co? zjesz wysrasz pamiętam cię nawet na tym kiblu jak robiłeś śmieszną minę gdy wchodziłam i ryczę rozumiesz tęsknię za tym jak srałeś i łączę w tym pojebaną czułość nienawidzę cię i nie zrozumiem nie w ten sposób czy naprawdę jara cię to śniadanie? z jakimi pizdami piszesz teraz jak srasz? mogłam dla nas zmienić moją zazdrość wszystkie moje złe mechanizmy obronne każdy lęk i teraz muszę to robić sama bo tak trzeba bo obiecałam chociaż nienawidzę każdego dnia i naprawdę mam w dupie to jak żałosna teraz jestem bo jestem żałosna ale za miesiąc przecież będę mniej i mniej i wszystko się rozmyje jak to robi czas który tak chciałam oszukać wzięłabym teraz cokolwiek dałabym sobie wstrzyknąć nawet herę mogłabym się jebać grupowo i dałabym się zgwałcić moje ciało nie ma dla mnie żadnego znaczenia moje myśli są bezdomne moje życie nie znaczy dla mnie nic bo poznałam już w nim wszystko i mam wyjebane w kolejnych pięknych kilka poranków które kiedyś nastąpią bo piękniejszych nie będzie.

[tacoumierazkotami]

View this post on Instagram

A post shared by Katarzyna Anna Strębska (@liczbynieparzyste)

#35mm #filmphotography