Κι είναι η πόλη βαθιά πληγωμένη
Βαριανασαίνει
Στα σκοτάδια μεθά και μαθαίνει
Το φως περιμένει.

seen from Greece
seen from United States

seen from Russia
seen from China
seen from United States
seen from Argentina
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Albania
seen from United States
seen from China
seen from China
seen from China

seen from Canada
seen from United States
seen from United States

seen from Albania

seen from Brazil
seen from Malaysia
Κι είναι η πόλη βαθιά πληγωμένη
Βαριανασαίνει
Στα σκοτάδια μεθά και μαθαίνει
Το φως περιμένει.
Ερωτεύεσαι το βυθό κι ας έχει νάρκες.
Θέλει κουράγιο ν' αναδυθείς προς τις βάρκες.
Μα δεν πειράζει γιατί ο πόνος μου δεν είναι άσκοπος
μένει εκεί για να μου θυμίζει πως είμαι άνθρωπος
μου'πες πως ήμουν Θεός κι εγώ σε πίστεψα και το πρωι που θνητός ξυπνησα σε μίσησα
Κι είν' η πόλη βαθιά διχασμένη,
διχοτομημένη,
συμφωνεί, διαφωνεί και σωπαίνει,
στη μέση κομμένη.
Και είν' η πόλη βαριά πληγωμένη,
βαριανασαίνει,
στα σκοτάδια μεθά και μαθαίνει,
το φως περιμένει.
• Η "πόλη" δική σας. Για 'σένα, τι; •
Δικαίωση δεν είναι να κλείνεις πληγές,
ούτε ν’ ανοίγεις νέες σ’ άλλους για παλιές επιλογές.
Ραψωδός Φιλόλογος - Δικαίωση
«Ελπίζω». Πόσο δύσκολη κουβέντα για να πεις
αν εξ’ αρχής διαλέγεις το να μαραθείς απ’ το «ανθίζω».
Ραψωδός Φιλόλογος - Πόσο κράτησε αυτός ο χειμώνας;
Ιώδιο, σας παρακαλώ φέρτε μου λίγο ιώδιο,
δεν σταματά με τίποτα η αιμορραγία στην πληγή.
Δεν ήξερα, δεν σκέφτηκα καθόλου το ενδεχόμενο, πως αν την ξανανοίξω, ίσως να μην επουλωθεί.