Her şeyi bu kadar akla uydurmak şart mıydı gerçekten? “Bana bunları yaptığın için birlikte devam etmemiz mantıklı değil” cümlesiyle hareket edilmesindense “Olan oldu, bi daha da olmaması için uğraşırız. Seni seviyorum ve bu yolda seninle devam etmek istiyorum.” demek çok mu zordu?
Bu ilişkinin çok seveni benmişim. Yokluğunda bunları fark ediyorum. Evet bu bir yarış değil. Ben seni daha da çok sevebilirim dert değil ama ne eksik de sevilmiyorum? Sevilmek isterim. Sevilmediğim, istenmediğim yerde duramam bilirsin. Daha en baştan söyledim sana ben bunu. Hiç sevmiyorsun diyemiyorum ama sevgin biz olarak kalmaya yetmedi bak. Bak sensizim günler oldu. Yoksun. Yokuz. Çok seven olmak istemiyorum artık. Bu acı veriyor. Hayatımda daha fazla acıya yer açamam. Bana bir yol göster. Bana yardım et, seni çok sevmeyeyim. Gerçekten bunu istiyorum.
Herkeslere anlayış, merhamet, şefkat gösteren sen bana gelince neden böyle zalimsin? Bana gelince neden güzelim patilerinden pençeler çıkıyor? Dün saçlarımı okşayan ellerin boğazımı sıkıyor bugün, neden?
