10. sınıfta, yaşadığım bazı sıkıntılardan dolayı okula gitmek istemiyordum. Bir ara -müdür yardımcısı fark edene kadar- sadece sınav olacak saatlerde gidip, sınava girip dönüyordum. Kimseyi görmek istemiyordum. Okula gitsem de her tenefüs tuvalette ağlıyordum, ders dinleyesim gelmiyordu, kafamı sıradan kaldırmıyordum vs. Bunlardan ailem dahil hiç kimsenin haberi olmadı. Ve sonuç olarak sınıfta kaldım. Dışarıdan bakanlar isteksiz, tembel, okumaya niyetim olmadığı için ya da her neyse bu gibi sebeplerden sınıfta kaldığımı düşündüler/düşünüyorlar. İstedikleri gibi düşünsünler kimseye yaşadığım sıkıntıları bildirmek gibi bir niyetim yok. Ama... Bilmiyorum ya. Benim için çok kötü bir dönemdi ve bunu kimsenin fark edememiş olması ya da fark etse bile görmezden gelmiş olması üzücü. Düşündüklerimi tam olarak dökemiyorum kelimelere. Mesela bugün eniştem "senin derslerin pek iyi değilmiş heralde ablan öyle anlattı, öyle mi?" dedi. Evet öyleydi dedim. Uzatmak istemedim. Neyse. Öyle işte. Anlatmak istedim.
