#12.11.20

[jymiy-a]

Ngk

[jntkv]

(h)inni szeretnék neked.

19:33🖤

[harryfashionarchive]

Harry in LA | December 11, 2020

Nike Pegasus Trail 2 sneakers ($130) 

Worn with: Columbia Records Hoodie 

[sleepsucks]

[suitsdirection]

@niallofficial: I’m teaming up with @getwishio to raise money for @WeNeedCrew. Enter to win a signed @gibsonguitar by donating to this important cause on wishio.io.

[corviderii]

november is basically winter in my head. anyway, scarf snuggling

[sensussinyor]

Quarantine

Uzun zaman sonra... (1 yıl)

(Bu kim ola ki diyeceklere de selaaam olsun)

Öyle uzun zaman ki terk edilmiş ahşap evler gibi profilimin arka yüzündeki karbeyazımın delici bakışları kaymış, o güzelim tablonun bir çivisi düşmüş belli.

Neden şimdi geldim? Bu evin tablosunu düzeltmek gibi bir yapıcılık, sorumluluk veyahut aidiyet hissetmiyorum. İkinci kez karantinaya girdiğim için uğradım. Fakat bu sefer abim hasta olduğu ve astımıyla birlikte savaştığı odanın yan tarafında panikatak krizleri geçirdiğim için.

Annem yorgun hissederek yatağına uzandığında beni birçok sebepten kusma noktasına getiren midemin yine ıslak temizlik bezi gibi büzüşmesini engellemek mümkün görünmüyor.

Yiok hasta olmaktan korkmuyorum. Sevdiklerimin acı çekmesi, kaybetmek, onlardan uzak kalmak en büyük korkum. Üstelik Talha da benim gibi şu an karantinada, benzer bir durumla yüzleşiyor. (Korona günlerinde aşk 2) Bu ilişki neler gördü darbeler, salgınlar, savaşlar(tarihe tanıklık eden adam esprisi es geçilmedi) derken bir anlığına iyi hissettim.

Güç...

Güçten, güçsüz olduğum müddetçe çok korkuyorum, kabullenilememiş bir güçsüzlükse, ayan beyan çaresizlikse eğer bu...

Küçüklüğümden beri eşya tabiri caizse çoğu insanın çöp diyeceği giysileri, eşyaları, notları, defterleri ve daha birçok benzer türevde işlevsiz şey saklıyorum. Bir gün işe yarar diye değil, hiçbir zaman işime yaramayacağını bile bile lades. Onca şeye değer verip korumak öyle zor geliyor ki bir süre sonra hem annemin baskısı hem de beni çok fazla aşağı çekmesinin verdiği ızdıraptan bıktığım için azar azar vazgeçmeye ve odamdan çıkarmaya başladım. Odam hala ıvır zıvır dolu, hâlâ korkarak yaşattığım kaybetmemem gerekenler olarak ordalar. Kolay mı sandın tırnağı etten çekip almak?

Güçlü olmak ne ola ki? Akıl ve duyguların çarpık bir hâle gelmeden yaşayabilmek mi? Binlerce insan tarafından onanmak mı, çok para kazanmak, baskın bir politika yürütebilen dik bir lider olabilmek mi?

Şahıslar arası baskın politikanın pratiğini hiç kavrayamadım onu fark edenler olmuştur HELBET. (Bir miktar karşı duruştur bu.)

İyi olduğumu bildiğim tek şey garip gelebilir ama şey'leri çoklu nedenlerle fonksiyonel olarak düşünebilmek. Ve bu benim duygusal zayıflıklarımla birleştiğinde aşırı paranoyak bir vak'a yaşantısına dönüşüyor. Bakın hele ukala bana, gücümün yetmediği şeyleri açık ettiğimin düşünülmesinden öte, ortaya koyabilecek kadar bileklerimi açıyorum. Cesaret bunun tartışılabilir oluşuna aldırış etmemekte.

Fikirlerden, eleştirilerden, insanın düşünmesinden, farklılaşmaktan korkmak, kızmak ya da incinmek yerine sevdiğim insanlarla sağlıklı ve anlayış odaklı iletişim kuramamak en vahşi insanlık sorunu gibi gelir. Fiziksel ve fikirsel kayıp çok acı, en acısı. Sadece onlar onamalıydı veya onamamalı, değer vermeli, sevmeliydi, seninle her şeyi konuşabilmeli ve anlaşmaya açık olabilmeliydi. (Fikir birliğinden bahsetmiyorum.) Hatta sevmesi de gerekmez hâl alanında. Aksinin yaşanmış olması bencil bir ivmeyle değer hak etmiyormuş rengine bürünmez. Ben onu da odamın, kalbimin bir köşesinde saklayabilirim. -yerini arayan bir çaba-

Hayalkırıklığı, kendiliği olumlama odağı sizi çirkinleştirebilir, korkulacak biri haline getirebilir, baskıya sebebiyet verebilir. Gücü elinde bulunduranın hayalini, kemikleşen algısını onun bencil dünyasında incitmemeliyiz he? Mesela hemfikir olmamak saldırgan bir vaziyet alabiliyor-muş. Sen niçin savaştığını hatırlıyor musun?

Eleştirdiğin ne varsa ona dönüşebilirsin ve farkında bile olmadan sadece güçlü olduğun için bunu birçok kişiye sempatik algıyla kabul ettirebilirsin.

İnsandan kork, düşünen insanın fikirlerini beyan etmesinden değil; bunu hırçın bir eyleme dönüştürmesinden kork. Korkuyorum.

Zaten uzun süre önce karantinaya girmiştim bir daha aynı evrenin karantinasında uzunca süreler insanlıkla eğitilmek istemem. En iyi bildiğim şeyle meşgulüm, çalışmak ve okumak. Kimi zaman sanatın haşiyet duyduğum yoğun eylemlerine yetişmek isteyip yetişemediğim, gerçeklestiremediğim o muhteşem planlara dair düşüncelere dalıyorum.

Ve zamana dair:

Saat zamanın zavallı bir temsili fakat ben bu temsilin içinde dahi kaybolmuş halde stresle gönlümün bir dağ karakolunda patlatılacağı anı beklerken eriyip tükeniyorum.

Covid sebebiyle evlere kapanmis tüm düşünceli akillara sağlık diliyorum. Umarım ki kaybetmeyecegiz. Her enerjinin bir kütlesi varsa...

Not: Hz. Tealha'mın yeni hitaplarindan en sevdiğim 'pembe' yi size gururla sunuyorum. Sevgilim dünyanın en pembe beyaz ırkı çok tatlı yahuuujdkdjd Lineaus'un kulakları çınlasın.(ismini de yanlış yazmışımdır kesin) ölüm sonrası meydanda kulağımı koparıp metal kaşıkmışcasına gözlerimi kepçelemek suretiyle sökmek için peşimden kosmasını istemem. Bilhassa böyle bir ırkı kıçımdan sallamışken...

Bunca şeyi yazacak vakti ve emeği nerden buldum, bana bunu yazma cürretini kim verdi allaskiniza yavrum?

Panodaki yerinizi işgal etmekten ötürü hepinizin affına sığınıyorum. İyi sabahlar.

[liamnews]

jason_carl_fox: Trying to work out why we didn’t get the call to play in @themasters 🤔