ik heb al heel lang dit verhaal in mijn hoofd en heb het tijdens deze lessen helemaal uit kunnen werken. ik ben hierop gekomen tijdens mijn fietsrijzen naar school met bijpassende muziek. door de muziek die ik op dat moment luisterde heb ik mijn verhaal helemaal gekreeerd tijdens het proberen ook nog op te letten waar ik fiets.
hieronder geef ik een ruige samenvatting en de titel van het verhaal.
Till the dead do us part.
Een eenzame hond word wakker door het zonlicht wat op zijn hoofd schijnt door het gebroken hout van een klein schuurtje. Langzaam staat hij op en gaapt terwijl hij zich uitstrekt. hij pakt met zijn bek een vuile rode pet van de grond .Hij geeft er niet veel aandacht aan en kijkt een beetje levenloos uit zijn vermoeide ogen
Met de pet in zijn bek wandeld hij oven een verlaten straatje met in de achtergrond vernielde winkel etalages en verwilderde natuur. Hij ziet een aangevreten paard en zijn ogen groeien iets wijder van verassing. Hij loopt er naar toe en begint ervan te eten. Terwijl hij een paar happen neemt komt er een donkere schaaduw over hem heen en een gorgelend gluid komt van de eigenaar van de schaduw. De hond schrikt, kijkt om en rend snel weer door nadat hij de pet van de grond af snatched.
Na wat lijkt op een tijdje lopen komt de hond langs een oude boerderij. Een harde knal van een pistool luid door de lucht en de hond spitst zijn oren terwijl hij naar het boerderijtje kijkt. Hij rend erheen en kijkt om de hoek. Hij ziet een jongen met een rood vest.de jongen is in gevecht met 3 zombies en blijkt het gevecht te verliezen. De hond zijn gezicht vuld plotseling met emotie en hij weet gelijk wat hij moet doen. Hij rend de boerderij in en springt tegen de zombie aan die de jongen aanvald. De jongen kijkt verward maar pakt snel zijn pistool van de grond af en schiet op de andere zombie. De jongen is out of breath terwijl hij staart naar de zombie en dan langzaam zijn hoofd naar de hond draaid met grote ogen. De hond scheurt de nek van de zombie en kijkt daarna om naar de jongen. De jongen begind wijd te laggen en tranen springen in zijn ogen waarna hij op zijn knien valt en de hond een knuffel geeft. De hond springt enthousiast in de embrace van de jongen en likt zijn gezicht.
Als de jongen de hond zijn hoofd pakt om hem aan te kijken ziet de hond dat de jongen een beet heeft van een van de zombies. De hond kijkt snel weer naar de jongen en de jongen kijkt schuldig terug en knuffeld de hond nog een keer maar nu beide rustiger. De jongen pakt de pet die de honf heeft meegebracht op en zet hem op zijn hoofd.
De jongen pakt zijn pistool vast en geeft de hond een aai die op zijn schoot gaat liggen met een gerust gezicht in plaats van diep verdriet. De jongen zet het pistool in zijn mond en schiet. De hond zet zijn oren strak naar achter voor het gluid maar ziet er meer geruster uit dan aan het begin.