4Mijl
‘I did something ‘stupid’ last Sunday’ Bij het inschrijven van de 4Mijl bedacht ik dat ik deze wel zou kunnen rennen in veertig minuten, niet wetende dat ik in augustus plotseling een buikoperatie moest ondergaan. (Tumor laten verwijderen) Hierdoor leek de 4Mijl ineens verder weg dan ooit, niet zeker wetende of ik überhaupt mee zou kunnen rennen. De weken kropen voorbij en het werd 14 oktober. Ik voelde me fit en besloot last-minute toch naar Haren af te reizen. Ik had al een hele planning gemaakt, hoe ik er voor kon zorgen dat ik voor 16:00 binnen kon zijn. Want ik wist dat ik hem niet helemaal kon rennen, moest het afwisselen met wandelen. En dan het startschot om 13:50: rustig aan beginnen te rennen, het centrum van Haren uit, het rennen ging goed en mijn lichaam voelde goed. Na anderhalve kilometer overgegaan op wandelen. Dit wisselde ik af tot aan de Herebrug. Tot aan de laatste 500 meter rustig lopen, om zo de winkelstraat binnen te kunnen rennen, wat nog zwaar was aangezien het een stukje omhoog ging en dan de finish, een mini sprintje. Ik keek op mijn horloge en zag dat het 14:37 was. In alle plannen die ik had gemaakt, zat dit niet, ik was gefinisht in minder dan een uur. Terwijl ik verwachte rond half vier binnen te komen. In de avond zag ik dat mijn tijd 51 minuten was. Crazy. De afgelopen twee maanden niet kunnen trainen en dan deze tijd. Maar dan is daar de day after: spierpijn in mijn boven benen, maar dat was niet meer dan logisch. De rest van lichaam voelt oké, maar ik weet wel dat ik even gas terug moet nemen deze week en mijn lichaam rust moet gunnen. Maar mijn lichaam kan meer dan verwacht en dat is goed. Ik ben trots dat ik soms koppig ben, wanneer ik iets in mijn hoofd heb dan gebeurd het. Niet rennend dan wel lopend en rollend. Zegt niet al mijn keuzes dan verstandig zijn.
