14 juli, de grote dag, niet alleen voor deze band, maar ook voor ons als fans.
Kensington in de Johan Cruijff ArenA!
De ArenA is natuurlijk bekend als voetbalstadion waar de club Ajax speelt, maar nu zou hij voor deze avond niet als voetbalstadion functioneren, maar als concertzaal. Een concertzaal waar 50.000 mensen los zullen gaan op bekende hits als RIddles en Do I ever. Het mooie was dat het was uitverkocht.
Zelf al een aantal shows van Kensington meegemaakt in de Ziggo Dome, de concertzaal een paar meter verderop, maar dit keer is alles anders. De locatie is groter, de opzet is groter, de mensenmassa is groter. Want waar het Ziggo Dome ruimte biedt voor 17.000 mensen, biedt de ArenA ruimte voor 50.000 mensen.
Bij aankomst in de Bijlmer was het al een drukte van belang, één grote mensenmassa. Het kostte enige moeite om wat eten te bemachtigen, maar na een aantal minuten geduld te hebben konden genieten van een burger, met een veel te grote beker cola.
Waar nog rijen van mensen stonden bij andere eetgelegenheden, waren we blij daar niet tussen te staan.
Nog nooit in de Arena geweest en dan sta je daar ineens in een mega grote ruimte, in de F-side, wat later bleek handig te zijn, want daar staan hekken en voor het springen was dat best handig.
Zelf ben ik een groot liefhebber van voetbal, dus de twee uur die we nog moesten wachten vermaakten we ons wel met het kijken van mensen, maar ook wat er nog meer in een stadion te zien is, zoals de plek waar de verslaggevers zitten tijdens een wedstrijd.
En dan dimt het licht, voor zover dat kon, want buiten was het nog behoorlijk licht, het geluid van de muziek die tijdens de pauze speelde ging uit en de eerste mensen begonnen te gillen.
De eerste tonen van de intro van Do I ever startte in en de vier mannen van Kensington liepen het podium op om onthaald te worden door een grote mensenmassa.
Ze nemen hun plaats in achter hun eigen instrument en dan is het anderhalf uur lang knallen. Vuurwerk, confetti tijdens Let go en goede lichttechnieken.
Zelfs in zo'n grote zaal als deze kwamen 'Sorry' en 'Storms' nog redelijk tot hun recht.
Maar er werd weer vol gezongen en gesprongen tijdens 'Streets'. Buiten wordt het donker en daar past het liedje 'Little Lights' goed bij. De zaal vult zich met lichtjes en rustige klanken.
En natuurlijk moet er een einde aan komen, of we dat nu willen of niet. Na een luid applaus, loopt de zaal leeg en lopen we de trappen naar beneden de nacht in. Her en ter hoor je mensen de liedjes nog zingen.
En dan is er die volgende dag, een soort kater, want wat is er nu eigenlijk allemaal gebeurd, het herbeleven gaat beginnen en daar helpt de band zelf goed aan mee, om een paar maanden later tijdens een actie een downloadbare live versie van het optreden in de ArenA weg te geven.
yousharknotpass
2087
