Sonuçta herkesin bir şehre, bir zamana, bir hatıraya, bir insana veda etme hakkı vardı bu hayatta.

seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Malaysia

seen from United States

seen from Singapore
seen from Malaysia

seen from Russia

seen from Singapore

seen from Belarus

seen from Malaysia
seen from Taiwan
seen from Japan
seen from China
seen from China
seen from China
seen from Ireland
seen from Russia

seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia
Sonuçta herkesin bir şehre, bir zamana, bir hatıraya, bir insana veda etme hakkı vardı bu hayatta.
"Dalgalarla boğuşacağız efendim.
Kasırgalar kopacak, fırtınalar çıkacak.
Yağmurlar yağacak üzerimize, sırılsıklam olacağız.
Ama dünyada olduğumuzu unutmayacağız.
Ayrı ama bir,
yan yana yaralanacağız."
" 18 yaşıma geldim ve 15 yaşımdan bu yana yaşamak ne ki diye sorguluyorum , sevmediğim şeyleri seviyor gibi yaparak insanlarla kaynaşmak , herkesin yaptığı sıradan esprileri bilip bunları yapıyor olmak, birine sinirlenmek ya da bir şeyi çok arzulamak bunlara bu yaşımda doymuşum gibi. Gerçekten arzuladığım bir şey yok. Ya da herkesin güldüğü şeyler beni güldürmüyor. Anlatmak istediğim de bir şey yok. Dinleyebilirim ama sıradan şeyleri dinlemekten çok sıkıldım. Bazen tabi ki konuşmak istiyorum birileriyle ama sonuçta o konuşma beni tatmin etmiyor. Hiç bir şey tatmin etmiyor. Kendimi harekete geçirmek için bir şeyler arzulamaya çalışıyorum , amaçlar koyuyorum kendime. Bu şekilde yaşıyorum adım adım. Ama yaşamak ne anlam ifade ediyor ? Bunu hala çözebilmiş değilim. "
Bazen birinin sözleri o kadar derinden yaralar ki seni konuşamaz hale getirir.
“Bütün duyguları anlatmaya yetecek kadar kelime yoktur.
Gerek de yoktur..”