#paragraf

[sonderseren]

Bir labirentteyim sanki, tam ortasında kaybolmuş gibi, önümdeki yolların hangisinden gireceğimi bilmiyorum, girdiğim yolun beni götüreceği yeride. Sadece bir şey istiyorum, özlediğim ve olmasını istediğim tek şey belkide kişi... İstediğim bu şey olsa dünyanın en güçlü insanı, en mutlu, en huzurlu insanı olurum... Birileri yolu göstersin ve ben bu kaybolduğum labirent içerisinde istediğim şeye gidecek yolu bulup o yoldan ilerliyim...

...

[hepoyleolu-ztn8536]

[zhrofficial]

[ruangmedioker]

Di antara Paragraf

Aku selalu mengira menulis adalah perkara melepaskan.

Menurunkan kata-kata yang terlalu lama tinggal di kepala, lalu membiarkannya pergi.

Sebab setelah sebuah tulisan selesai, selalu ada seseorang yang diam-diam ingin kutemui di ujung halaman.

Bukan untuk memuji.

Bukan untuk mengagumi.

Hanya untuk memastikan bahwa kata-kata itu tidak jatuh ke tempat yang sepi.

Aku bisa mengingat orang-orang tertentu jauh lebih lama.

Bukan karena mereka luar biasa.

Justru karena mereka hadir tanpa gemuruh, tanpa pengumuman, tanpa niat untuk tinggal.

Suatu hari, beberapa kalimat yang kutulis seperti diam-diam berjalan ke tempat yang sama.

Dan anehnya, aku membiarkannya.

Ada kebahagiaan kecil yang sulit dijelaskan saat seseorang menemukan bagian yang nyaris terlewat oleh penulisnya sendiri.

Kadang kebahagiaan itu datang dalam bentuk yang sangat sederhana.

Sebuah komentar pendek.

Atau sebuah pesan yang muncul setelah beberapa waktu kutunggu-tunggu tanpa berani kuakui.

Kadang aku bahkan membuka halaman yang sama berulang kali, seolah ada sesuatu yang sedang kutunggu datang.

Seolah-olah ia menunjuk satu kalimat yang nyaris kulewatkan sendiri, lalu berkata,

"Aku melihatnya."

Barangkali setiap tulisan memang mencari pembacanya.

Sebagaimana setiap cerita diam-diam mencari rumahnya.

Ada orang-orang tertentu yang tidak banyak melakukan apa-apa, tapi tetap tinggal di antara paragraf, di sela jeda, dan di ruang yang tidak pernah sengaja kita sediakan.

Mereka tidak meminta dituliskan.

Tidak meminta diingat.

Tidak meminta apa-apa.

Tetapi ketika mereka melintas di kepala, selalu ada halaman yang ingin dibuka kembali.

Pada akhirnya, mungkin itulah bentuk kekaguman yang paling tenang.

Bukan keinginan untuk memiliki.

Melainkan keinginan agar seseorang tetap ada.

Di suatu tempat yang selalu bisa dikunjungi kembali.

Melalui kata-kata.

[doafelicis]

nasil paragraf çalışmam lazım olabilir ya 3 ay kaldı surda

[sediradasi-blog]

Marka Yayınları  KPSS DGS ALES PARAGRAF Konu Özetli Yeni Nesil Soru Bankası Tamamı Video Çözümlü

Yeni içerik paylaşıldı: Marka Yayınları  KPSS DGS ALES PARAGRAF Konu Özetli Yeni Nesil Soru Bankası Tamamı Video Çözümlü Marka Yayınları - 150.00 TRYMarka Yayınları 2023 KPSS DGS ALES PARAGRAF Konu Özetli Yeni Nesil Soru Bankası Tamamı Video Çözümlü Detaylar için tıklayın: https://www.kelepirkitap.com/marka-yayinlari2023kpss-dgs-ales-paragraf-konu-ozetli-yeni-nesil-soru-bankasi-tamami-video-cozumlu-119143

[sediradasi-blog]

Tasarı Yayınları Komple Paragraf Soru Bankası

Yeni içerik paylaşıldı: Tasarı Yayınları Komple Paragraf Soru Bankası Tasarı Eğitim Yayınları - 410.00 TRYTasarı Yayınları Komple Paragraf Soru Bankası Detaylar için tıklayın: https://www.kelepirkitap.com/tasari-yayinlari-komple-paragraf-soru-bankasi-108641

[birdumankizi]

Karşımızda konuşan kişiye çoğu zaman "Seni anlıyorum." deriz oysa bu kocaman bir yalandır. Bu dünyada kimse kimseyi anlayamaz ve tanıyamaz çünkü insan vücudu ve ruhu içindekileri en iyi biçimde saklayan zırhlı bir kasadır.