Wat? Johan en Jan uit de serie House of Fools en Bestorming van het Capitool door Anna Wenzel, Het gaat regenen! Eet smakelijk!, Jogging on Rotterdam Harbour en Sayings of Picked-Up No. 7 door Evelyn Taocheng Wang, Edens Expansion (2021), Juni’s Longings (2020), Noise 3 (2025) en Noise 4 (2025) door Silvia B.
Waar? Tentoonstelling Silvia B., Evelyn Taocheng Wang, Anne Wensel – Hendrilk Chabot Prijs 2026 in Chabot Museum, Rotterdam
Wanneer? 8 mei 2026
Na mijn bezoek aan het Schiedam reis ik een stukje door naar Rotterdam voor een bezoek aan het intieme Chabot Museum, gevestigd in een fraai pand in de stijl van het Nieuwe Bouwen. Het museum exposeert de drie genomineerden voor de Hendrik Chabot Prijs 2026. Deze prijs is een erkenning voor uitzonderlijke verrichtingen van kunstenaars die wonen en werken in Rotterdam of in de regio Rijnmond. De prijs wordt toegekend aan makers die met hun werk een belangrijke bijdrage leveren aan de beeldende kunst en aan het kunstklimaat in de stad. Het werk van de drie genomineerden is onderling heel verschillend en toont zo de verscheidenheid aan kunst in de Maasstad.
Ik begin op de begane grond, waar werk te zien is van Anne Wenzel. Zij werkt met keramiek. Daarbij moeten we niet denken aan vaasjes of kleine beeldjes. Wenzel werkt op monumentaal formaat. Ze rekt de grenzen van wat technisch mogelijk is zo ver mogelijk op. In haar werk versmelt kunst met politieke actualiteit.
In de serie House of Fools onderzoekt de kunstenaar controversiële personen uit onze vaderlandse geschiedenis. Een buste van Johan Maurits Nassau-Siegen werd uit het Mauritshuis verwijderd na ophef over diens rol in het slavernijverleden. Wenzel schiep een eigen gehavende versie van het beeld. Het beeld Jan uit dezelfde serie verwijst naar Jan Pieterszoon Coen in Hoorn. Coens gewelddadige rol als gouverneur-generaal leidde de afgelopen jaren tot ophef over het standbeeld. De beelden van Wenzel vertonen barsten en scheuren en zijn scheefgezakt. Bij haar worden de helden uit het verleden niet verheerlijkt. Veeleer stelt ze vragen bij hun aangetaste imago’s. Ook legt de kunstenaar in een aantal grote reliëfs recente gebeurtenissen vast, zoals de bestorming van het Capitool in Washington.
Na de monumentale kunst van Wenzel doet het werk van Evelyn Taocheng Wang op de eerste verdieping sober aan. De kunstenaar tekent, schildert en schrijft. Onderwerpen komen vaak voort uit haar eigen leven. Ze verbindt observaties over migratie en verbondenheid met vragen over hoe we onszelf vormgeven via stijl, uiterlijk en materiële cultuur. Het werk toont een mix van Chinese en Nederlandse kunstgeschiedenis en beeldcultuur.
In Het gaat regenen! Eet smakelijk! Combineert ze oliebollen in Mondriaans primaire kleuren met een reiger. Jogging on Rotterdam Harbour lijkt in eerste instantie gewoon een leren jas. De binnenkant bestaat echter uit Chinees rijstpapier, waarop silhouetten van de Euromast en Rotterdamse havenkranen te zien zijn. De kunstenaar droeg deze jas zelf, waardoor het leer zich als een tweede huid om haar lichaam vormde. In Sayings of Picked-Up No. 7 vormt Evelyn een taaloefening met Nederlandse zinnetjes in de onvoltooid tegenwoordige tijd om tot een kunstwerk op rijstpapier.
Op de tweede etage is werk te zien van de enige kunstenaar die ik al kende voor mijn bezoek aan het Chabot Museum: Silvia B. Haar werk combineert vaak een zekere schoonheid met een donkere ondertoon. In haar werk bevraagt ze onze ideeën over wat mooi en normaal is en de relatie tussen mens en omgeving. Ze creëert hybride menselijke wezens, samengesteld uit verschillende elementen. Takken en menselijke lichaamsdelen lopen bij Silvia B. moeiteloos in elkaar over.
In Eden’s Expansion loopt het bovenlichaam van een jonge vrouw die met haar gezicht naar beneden op de vloer ligt uit op een onderlichaam dat bestaat uit een zwartgeblakerde boomwortel. In Juni’s Longings hangt een jonge vrouw achterover, haar ogen gesloten. In plaats van benen bestaat het onderlichaam uit dikke takken. Naast sculpturen is er ook plat werk van de kunstenaar te zien, zoals Noise 3 en 4, waarin we iemand op de rug zien in een kleurige omgeving, die bij mij associaties oproept met (te) nadrukkelijk aanwezige media.
Inmiddels is de Chabot Prijs 2026 uitgereikt. Winnaar is Silvia B. Voor ik museum verliet, kon ik nog een stem uitbrengen voor de publieksprijs. Op wie ik dat heb gedaan? Dat zeg ik lekker niet!
