#audiovisualarts

[audiovisualartists]

Το παρόν blog δημιουργήθηκε στα πλαίσια του μαθήματος Ιστορία της Ψηφιακής Τέχνης, για το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Διαχειρίστριες αυτού είναι τρεις φοιτήτριες, η Γκουγκούδη Φιλίτσα, η Ιορδανίδου Δέσποινα και η Χαμπίπι Κριστιάνα. Το θέμα με το οποίο θα ασχοληθούμε είναι το Projection mapping, μια επαναστατική μορφή τέχνης που έχει ανανεώσει τις ήδη υπάρχουσες τέχνες, και τον τρόπο που συνδυάζεται με τις θεατρικές εκτελέσεις (performances).

[dianalelis]

audiovisual performance DIVAS T[E]LPAS @KaņepesKultūras centrs 4 cycle of POETRY readings NEIERASTĀ LITERATŪRA, DUO: Diana Lelis & Kristiāna Šuksta documentation: https://www.facebook.com/Zoo.KKc/videos/neierast%C4%81-literat%C5%ABra/866182217523005/ / 2020 November

[the-artpsycho]

Η φωτογραφία ως θεραπευτικό μέσο (part 2)

image source:https://wordovation.in/2018/03/12/photography/

Πιο συγκεκριμένα η φωτογραφία ως εργαλείο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον φωτογράφο και τον ψυχίατρο «Hugh Diamond» από το 1848 έως το 1858 , ο οποίος φωτογράφησε πειραματικά στο άσυλο του «Surrey County Lunatic Asylum», τους ασθενείς και εντόπισε στις φωτογραφίες αυτές τους διαφορετικούς τύπου ψυχικής ασθένειας, ανακαλύπτοντας πως οι φωτογραφίες αυτές θεραπεύουν με ένα αποτελεσματικό τρόπο τους ασθενείς. Αφού τις έδωσε στους ίδιους τους ασθενείς για να τις εξετάσουν παρατήρησε πως αυτοί κατανοούσαν τη φυσική τους ταυτότητα και έδιναν έμφαση στην εμφάνισή τους. Στις φωτογραφίες που έδειχναν και ένιωθαν καλά παρατήρησε πως η αυτοεκτίμησή τους αυξανόταν (Aξιωτίδου,2018) .

Τη δουλεία του «Diamond» ακολούθησε η ψυχολόγος «Judy Weiser» το 1975, η οποία εισήγαγε για πρώτη φορά τον όρο «φωτοθεραπεία» που σημαίνει την αξιοποίηση της τέχνης στη θεραπεία ως ένα μη λεκτικό όργανο για να βοηθήσει στην έκφραση του ίδιου του ασθενούς και της ιστορίας του. Με βάση αυτό, πραγματοποιήθηκε το πρώτο διεθνές συνέδριο για τη «φωτοθεραπεία» (1979) στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατ’ επέκταση ιδρύθηκε και το κέντρο «Photo Teraphy Centre» (1982) στο Βανκούβερ του Καναδά για την αξιοποίηση «ψυχοθεραπευτικών φωτογραφικών τεχνικών».

Η «φωτοθεραπεία» βασίζεται στη δράση της συμβουλευτικής διαδικασίας που χρησιμοποιεί τις αλληλεπιδράσεις ασθενών με δικές τους φωτογραφίες, είτε προσωπικές είτε οικογενειακού περιεχομένου, καθώς και με φωτογραφίες που δεν τραβήχτηκαν από τους ίδιους (π.χ. από ασθενείς για θεραπευτικούς σκοπούς) (Aξιωτίδου,2018).

Σε επίπεδο ψυχανάλυσης ο Kohut (1970), αξιοποίησε την τέχνη της φωτογραφίας για να διευκολύνει την διάγνωση, την αξιολόγηση, καθώς και την διευκρίνηση των «σημαντικών πτυχών της παιδικής ηλικίας του ασθενούς» απ’ όπου πηγάζουν και τα περισσότερα τραύματα.

Η φωτογραφία δείχνει καινούριες όψεις του εαυτού μας και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο μπορεί και να λειτουργήσει και σαν θεραπευτικό εργαλείο. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την κάθε φωτογραφία και τα νοήματα που μπορεί να προξενήσει είναι συνήθως αρκετά απλός αλλά έχει μεγάλη σημασία στις προσωπικές φωτογραφίες, καθώς σε αυτή η «αντιληπτική διαδικασία» προστίθεται η εμπειρία και η ανάμνηση. Κατά συνέπεια, αυτές οι εικόνες ανακαλούν συναισθήματα και «προβάλλουν» έννοιες που οι άνθρωποι που περνούν τη θεραπευτική διαδικασία  δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν (Aξιωτίδου,2018).

Μια εικόνα μπορεί να αποτελέσει την «είσοδο» σε μια ανάμνηση, σε ένα συναίσθημα, καθώς, μπορεί να είναι ένα πορτρέτο μας σε μια χρονική στιγμή που ήμασταν διαφορετικοί ή πορτρέτο ανθρώπων που δεν βρίσκονται πια στη ζωή μας ή απλά ατόμων που έχουμε περάσει πολλά μαζί τους. Κατά τη διαδικασία αυτής της θεραπείας ως βάση, παραμένει η συζήτηση του θεραπευτή με τον ασθενή, αλλά, η χρήση της φωτογραφίας επιτρέπει η συζήτηση αυτή να αποκτήσει διαφορετικό νόημα, λόγω του διαφορετικού τρόπου έκφρασης που προσφέρει η φωτογραφία σαν εργαλείο. Λειτουργεί σαν ένα βοήθημα που δείχνει τον τρόπο σκέψης και την αντίληψη του κόσμου που έχει ο θεραπευτής.

Ο στόχος του θεραπευτή, είναι να κάνει τους θεραπευόμενους να συνειδητοποιήσουν τις αντιφάσεις της ιστορίας τους και των αντιλήψεων τους, μέσω της φωτογραφίας δηλαδή, να δει μια διαφορετική οπτική των πραγμάτων. Γι’ αυτό το λόγο οι φωτογραφίες που θα χρησιμοποιηθούν έχουν περιεχόμενο τους ίδιους τους θεραπευόμενους ή ανθρώπους γύρω τους, δίνοντας έτσι μια ιδιαίτερη σημασία στο υλικό και μια ταύτιση με το περιεχόμενο. Αφού ο ασθενής τοποθετήσει σύμφωνα με τη σειρά που θέλει τις φωτογραφίες, ο θεραπευτής κάνει κάποιες ερωτήσεις για να εμβαθύνει στο λόγο για τον οποίο τοποθετήθηκαν σε αυτή τη σειρά οι φωτογραφίες και τα συναισθήματα που προκαλούν αυτές. Μπορεί η φωτογραφία να περιγράφει μια στιγμή, αλλά αυτή η στιγμή «ξεκλειδώνει» μια σειρά από συναισθήματα και συσχετίσεις. Καταφέρνει να αγγίξει και να εξωτερικεύσει το ασυνείδητο και εκφράζει σκέψεις και συναισθήματα που δεν έχουν εντοπιστεί ακόμα από τους θεραπευόμενους.

Έτσι λοιπόν, η φωτογραφία ως θεραπευτικό εργαλείο βοηθάει να «παγώσουμε» μια στιγμή στο χρόνο και να την επεξεργαστούμε για όσο διάστημα θέλουμε και κατ’ επέκταση μας ωθεί στο να ανακαλύψουμε τις επιθυμίες μας και τον χαρακτήρα μας, μέσω της αφήγησης σημαντικών στιγμών της ζωής μας που αποθανατίστηκαν σε μια εικόνα.

Πηγές:

Αμαλία Αξιωτίδου-Ψυχοθεραπεύτρια

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/psyxotherapeia/gia-eidikoys/6221-i-fotografia-stin-psyxotherapeia.html

[jangio-blog]

Flying Lotus._"MmmmHmm"

Mejor titulo no puede tener. Desde sus comienzos Flying Lotus a demostrado la total necesidad de compartir su música con los medios visuales y por supuesto esta es una gran muestra.

Este track de corta duración, conciso y con identidad se une a la direccion visual de los ya aclamados estudios "Special Problems" demostrándonos lo ambiguo que puede y tal vez en repetidas ocasiones necesita ser una muestra audiovisual.

Para mi, se trata de la pura exaltación de las emociones acompañada de una repetida negación de la realidad visual, y según yo, a esto se le llama placer. Y sí, para mi resulta totalmente placentera la combinación de la conciencia musical de su bajista y compañero de juergas musicales "Thundercat" con las magnificas atmósferas que crea el co-autor de este track. Es muy interesante escuchar como por momentos descansa sus "beats" tan característicos y se abre totalmente a nuevas influencias tanto rítmicas como armónicas.

Por supuesto "Cosmogramma", el álbum al que pertenece este track es altamente recomendable para todos los amantes del goce auditivo y por supuesto de las canciones que necesitan ser acompañadas de una secuencia de imágenes.