#bedeskakal

[jerhawk]

Jest jak jest.

I jest jak było.

I jak zawsze - nie śpię

Bo mam to, co mam

A to za dużo, by móc zasnąć

Ale za mało, by móc wstać

Chciałbym nauczyć się czuć inaczej, by się rozstać z własnym wnętrzem, bez paraliżu.

Od lat jedyne, co mogę wyjąć z tej osobistej ciągłości, to ten dłużący się, wolnostojący, tępy ból.

Czemu nie mogę wypatrzeć tam w środku niczego odrobinę cieplejszego, z równie szybkim dostępem?

Gdy niedaleko, ona patrzy mi w oczy.

Właśnie teraz.

#bedeskakal

[jerhawk]

Wkopuję się ostatnio w całą serię beznadziejnych decyzji.  Z jednego bieguna przenoszę się w inny - totalnie przeciwny.  A w mojej głowie potrafi niewiele to zmienić w kontekście zrozumienia świata.  Jaki więc powinien być kolejny krok? Może nie powinienem już wiecej próbować? I oszukiwać sam siebie? I co przemawia dziś do mnie bardziej? Smutek? Złość? Niepewność? A może znowu wstyd?  Bo znowu coś zjebałem... i tak w kółko, od 26 lat.

[jerhawk]

Czuję jakbym cofnął się ostatnio w czasie. Zaciśnięte gardło i ciągle uczucie zmęczenia. Te same błędy. Te same błędne wnioski. Tylko teraz rzeczywistość uderza ze zdwojoną siłą.

Muszę hibernować i kopać dołki - coraz głębsze. Bez przerwy mam ochotę przepraszać i tłumaczyć się z każdego spojrzenia i gestu.

Nie mam pojęcia, dlaczego znów przeżywam te historię od nowa. Nie mam pomysłu na inny scenariusz.

Przykro mi.

#bedeskakal

[jerhawk]

Tracę zaufanie do ludzi. Do każdego po kolei. Bo chyba nigdy nie powinno się wierzyć w ludzi aż tak i zostawiać komuś kolejnej i kolejnej i jeszcze jednej (w razie wu) wiadomości. Wiadomości z nagłówkiem zaufanie.

Z czasem z prawie każdą moją znajomością od ostatnich 5 lat jest tak, jakbym ciągle odtwarzał ten sam film. Film o naiwności i dobrych początkach. Tylko początkach. Bo potem jest jak jest.

Nie twierdzę, że we mnie nie zachodzą zmiany. Nie udaję, że jest jak było. Za dużo o tym myślę, bym mógł tego nie zauważyć. Ale nawet w obliczu własnej widocznej gołym okiem zmiany pamiętam siebie z przeszłości. Choć wolałbym czasem nie pamiętać.

Na zakończenie tego tygodnia - Chris Isaak. Mogę się założyć, że nowy tydzień będzie należał do niego. Bo z jego muzyką czuję niesamowitą spójność -  szczególnie teraz. Będę  więc podróżował razem z nim, jak najdalej od tego pustostanu.

[jerhawk]

Ostatnio rozmywa mi się wszystko dookoła.

Zajebiście mocno.

[jerhawk]

Usiadłem dzisiaj wieczorem do klawiszy, na chwile. Dotykam jednego, drugiego, trzeciego... Pod palcami kurz, jak kolejny zawód, jak następny słaby punkt w rzeczywistości. Pokazuje mi jak daleko jestem od siebie samego, tego, który czegoś naprawdę chciał, który istniał tu i teraz, tego, z którym łatwiej byłoby mi się porozumieć. Jak oddaliłem się przez lata od własnych ideałów, ciepłych i eklektycznych stref własnej osobowości. Gdy mówię, znów czuję ucisk w gardle, jak na pogrzebie, jak na 1 komunii. Głos nie jest mój, ledwo go słyszę, co jest nie tak? Gdy patrz na swoje odbicie, w jakiejkolwiek szklanej powierzchni, nie jestem szczęśliwy. Nie jestem obecny. Widzę przerośnięty stres, pomyłki, samotność, potrzebę znikania.

Znowu, jak dawnej. Jak zawsze.

Jakże ja się stęskniłem. Za byciem sam nie wiem gdzie. Za słuchaniem agresywnych blendów w środku nocy. Za kochaną beznadzieją.

#bedeskakal

#melomanianocą

[jerhawk]

Pamiętam, jak kilka lat temu leżałem o tej porze w łóżku rozmyślając o przyszłości, która wtedy była dla mnie niesamowicie rozmyta. Czułem potworny strach i pustkę, czułem wręcz bunt wobec tego, że kiedyś będę musiał iść dalej - w to samo życie, z tym samym cholernym poczuciem pustki.

Dziś o 1:36 patrzę w ten sam punkt, na tej samej szarej ścianie i nadał myślę. Ale myśli są nieco spokojniejsze i zrozumiałe. Świat dziś ma zupełnie inne problemy, także ten mój mały(osobisty świat). Wraz z upływającym czasem odpłynęło sporo wątpliwości i niewygodnych elementów rzeczywistości. I dopiero ten sam (nic nie znaczący) głupi punkt, tak mocno uświadomił mi, jak wiele rzeczy zmieniło się przez ten czas w moim (nadal małym) świecie i mojej głowie.

Nie pamiętam dokładnie myśli, z jaką wtedy zasypiałem, ale wiem, że (choć może czasem z lekkim przymusem) dziś wbijam swoją uwagę w teraźniejszość, by dać sobie trochę większą szansę na spokojny sen.

#bedeskakal

#malomianianoca

#polishmusic

[jerhawk]

Myślę sobie czasem o mojej relacji z pewną osobą. Jedną z najważniejszych, bez której by mnie tu nie było - dosłownie. Od paru lat nasza relacja jest jakby martwa wewnętrznie. Bez głębi, bez zaufania, bez bliskości. Bardzo boli mnie ta odczuwalna różnica między tym, co było i trwało latami, a tym, co dostaję od niej teraz. Jakbym był zupełnie kimś innym i obcym - dla niej. Ciężko cokolwiek zrozumieć, uczucia motywacje i oczekiwania. Jest tylko to poczucie bycia unikanym i winnym. I wiem, że wina nie leży tylko po jednej stronie. Nie jestem ideałem - zdecydowanie. Bywam mało pozytywny i męczący, a do tego trudno znaleźć coś, za co można by mnie pochwalić. Jednak słysząc, że boi się rozmowy ze mną poczułem kompletny brak motywacji do walki o tę relację. Bo tylko rozmowa byłaby w stanie cokolwiek jeszcze zmienić.

#bedeskakal