Hoera! Een maand China vol met duizend starende blikken, wat rare beestjes, vele onherkenbare gerechten, lachende kindjes, overovervolle metrostations, duizelingwekkende gebouwen, plakkerige hitte, vieze vage steegjes, mooie tempels, prachtige uitzichten, fantastische skyline, bizarre clubs, oneindig veel formulieren en alleen maar franse toiletten….. Survived!
Het gaat nog steeds heel goed met me hier in Shanghai. Heb al zoveel beleefd en hele leuke mensen ontmoet.
Alles in China is anders… Niet te vergelijken met Nederland. Tot nu toe de franse toiletten kunnen ontwijken, maar denk dat ik er snel aan zal moeten geloven. Ik denk dat ongeveer 5% van de chinezen engels spreekt, dus zelfs een broodje bestellen is al een hele struggle. Überhaupt een broodje bestellen is haast onmogelijk, aangezien ze hier dus echt nergens een lekker meergranen bammetje verkopen..
School is ondertussen begonnen en heb voor het hele semester vier vakken, waaronder Chinese (voor beginners uiteraard). De universiteit is enorm, je kunt er ongeveer een uur overheen fietsen zonder hetzelfde te zien. Ook daar is het niveau wat betreft engelse taal niet om over naar huis te schrijven. Na dagen vol papierwerk en mega lange wachtrijen is mn volledige registratie nu bijna voltooid en kan ik mn lessen volgen.
Van het kastje naar de muur is hier ongeveer op alles van toepassing. Alles duurt lang en het is altijd overal heel druk. In Shanghai zelf reis ik vaak met metro en taxi, wat echt goed te doen is mits je de chauffeur duidelijk kunt maken wat de bestemming is. Tot nu toe altijd gelukt..
De stad zelf is fantastisch en je kunt eeuwig shoppen drinken eten en de toerist uithangen. Het contrast hier is ongekend, de Louis Vuitton met daarnaast een plein vol slapende halfnaakte mensen. Het is bijna elke dag ontzettend warm, waardoor het erg stinkt in de binnenstad. Die stank overal moest ik echt aan wennen, maar dat gaat nu prima.
De chinezen zijn niet spontaan, maar wel heel vriendelijk. Ze spugen op random momenten voor je voeten op straat en de mannen krullen hun shirts op tot naveltruitjes tegen de hitte. Heb al vele bierbuiken gezien waar de Nederlandse man U tegen zou zeggen.
Ik ben al aardig gewend aan de starende gezichtjes en stiekeme foto’s. Vooral op de toeristische spots lijkt het soms alsof wij de attractie zijn.. Heel raar om mee te maken.
Heb het echt ontzettend naar m’n zin en er is nog zoveel te zien hier dat ik zeker nog niet naar huis kom (sorry mam)… Ik heb gewoon whatsapp op mn Nederlandse nummer, dus contact houden met het thuisfront is goed te doen.
Happy sunday!
Kusjes uit China