#😅😅😅😅 #birgariphaller #sicak #yazgunu #denizkumgüneş #😆😆😆😆 https://www.instagram.com/p/BySZ9uln3JA/?igshid=1ir3e8yzfuyyz

seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United Kingdom

seen from Germany
seen from Netherlands
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Yemen

seen from Germany
seen from China
seen from United Kingdom
#😅😅😅😅 #birgariphaller #sicak #yazgunu #denizkumgüneş #😆😆😆😆 https://www.instagram.com/p/BySZ9uln3JA/?igshid=1ir3e8yzfuyyz
Bazen ne düşünüyorum biliyor musunuz?
Eski zamanların şarkıları dolu doluymuş. Hani böyle vıc vıc aşk , sonra efendime söyleyeyim 'bu gece bana gel, yok öldüm , yok o kaslar aman o bacaklar' falan , böyle boş boş şeyler yokmuş yani. ( vardıysa da azmış sanırım)
Anlatılanlar daha içtenmiş. Kafiyeli cümleler topluluğu olmak için yan yana gelmiyormuş kelimeler ; bir dertleri varmış insanların.
Acılarını, aşklarını, dertlerini , tutkularını daha.. daha 'samimi' (evet sanırım en doğru kelime bu) anlatıyorlarmış bence.
Bunları bana düşündüren pek çok şarkı var elbette ama şu an kulağımda dönen şarkı ;
'Nothing Else Matter'
Never opened myself this way Life is ours, we live it our way All these words I don't just say And nothing else matters
Tüm bu şarkıları önceden de dinliyordum ama bu şekilde bakmıyor, bakamıyordum. Penceremi genişletmeye başladığımdan beri , her şey daha farklı görünüyor gözüme.. Ve şu yukarıda yazdığım kısımda en sevdiğim yer artık tek bir cümle olmaktan çıkıp , üzerine sayfalarca yazı yazabileceğim bir tema oluveriyor.
'Hayat bizim, ve onu istediğimiz gibi yaşarız'
Yoruma, üzerinde düşünmeye, konuşmaya çok açık bir cümle değil mi sizce de ?
Bugün fazlaca sosyal psikoloji çalıştığımdan da olabilir hislerimin yoğunluğu , lakin artık genel anlamda elle tutulur bir yoğunluk hissediyorum düşüncelerimde.
Çoğu zaman farkında olmuyoruz, öyle meşgulüz! öyle meşgulüz ki hayatımız gerçekten geçip gidiyor.
Başkalarının kurallarıyla , istekleriyle ; onların isteklerini kendi isteklerimiz sanmamız ve bu uğurda yok yere kendimizi harcamamızla geçip gidiyor işte.
Durup nefeslensek diyorum. Baksak bir etrafımıza, nereye ne için gelmişiz, ne yapmışız? Ne yapıyoruz? Neyin karşısında, neyin yanında, kim olarak duruyoruz?
Kendime defalarca , defalarca soruyorum bunları.. Kimilerinin cevabı bulundu, kimileri aranmakta. Kimilerinin cevabını bulamayacak kadar çömezim hala..