Update 4 – Phnom Penh, Siem Reap, Battambang & Bangkok
Het is alweer ruim een week geleden dat ik met de laatste update kwam maar intussen hebben we weer veel nieuwe dingen gezien en beleefd. De week in Takeo bleek toch de nodige energie gekost te hebben en van de mogelijkheid om de volgende dag uit te slapen hebben we dan ook rijkelijk gebruik gemaakt. Die dag heb ik verder samen buiten met Harold doorgebracht (hij schreef aan zijn boek, ik aan mijn blogbericht) en Eric is nog naar het S-21 museum geweest waar de Rode Khmer destijds mensen gevangen hield voor ‘verhoring’ of te wel: martelingen. Alinde en ik wilden daar niet heen dus heeft Alinde samen met Phivan een girlsday gehad. Daarna zijn we nog gaan eten in een restaurant maar die viel voor het eerst een keertje tegen (dat merkten we vooral de volgende dag) en na een drankje zijn we toen gaan slapen.
De dag erop was onze laatste hele dag in Phnom Penh en ook die dag hadden we niet echt zin om iets te ondernemen. Eric en ik gingen naar de masseur / kapper om even bij te komen en Alinde ging luieren op het terras van het hotel. Die avond zijn we nog uit geweest in het Shark cafe maar uiteindelijk gingen we al snel naar Pontoon, een redelijk nieuwe club in het hart van Phnom Penh. Helaas haakte Alinde al snel af omdat ze zich niet helemaal lekker voelde maar Eric, Harold, Phivan en ik zijn daarna nog even doorgegaan. Maar ook wij bleven niet heel lang meer (we moesten de volgende dag vroeg op voor de bus naar Siem Reap) en pakten dus een tuktuk terug naar het hotel.
De volgende dag stonden we vroeg (6 uur…) op om de bus naar Siem Reap te pakken. Bij de bus kwamen we tot onze verbazing de Engelse leraar van het weeshuis tegen (Mike) die ook een tripje naar Siem Reap had gepland. Een zes uur durende busrit later reden we een dorpje dichtbij Siem Reap binnen en konden we weer gaan onderhandelen met een van de vele tuktukdrivers over de prijs voor een ritje naar ons guesthouse ‘smiley’ in de buurt. Na het uitpakken van onze tassen zijn we direct op de fiets gestapt om de 7 km naar de eerste tempel af te leggen. Eenmaal aangekomen bij het begin van het ‘tempelgebied’ moesten we al gelijk tickets laten zien en bleek dat we op een weg die parallel liep aan de onze, tickets hadden moeten kopen. Weer helemaal op de fiets terug gaan was geen optie dus namen we twee motortaxi’s naar het ticketcentrum. Het was inmiddels alweer vijf uur dus bezochten we nog snel de eerste tempel op de route. Het was een lange busreis naar Siem Reap en de fietstocht naar de tempels kostte ook de nodige energie, maar we zijn toch blij dat we er nog heen zijn gegaan want de lage zon en de bijbehorende schaduwen zorgden voor een fraai schouwspel in deze eeuwenoude ruïnes. Toen het donker begon te worden zijn we nog snel naar het guesthouse gefietst en hebben we in het bijbehorende, simpele restaurant gegeten voordat er een hevige storm losbarstte. Zo’n storm had geen van ons drieën ooit meegemaakt maar ik vind het altijd wel iets gezelligs hebben en we zijn dus ook lekker in bed gekropen met een aflevering friends als toetje.
De volgende dag maakten we dezelfde fietstocht als die van de dag ervoor en reden we dit keer nog een stukje verder om een andere tempel te bezoeken. Tempels zijn toch rare plekken omdat ze iets heel mysterieus uitstralen terwijl het tegelijkertijd een beetje verpest wordt door toeristen die de mooiste plekjes proberen te vinden waar ze de leukste plaatjes van zichzelf kunnen maken. Ook was het die dag heel erg warm waardoor alles in een lagere versnelling ging. Toch hebben we heel erg mooie dingen gezien (ook foto’s van gemaakt maar in RAW bestand dus die kunnen we dus pas thuis laten zien) en we zijn daarna door de jungle verder gefietst naar de tweede tempel die we die dag wilden bezoeken. De tweede tempel was Ta Prohm, ook wel bekend als filmset uit de film Lara Croft: Tomb Raider. Deze was nog groter en toeristischer als de vorige maar er was door de grootte ook wat meer te zien dan bij de vorige. Toen het op een gegeven moment heel donker werd zijn we snel naar de uitgang van de tempel gelopen om in een nabijgelegen restaurant te schuilen en wat te eten. Heel gaaf om te zien dat de tempel opeens van karakter veranderde toen het donker werd. Waar er eerst nog rust heerste, nam de onheilspellendheid en zelfs angst bij sommige toeristen toe. Groepjes toeristen (en daar bedoel ik vooral chinezen mee) begonnen dan ook naar de uitgang te rennen; een komisch gezicht. Wij zaten inmiddels van een warme lunch en koud colaatje van dit schouwspel te genieten, helaas duurde de regenbui wat langer dan verwacht en hebben we ongeveer drie uur over de ‘lunch’ gedaan. Daarna hebben we onze fietstocht afgemaakt en zijn we uitgeput nog wat gaan eten in het restaurantje bij ons hotel. Na het eten gingen we alvast inpakken voor de reis per boot naar Battambang de dag erop en ging daarna al snel het licht uit.
De dag erop stonden we weer vroeg op om te ontbijten en om onze lift naar de rivier niet te missen. Na een ritje van een half uur in een hele kleine ruimte kwamen we samen met een groepje andere toeristen bij het kleine haventje, want veel meer is het niet, aan om onze zes uur durende bootreis te beginnen. In het begin was er nog veel nieuws te zien: we kwamen langs een groot aantal floating villages; complete dorpen die op het water gebouwd zijn en dus met het waterniveau kunnen meestijgen- of dalen. Maar na een aantal van die dorpjes is toch steeds meer van hetzelfde en val je langzaamaan een beetje in slaap. De boottocht liep van zes uur helaas ook nog eens uit naar acht uur en dat was eigenlijk veel te lang om al die tijd op een houten bankje in een bootje door te moeten brengen. Het was leuk voor een keer maar voorlopig nooit meer. Bij aankomst in Battambang stond er het grootste leger tuktukdrivers tot nu toe dus een erg hartelijk welkom was het niet. Gelukkig wisten we hier ook welk guesthouse we wilden hebben want iedere tuktukdriver vertegenwoordigde weer het beste hotel van de stad en we moesten toch beslist naar het royal hotel want dan hadden we gratis wifi. Na het afslaan van al die aanbiedingen gingen Eric en ik bij een supermarkt in de buurt van het guesthouse nog even wat boodschapjes doen en gingen we na het eten ook slapen, we hadden weer een lange reisdag achter de rug (en die rug was niet blij met acht uur zitten op een houten bankje btw).
De dag erna stond de taxi naar Poipet alweer vroeg klaar en reden we in twee uur naar de beruchte grensplaats van Cambodja. Berucht in de zin dat er veel dingen hier van Thailand naar Cambodja de grens over gesmokkeld worden; we waren getuige van wat dubieuze transacties en deals die onze taxichauffeur sloot toen hij ons naar de grens bracht. Gelukkig ging ‘de oversteek’ vlekkeloos en waren we twee uur te vroeg op het treinstation vanwaar onze trein naar Bangkok zou vertrekken. Na een groot aantal potjes kaarten konden we deze heerlijk ouderwetse trein instappen om zes uur later (we hebben blijkbaar iets met zes uur durende tochten) en een grote variatie aan omgevingen in Bangkok aan te komen. Vanaf het centrale station was het nog een uitdaging om bij ons hotel te komen. Tot onze verbazing wuifde iedere taxichauffeur drie potentiële klanten weg en waren we dus aangewezen op het openbaar vervoer. Gelukkig is dit in Bangkok top geregeld en konden we snel en goedkoop naar het metrostation bij ons in de buurt reizen. Vanaf daar moesten we nog een tijdje wachten om een taxichauffeur te vinden die bereid was om ons in de stortende regen naar het dichtbijgelegen hotel te brengen. Maar bij aankomst op onze kamer waren we stomverbaasd over de luxe, de grootte en het uitzicht van het appartement; dit was even iets heel anders dan waar we de afgelopen weken in hadden geslapen. Snel en tevreden vielen we in slaap in de luxueuze bedden met mooi uitzicht over de wijk Bang Rak.
De dag erna drong pas echt tot ons door op wat voor een plek we nou echt wakker waren geworden; we liepen dan ook langzaamaan naar de lift om nog gebruik te kunnen maken van het ochtendbuffet die bij de prijs inbegrepen zat. Daarna keken we nog even wat (westerse) tv en gingen we daarna squashen, fitnessen en zwemmen op de R verdieping van ons hotel. ’s Avonds gingen we naar een simpel maar lekker restaurant in de lokale mall en daarna sloten we avond rustig af.
De volgende dag vonden we het leuk om ergens heen te gaan en besloten we om het airtrainsysteem hier in Bangkok wat beter te leren kennen. Na een halte stapten we weer het station uit de markt op. Langs de kraampjes aan de kant van de weg liepen we weer terug en daarna nog een stuk verder naar de meest luxe shopping mall van Bangkok: Emporium. Daar hebben we de rest van de dag doorgebracht in diverse winkels en na de lunch en de film ‘Rise of the planet of the apes’ gingen we terug naar het hotel om ons even op te frissen voordat we uit eten gingen. Daarna gingen we naar een prachtig gelegen restaurant; de 25ste verdieping in een nabijgelegen appartementencomplex met prachtig uitzicht over Bangkok. Het bleek ook nog een heel goed restaurant en we hebben dan ook heel erg lekker gegeten terwijl we ons bleven verbazen over het mooie uitzicht dat vanaf elke hoekje in het restaurant niet te missen was. Daarna zijn we weer terug naar het hotel gegaan en hebben we dag rustig afgesloten. Ons verblijf in Bangkok hield ook niet veel meer in. Rustig aandoen, even bijkomen, misschien wat winkels bekijken maar dit keer geen sightseeing of de cultuur leren kennen; daar hadden we na alles in Cambodja even genoeg van.
De dagen erop hebben we elke dag een beetje hetzelfde gedaan, met als verschil dat we iedere dag weer naar een andere mall of markt gingen, het was even heerlijk om weer wat westerse dingen te doen terwijl je toch nog in een grote aziatische stad zit. De afgelopen dagen in Bangkok waren ook dagen van herstel. Alledrie zijn we ziek geweest en Alinde is als enige nog steeds niet lekker. Morgen (voor mij al vandaag ;-)) staat de terugreis naar Nederland voor de deur en kunnen we terug kijken op een zeer gevarieerde vakantie die ook zeer rijk was aan contrasten. Maandag zijn we terug dus het wordt een lange reis maar ik denk dat ik voor ons alledrie spreek dat het ook weer fijn zal zijn om met onze huissleutel de voordeur open te maken en ’s avonds in ons eigen bed te slapen. Hier is nog een keer de link voor de foto’s (al hebben we er geen in Bangkok gemaakt) en dan hoop ik jullie allemaal weer snel te zien! (en dan niet over Skype maar for real ;-)!)
