Benim bir şairim var. Geceleri her yöne dağılan bir şair... Herkes derin uykuları solurken o, aya uluyan köpeklere karışır. Kör saatlerde mağaralara çekilenler, denize açılanlar ve vardiyalı işçilerdir paydaşları. Bütün uykusuzların ortak âlemidir, şairin zihnindeki toprak. O, karanlığın hacmini ölçe biçe dünyanın uğultusuna kelime arar.










