#calidani

[tocalidani]

_άσε με να χαζεύω από το παράθυρο απέξω

Ξέρεις τι θέλω,

τι θα ήταν αρκετό;

Να έρθεις να με πάρεις με το αυτοκίνητο.

Να οδηγείς, χωρίς προορισμό,

να περνάς τα φανάρια, παράθυρα ανοιχτά,

να σε φωτογραφίζω με τα μάτια μου,

και να χαμογελούν τα μάτια σου.

Να έχεις το χέρι σου στο πόδι μου, και εγώ να περνάω τα χέρια μου πάνω απο τις εσωτερικές φλέβες του χεριού σου.

Να μη σταματήσουμε πουθενά,

απλά να γυρνάμε.

TοΚάλιΝτάνι

[tocalidani]

Έλα λίγο, για πάντα.

[tocalidani]

Γιατί ο έρωτας ξεκινά από δυο μάτια που έχουν παγώσει σε άλλα δυο, και καταλήγει εδώ για μένα, στο χαρτί. Για κάπιους άλλους καταλήγει σε έναν καμβά, σε κάποιες χορδές, σε μια φωτογραφία ίσως. Εμείς έχουμε το χαρτί και το μελάνι. Εμείς έχουμε τα μέσα να τον δημιουργήσουμε τόσο όμορφο και ξεχωριστό όσο τον ζούμε. Τόσο μοναδικό που όποιος διαβάσει γι’ αυτόν θα συγκινηθεί το μέσα του και θα ανατριχιάσει το έξω του. Οποιος περάσει και δει τα χρώματα του, θα σταματήσει να τον χαζέψει, να τον επεξεργαστεί, θα τον κάνει να αναρωτηθεί γι’ αυτή τη μαγεία που δυο ερωτευμένοι δημιουργούν. Ο ένας για τον άλλον. Και κάπως έτσι ο έρωτας ταξιδεύει όχι μόνο στον χρόνο αλλά και σε άλλους τόπους μέσα από άλλες ψυχές.

[tocalidani]

Γράφω σε α’ πρόσωπο ενικό.

Κάνενας φόβος εδώ.

Εδώ το βάρος της ψυχής ελαφραίνει.

Η ανάγκη δίνει κίνητρο,

το κουβάρι αυτό να ξεμπλέξει.

[tocalidani]

Saudade

Με κάνει να νιώθω νοσταλγία

Με γυρίζει πίσω

Σε μια άλλη εποχή

Όταν τα μαλλιά έφταναν πάνω από τη μέση

Οι κόρες των ματιών γυάλιζαν

Και τα μάγουλα ήταν κόκκινα

ΤοΚαλιΝτανι

[tocalidani]

[tocalidani]

[tocalidani]

I used to not know

where you

start and where

I begin

but now I can outlive the edges

my skin

alone with this marker

ToCaliDani