(...) KORO Çelenklerimizle geldik, yoktunuz Ara sokaklarda, pasajlarda aradık, yoktunuz Meyhanelere baktık, otellere sorduk, yoktunuz Nerdesiniz Ruhi Bey? RUHİ BEY O kadar bekledim ki, geliyorum Ölümümü bekledim, geliyorum "Bir ölüyü ve ölünün bütün inceliklerini" Bekledim geliyorum. Ben Ruhi Bey, mutlu olan Ruhi Bey Ölümü gömdüm, geliyorum Bir sonbahar günüydü, geliyorum Güneşler buz gibiydi, geliyorum Ve bütün kötülükler Ölümün armaları gibiydi Size anlatırım, geliyorum. Hepsini, hepsini gömdüm, geliyorum Havuzun kırık taşlarını -siz bilmezsiniz- Limonluğu ve kırmızı konağı -siz bilmezsiniz- Aynalarda kendini seven Ruhi Beyi -siz bilmezsiniz- Ve bildiğiniz Ruhi Beyi -ya da pek bilmediğiniz- Gömdüm ben, geliyorum. KORO İyi biliriz sizi biz, iyi biliriz Nerdesiniz Ruhi Bey. RUHİ BEY Gömdüm hepsini, geliyorum Bütün ölülerimi gömdüm, geliyorum. KORO Peki, ya sonuç Ruhi Bey, ya sonuç Biz sizi tanımaz mıyız Siz ne yaparsınız bundan sonra, biz ne yaparız Bir bütünün parçalarıyız, bir bütünün parçalarıyız. RUHİ BEY Sonuç mu dediniz, ne dediniz Sonuç hiç gömülür mü, geliyorum Ben yalnız ölülerimi gömdüm, geliyorum. KORO Doğrusu anlamıyoruz Ruhi Bey Her insan biraz ölüdür Biz ki bir bütünün parçalarıyız, biliriz Her insan biraz ölüdür. RUHİ BEY İnsan yaşıyorken özgürdür Yaklaştım iyice, geliyorum. KORO Her insan biraz ölüdür Biz de biraz ölüyüz. RUHİ BEY Ölüler ki bir gün gömülür İçimizdeki ölüler, dışımızdaki ölüler İnsan yaşıyorken özgürdür İnsan yaşıyorken özgürdür. - Edip Cansever, Düşlüyor Ölümünü Ruhi Bey (Ben Ruhi Bey Nasılım) - Görsel: Mehmet Adıyaman (Edip Cansever) - Şiiri Yorumlayan: Tuncel Kurtiz (Edip Cansever, Düşlüyor Ölümünü Ruhi Bey)
