seen from China
seen from United States
seen from Indonesia
seen from United States
seen from Australia
seen from United States
seen from Russia
seen from China
seen from United States
seen from Czechia
seen from Pakistan
seen from United Kingdom
seen from China
seen from United States
seen from Pakistan
seen from United States
seen from United States
seen from China
seen from Singapore
seen from United States
OM TE LEVEN IS WEINIG NODIG
Joss Dray Essentieel is gezond voedsel, schoon water en beschutting. Het hoeft niet comfortabel te zijn, als het maar veilig is. Als je dit mensen ontneemt laat je ze creperen. Wordt actie ondernomen een heel volk te laten creperen noem je dat genocide. Ontken je dat hier sprake van is collaboreer je met de daders. Je kunt je vervolgens afvragen of je dan nog behoort tot een op de eerste plaats…
Wie zijn massamoordenaars? Wie steunen ze?
The Zionist Plan for the Middle East Er zijn genoeg historische vergelijkingen te trekken als het gaat over het plegen van genocide. Het beruchtste voorbeeld is wel die in Noord-Amerika plaatsvond. Kolonisten die de inheemse bevolking verdreven en uitroeiden onder het teken van het kruis. Het belangrijkste middel daartoe was de bevolking beroven van haar bestaansgrond en natuurlijke…
Josef Stalin en Hannah Ahrendt
Ernest Hemingway: “Anyone who loves freedom owes such a debt to the Red Army that it can never be repaid.” Amper 25 jaar later is deze rafelige door de Tsaristische geheime politie vervolgde jongeman de grote Sovjetleider tijdens de terreur van 1937. Foto: Public Domain KOUDE OORLOGSBUIT, EEN GENUANCEERD BOEK OVER STALIN? IN 2023? HOE DURF JE… Charles Ducal schreef met ‘Koude Oorlogsbuit…
View On WordPress
Oekraïne: vijftig gevallen van desinformatie
A C.I.A.-supported network of spy bases has been constructed in the past eight years that includes 12 secret locations along the Russian border.Foto: Tyler Hicks“Everyone who sided with Ukraine was siding with US imperialism. We fucking told you so.” MEDIAMYTHE EN REALITEIT: OEKRAÏNE – EEN OORLOG MET BEELDEN Charles Ducal las het boek ‘Oekraïne – een oorlog met beelden’ dat…
View On WordPress
Hoe voeden we het volk?
We vote ‘For!’ (the collective farm) – 1920s, USSR. Vooraf een film, vervolgens de propaganda… https://tibaert.com/wp-content/uploads/2023/05/USSR-Wie-ernahren-wir-dad-Volk-Stalin-2017.mp4 Valt de mix aan propaganda, halve leugens, selectieve berichtgeving en indoctrinatie via onderwijs nog te ontwarren? Het betreft alle terreinen van onze samenleving, de gevolgen zijn steeds…
View On WordPress
ONS
Ik zou van bomen kunnen leren, van de katten, van het rustige oktoberlicht, maar ik lees utopie over mensen en machines, brood en rode vlaggen, en het levert niets op, zoals je ziet. Waarom beschrijf ik niet de geur van je oksels die mij scherp en aanwezig maakt, of de pijn in je handen, die niet kan stoppen omdat je wil boksen, wil slaan, telkens weer? Dit is een rustige tijd in een rustige wereld, de zon is schadelijk, maar dat valt niet op. De kranten op tafel maken de koffie gezellig. Sterft een kind om de drie of vier tellen, je hebt toch gelijk. Ons mag niet kapot. - Charles Ducal
PIJN
Ik droomde dat ik wakker werd. Er liep een gerucht door de kamer, in wisselende vormen die ik nooit eerder had gezien, en toch herkende. Vleesgeworden angst, die ik had onderdrukt om in mezelf te kunnen ademen. Ik zag niet wat ik zag, telkens ik keek verschoof het woord dat ik om niet te stikken in gedachten had. Ik tastte naar een schakelaar, maar greep in vacht,
in nat, in iets geslachts dat van een dier het menselijke was. Een haren voorhang schoof opzij, Wat naar mij keek was pijn, zo diep, zo ongezien dat ik mij wakker riep. Een haan schreeuwde de dag,
Bleek als was liep ik de spiegel in. Het volgde mij, het volgt mij nog altijd. Kon ik het maar kneden, verbeelden met deze zere handen... Een pijnding maken, zichtbaar voor allen. Weg van mij.
Charles Ducal
One does not scrawl fate in the wind. We seek sanctuary behind the wall, full of words on our side, stamped with the holy number, this stubborn plurality of a faith, in search of a voice that can unite us in a common song, a hymn and history to which we belong, from the ashes of a tongue we rejoice. The other side of the wall is ours too, though scarred by signs of enmity. We simply wipe it clean, unread. Those who find a hole are blown back into the void.
Charles Ducal, “A Poet In Sderot,” from After Auschwitz (translated by Dustin Benner)
