#goa_diaries❤️🌴 #eveningfun #crazynesss .. 😉 (at Pololem, Goa, India)
seen from Pakistan
seen from Pakistan
seen from Philippines
seen from Malaysia
seen from China
seen from China
seen from South Korea
seen from Mexico

seen from Malaysia
seen from Germany
seen from China
seen from Qatar
seen from Chile
seen from Yemen
seen from South Korea
seen from Türkiye
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from China
seen from Canada
#goa_diaries❤️🌴 #eveningfun #crazynesss .. 😉 (at Pololem, Goa, India)
particular by oneself #crazynesss #overloaded #positive_vibes #chasingthedreams (at Tripura)
Everyone is getting crazy...😊😱😘😝🙈👦💞 #brother #crazynesss #goodtimes
Whatever -_-
During our class, I just felt some desire to eat spaghetti. And so I asked my two friends to eat with me after our discussion. It's as if the three of us share the same stomach that they decided to agree with my proposition right away. We went to the fast food chain that offer the most delicious spaghetti in the town. It's owned by a big bee wearing red polo and a white hat (you know what I'm talking about).
From the outside, I already saw that there is a very long line of people going to the counter. Normally, when I saw that kind of scene I will immediately choose another fast food chain, 'cause I really don't want to stand so long. But still we decided to go inside and I end up falling in line. I really can't explain my feelings that day, neither I'm happy nor I'm sad. My mood correspond to a litmus paper exposed in a water.
When I got our order, I immediately went to the second floor where my classmates secured a seat for the three of us. We sat, we distribute the foods, we thank God for the food and eat. We ate as if we don't know each other. Then the two of my friends started the conversation. I merely listen to them, I'm not really good in talking to other people. There are times that I can say what goes in my mind but most of the time, I can't figure the right words to tell them, that's why most often I ended up just listening to their conversation.
I can't really relate to what their taking about so I kept my self busy by looking at the children running around that second floor of that establishment, but I guess that's not a good idea 'cause looking at them go around and around continuosly made me feel dizzy. And I hate that feeling. So I decided to listen to their conversation and talk about the special someone of my friend. He told us that it's been aready two weeks since the last time they texted each other. In my mind, I just told him that, you're still very lucky 'cause it's just two weeks! If you'll ask me, it's almost three months since the last time we texted each other, even a group message! I don't receive any of those! But I keep quite and just listen to them, and then suddenly someone texted him and to his surprise, the one who register in his cellphone is the one whom we're talking about. It made him very happy!!! I'm also happy for him! But I feel sad as well. I think I don't need to elaborate why I feel that way. Well, it's not as if there is a written statute that requires her to text me, so it's just fine.
GANUN??! 'Pag sa kanya GANUN??!
nakakainis ang pagiging immature ko -_- simpleng bagay... pinapalala ko pa HAAAAAY buhay -_-
Bakit hindi ako pinanganak na may gintong kutsara?
Simple lang...
Sapat na yung meron akong buong pamilya. Priceless yung pagkain niyo ng sama-sama habang nanonood ng Juan Dela Cruz. 'Yun oh!
Sapat na yung mga pinsan ko. Sila ang forever kakampi ko sa patintero at bangsak! HAHAHA! I miss those days!
Sapat na yung meron akong kapatid na kasundong-kasundo ko. Kulang na nga lang na maghiraman kami ng briefs.
Sapat na yung meron akong Mama at Papa... Sila ang pinakamagandang binigay sa'kin ni Lord! Lagi silang andyan sa likod ko para suportahan ang mga pangarap ko... even ang pag-aartista ko HAHAHA!
Kaya't hindi man ako pinanganak na mayaman tulad niyo. I'm still thankful because I have them! Sapat na silang dahilan para mas lalo pa akong magsumikap. YEhey! (^_^)
Fight!
Long Time No See
Dear __________,
Nakailang palit na ako kalendaryo sa kwarto… nakailang palit na rin ng LTFRB sticker ang mga driver ng jeep… meron nang mall na malapit sa simbahan… Botante na ako ngayon… Hindi na ako sakop ng student fare kapag bumabyahe ako… Bagong aspalto na rin ang mga kalsada sa’tin…
Napakatagal na panahon ang lumipas… Bigla kang nawala. Hindi ko na matandaan ang huling pagdadaupang palad natin… Maluwag kong tinanggap ang pag-alis mo… Hindi kita pinigilan dahil sabi mo, yun ang nararapat… dahil sabi mo para sa ikabubuti ko ‘to.
Puro sakit at sama ng loob ang dinulot mo sa’kin. Noong mga panahon na ‘yun, napag-isip-isip kong mabuting ngang lumisan ka na lang, dahil ayoko na… ayoko nang masaktan pa… tama na yung sakit na ipinaramdam mo sa’kin.
Ngayon, maayos na ako. Nakalimutan na kita. Binaon na kita sa limot. Pero heto ka ngayon at bumabalik sa’kin! Para ano??! Para guluhin ang tahimik kong buhay??! Para saktan uli ako??!
I’m really sorry pero, hindi kita kailangan… sana maintindihan mo na matagal na akong lumaya sa’yo kaya’t h’wag mo na sanang ipagpilitan pang sumali muli sa buhay ko… matagal na tayong tapos! ayoko na po masaktan! ayoko na po ng toothache!
Kaya please lang… toothache!!! Go away!!! Salamat! (^_^)
SIncerely Yours,
Luis Flacama
Mama: Ilagay lang sa plato ang kayang ubusin
Bata pa lang ako, lagi nang sinasabi sa'kin ni Mama na yung kaya ko lang ubusin ang ilagay ko sa plato ko. Tama nga naman... Isipin na lang natin yung pagod nung nagluto ng pagkain kung hindi natin ito uubusin... dugo't pawis (not literally hahaha) ang pinuhunan nila para lang mapakain ka tapos hindi mo uubusin??! 'Wag ganun Kosah!
..........
Since it's saturday today, sarado ang canteen sa university, kaya napilitan kaming kumain sa isang fast food chain na pagmamay-ari ng isang payaso na red at yellow ang motif ng damit (I choose not to disclose the name of establisment anymore, baka sabihin mo nagpo-promote ako, MAHAL ANG TALENT FEE KO hahaha!).
Pumuwesto kami sa usual place namin kapag kami ay nandoon, malapit kami sa bintana kaya kitang-kita namin ang mga taong pumapasok at lumalabas. Karamihan sa'min ay umorder ng chicken fillet (Sorry naman ah! yun lang ang afford namin eh!). Habang kami ay kumakain, may batang lumapit sa'min (sa tapat ng bintana)... Tingin ko pa lang, alam kong kalaro niya ang magpinsang si Dora at Diego... Tirik na tirik ang araw, nasa labas siya, siguro... meron yatang misyon na hindi pa natatapos si Dora at Boots kaya siya na ang tumatapos... o marahil, may nakatakas na alagang buwaya si Diego kaya tinulungan niyang hanapin ang mga ito, alam niyo naman panahon ng kampanya ngayon kaya nagkalat sila... hindi ito kayang mag-isa ni Diego.
At lumapit na nga ang batang itong sa pwesto namin. Halos tapos na kaming kumain. May natira pang kaunting makakain ang kaibigan ko or should I say sinadya niyang hindi ubusin ang pagkain niya dahil nagpapayat siya (malay ko ba sa tumatakbo sa isip niya). Binalot niya ang natirang niyang pagkain at sinabing ibibigay daw niya ito sa batang nasa labas... Sinabi ko bigla... "Parang hindi na yata makakain 'yan", pero sa huli ay binigay niya pa rin ito. AT KINAIN ITO NG BATA (napagod yata siya sa mga misyon niya).
..........
Kung ako yung batang iyon, hindi ko talaga kakain 'yun! it looks so inedible! hindi na yata siya pang tao! but still kinain pa rin nung bata. Bakit??? kasi kumakalam na ang sikmura niya... at para sa taong gutom na gutom at walang makain, walang malinis o madumi... basta pwedeng nguyain at pwedeng panglaman tiyan... PUSH LANG!
Kaya sana mas pahalagahan natin ang ating pagkain. Tutong lang ang sinaing hindi ka na kakain??? arte mo boy! ikaw kaya ang isaing ko (hahaha I mean it!!!). Maswerte ka kung nakakakain ka three (3) times a day! May meryenda pa at midnight snacks! Hindi lahat nakakaranas ng nararanasan mo... kaya request ko lang sa iyo, bilang iyong kosah...
Ubusin mo yung nakahain sa plato mo! hane?! Kung gagawin mo 'yan... edi BERI GOOD KA NA!
Nga pala...
may pulitikong tumatakbo ngayon sa pagka-senador... sabi niya "Murang Pagkain, Maraming Pagkain". Kung sakaling maihalal siya ng taong bayan, sana lang matupad niya nga 'yan. Kung magagawa niya 'yun, isa lang ang masasabi ko sa kanya... Edi IKAW NA! IKAW NA TALAGA! at sasayaw pa ako sa saliw ng kanta ni Willie Revillame na pinamagatang Igiling-giling.
(^_^)