Jaromarsturm, Damgarten
Landkreis Vorpommern-Rügen
Mecklenburg-Vorpommern
Strażnicę graniczną między Księstwem Rugijskim a Meklemburgią wzniósł około połowy XIII w. książę Jaromar II. Zlokalizowano ją w bezpośrednim sąsiedztwie Damgarten, od strony zachodniej. Skromna warownia zwana Jaromarsturm (Wieża Jaromara) składała się z wieży o czworobocznym rzucie, której liczbę kondygnacji można ustalić na 4 nadziemne (ryciny przedstawiające wieżę różnią się między sobą, i nie jest to tylko kwestia czasu ich powstawania); wejście z dostępem poprzez drabinę lub prymitywne schody znajdowało się na pierwszym piętrze. Wieżę posadowiono na kopcu ziemnym, a czy istniała wokół niego fosa – nie da się stwierdzić, na rycinach z początków XVII w. jej brak. Być może, że do obrony wystarczało położenie warowni wśród podmokłych łąk.
Strażnica, której funkcje z czasem ograniczyły się tylko do pełnienia roli posterunku granicznego między Księstwem Pomorskim a Meklemburgią przetrwała w praktycznie niezmienionej formie do czasu Wojny Trzydziestoletniej. Wówczas to powstał fort, w którego narożniku znalazła się średniowieczna wieża. W pozostałych trzech narożnikach ulokowano kawaliery (wieżyczki strażnicze). Wały zapewne wykonano w konstrukcji ziemnej, od strony wewnętrznej być może umacniając je ceglanymi murami. Dostępu do fortu broniły kolejno: brama w palisadzie, fosa (pokonywana poprzez most zwodzony) oraz brama właściwa.
Warownia, zwana wówczas Inere Schantz (w pobliżu znajdował się jeszcze fort Newe Schantz) prawdopodobnie uległa zniszczeniu w okresie Wojny Trzydziestoletniej lub Północnej, choć znajdowała się jeszcze na mapach osiemnastowiecznych. Do dzisiaj nie zachowały się żadne naziemne pozostałości zamku, nie był on także badanych archeologicznie.