De dood: treat yourself, Lucheni. *proceed to encourage self harm* (Again Scene taken from the 2025 Dutch production)
seen from India
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from New Zealand

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands

seen from Australia
seen from Australia

seen from United States

seen from United States
seen from Uzbekistan

seen from United States

seen from New Zealand
seen from United States

seen from United States

seen from United Kingdom
De dood: treat yourself, Lucheni. *proceed to encourage self harm* (Again Scene taken from the 2025 Dutch production)
ronald jorritsma and milan van waardenburg in elisabeth for musical awards gala 2025
Come back to Elizabeth again☝️
Elisabeth das Musical, 3rd Dutch Revival (Netherlands)
— Costumes by Arno Bremers
"allen dansten met de Dood maar niemand als Elisabeth"
ELISABETH IN CONCERT De laatste dans → Als ik dansen wil Apeldoorn (2017)
“De Dood”, Simon Fokke (1722-1784)
Lovely production! But the whole time I was sitting there and thinking: does Adam Lambert moonlight as death? Was Elisabeth thinking : whaddya want from me? As he was sharing his first cigarette?
de dood
Onze eerste ontmoeting met de dood is vaak geen aangename. Soms is hij geduldig, soms heeft hij haast. Hij bedoelt het heus niet verkeerd, de dood doet ook maar wat hem opgedragen wordt. Maar gezellig is het niet. Hij blijft niet eens even hangen voor een kopje thee. Niet dat ik daar zelf nou zo naar blief, hoor. Nee dank u, stelt u zich eens voor! Een kop thee drinken met de dood. Wat heeft die nou te vertellen? Straks gaat men er nog mee schaken. Op dat punt gezien zouden we dan echter wel een goed duo zijn, zo zwijgend aan de thee, hier aan mijn keukentafel. "Zeg eens, Dood, waarom verlos jij ons, stel sukkels, toch steeds maar weer van de zinloosheid van ons bestaan?" zou ik dan vragen. De dood haalt dan maar zijn schouders op en neemt nog gauw een slok, pakt zijn mantel van mijn keukenstoel en staat op om naar de volgende klus te gaan. Hij houdt niet van zulke vragen. Snap ik ook wel, ik had misschien met een wat lichter onderwerp van start moeten gaan. Wat zijn lievelingskleur is. Dan staat hij bij de deur toch nog even stil en draait zich om. "Ik zie je gauw," zegt hij plagend. Wat een prachtvent.