Streep.
Ik lig hier – breed en helder, wit als een uitroepteken dat de stad heeft neergelegd op haar donkere huid. De straat onder mij is oud, vol littekens van banden en regen, maar ik ben jonger, frisser, als een symbool dat de mensen overzet van het ene koninkrijk naar het andere. Ik ben niet zomaar verf. Ik ben grens en belofte, een poortwachter van overtocht. Vanuit mijn vlakke lichaam kijk ik…







