#degilsin

[smeyyehepyalniz]

Sevgilim gerçek şu ki benim degilsin...

[httpsmelx]

minho patlican gibi olmus ve ben karniyariga bayilirim btw minhonun karninda bi yara izi vardi sanirim kucuklugunden kalma yani karni yarik

[aytacsakarilhan]

#sen #mezarlık #degilsin #ölmüş #anilari#yerverme #hayatına

[welostsblog-blog]

Hep mutluymussun gibi görünmek ama hic mutlu olamamak ...

[eliferen22-blog]

Bugün benim sana baktığım gibi senin de başka bi kıza baktığını gördüm.. Belki ölmedim ama kalbim için aynı şeyi söyleyemem…

[pumpkinim]

“Bir fırtınada doğdum, bir gecede büyüyüverdim… Bütün ruhların gittiği yere tek yön bilet aldım, rüzgarın değişmediği ve toprakta hiç birşeyin yetişmediği yere. Umudun kaybedilebileceği, ağlaya ağlaya uykuya dalmayı öğrendiğin bir yere… Ama hala nefes alıyorum, hala nefes alıyorum, hala nefes alıyorum, biliyorum ki hala hayattayım ! ‘’ Yine yaptım, yine bıraktım işi gücü, oturdum güneşin doğuşunu izledim. Buralarda yılın bu zamanlarında güneş saat 10 civarı doğuyor, öyle olunca her gün mis gibi güneşin karlı dağlar üzerinden doğuşunu izleyebiliyorsun. Bu sabah güneş çok farklı doğdu ama… Gökyüzünde öyle çok renk var ki, sayamıyorum bile. Ama bu bana güzel bir tokat gibi geldi. ‘’Merhaba Pumpkin, ne zaman yazışıyoruz ya çok zaman oldu’’ der gibi. Yazmayalı çok uzun zaman oldu. Çok şey yaşadım şu son birkaç ay içinde. Harika tecrübeler edindim. Birçok insanla tanıştım, öyle sohbetlere girdim ki, her seferinde çok daha derin bir bakış açısıyla yoluma devam ettim. Çok gezdim, çok yemek yedim, çok öğrendim, çok değiştim… Değiştim derken öyle hani birşey görüp o ben olmalıyım diyerekten değişmedim. Güzel bir filtre kullanarak, duyduğum ve tecrübe ettiğim herşeyin beni güzelleştirmesine izin verdim… Arkadaşlarıma daha da sıkı sıkı sarılmayı öğrendim. Değer vermenin güzelliğini öğrendim. Benim hakkımda ne düşünür demeden özlediğim insanlara deliler gibi özlediğimi söyledim. En zoru ise kendi öz abime özlediğimi söylemekti sanırım. Ailem her zaman yanımda oldu, beni her zaman çok destekledi fakat hiç bir zaman birbirimize bazı sözleri söylemeyi öğrenemedik onca yıl. Sanırım herşey hayatta yaptığım seçimleri kabullenmem ve onlarla paylaşmamla başladı, ya da hatta onlara daha söylemeden duyduğum korku ile… Ailemi hayal kırıklığına uğratmak her zaman en büyük korkum oldu. Eşcinsel olmanın çokta kabul edilmediği bir toplumda kendi kimliğimi kabul etmek öyle acı verici oldu ki… Ailem her ne kadar beni hala sevdiklerini söyleseler de; babamın ve kilisenin beni Kanada’ya ‘’iyileşmem’’ için göndermesi, annemin ilk duyduğunda eski sevgilimin beni öldürmekle tehdit ediyorken bana ‘’bak denedin, öğrendin şimdi kızlarla birlikte ol’’ demesi, abimlerin ilk duyduklarında ‘’sen hala bizim kardeşimizsin ama eğer bu toplumda saygı duyulmak istiyorsan bir kız arkadaş bulmalısın’’ demesi canımı çok yaktı. Öyle derinden yaktı ki, hayatım boyunca aileme herşeyi yarım söylemek zorunda hissettim, öyle ki tekrar hayal kırıklığına uğratmayayım. Hani birine deli gibi aşık olursunuz ama ailenize ‘’bir arkadaşımla buluşucam’’ dersiniz ya… Hani o kişi ile harika zaman geçirmişsinizdir fakat abilerinize bunu paylaşamazsınız ya… Ben hep kardeşler herşeyi paylaşır, güler, kabullenir diye hayal ettim. Şimdi köprünün altından çok su geçti, herşey çok farklı. Çünkü ben kim olduğumla gurur duyuyorum. Fakat hala içimde o korku, o tedirginlik… Ben korkunun hayatımı kontrol etmesini istemiyorum. En büyük korkum ailemi hayal kırıklığına uğratmak ama bunları kırıp, onları nasıl sevdiğimi, onları nasıl özlediğimi söylemek istiyorum. Çok geç olmadan beni ben olarak bilmelerini istiyorum, hikayenin yarısını değil tamamını anlatabilmek istiyorum. Yeğenim, ben ve eşimle yürürken, ‘’peki şimdi Flosi bizim neyimiz oluyor’’ dediğinde ona herşeyi düşünmeden açıklayabilmek istiyorum. Kim neyi ne kadar biliyor diye düşünmek istemiyorum. İnsanların zorla kabul etmelerini ve bir daha hiç bu konuyu açmamalarını değil, beni ben olarak görmelerini istiyorum. Hayat zaten çok zor, dünyanın en zor dillerinden birini okumak, pahalı bir ülkede yaşamak, ailenden uzakta olmak, soğukta yaşamak zaten yeterince zor. Yakın olmak istiyorum. Et tırnaktan ayrılabiliyor çok istenirse. Ben insanların benimle zorunlu oldukları için değil, beni istedikleri için yanımda olmalarını istiyorum. Gurur duyarak benim ne yaptığımı, nasıl harika şeyler gerçekleştirebildiğimi konuşmalarını istiyorum. Akraba ve arkadaşlar arasında geçiştirilen bir konu olmak istemiyorum. Tekrar söylüyorum, yakın olmak istiyorum öyle ki çok geç olmadan özlediğim birine, sıkılmadan düşünmeden bunu bağıra bağıra söyleyebileyim. Hayatta birçok korkumuz var, bizi geride tutan birçok şey var. Ama ben bugün kendime hatırlatıyorum, ben, Pumpkin, 2,5 yıl önce cesurca bilinmeze doğru bir adım attım. Bunu tekrar yapabilmem için daha da beklememe gerek yok. Yeteneklerimi geliştirmek için beni engelleyen her duvarı yıkmaya karar veriyorum. Güneş doğarken biliyorum ki ben güçlüyüm ve ben cesurum. Cesurca birçok adım atabilirim. Ve cesurca söylüyorum ki; canım ailemi ve  ailem olan bütün arkadaşlarımı çok seviyorum. İnsanlara kendileri olabilmeleri için fırsat verin, onları sevin ve açık açık söyleyin hayal kırıklığına uğramadığınızı… Birçok insanın bunu duymaya ihtiyacı var…  

[thuglive-us]

Sensin beni güldüren... Sensin benim nefesimi veren... Sensin benim kalbimin sahibi... Sensin beni aglatan... Sensin beni bogan... Sensin benim nefretim... Herseyimsin ama benim degilsin

thuglive-us

[derya985-blog]

Kış geçti, bahar geldi Hava değişti. Gün geçti, devran döndü Her şey değişti Ben değiştim, sen değiştin Zaman değişti Ama Senin bendeki yerin Hiç değişmedi... #gözumde #hala #ADAM #DEGİLSİN 😂😂😂😂😂😂