#dna storage

[thepastisalreadywritten]

[intelligentliving]

DNA Embedded Into 3D Printed Rabbit To Make Copies of Itself

Researchers embedded a 3D-printed plastic white rabbit with DNA that contains instructions for printing new bunnies. Using the information, the rabbit can be replicated not just one time but several times. The innovative method, allows users to save data in everyday objects such as water bottles, shirt buttons, or even...

[forensicfield]

Can DNA Be Used To Store Images, Videos & Other Documents

the Earth's crust, but only pure silicon is utilised to make computer chips, which is rare, accounting for less than 10% of global silicon supply. And we're gradually draining it. According to one analysis, the data flood could deplete the world's....

(more…)

View On WordPress

[pranavsnotes]

DNA Data Storage ! Solution to Shortage of Storage

The data storage shortage will eventually become a huge issue. To combat this, scientists have figured out a way to store data within DNA mo

DNA Data Storage ! Solution to Shortage of Storage

[upscmagazine]

[acitmaster]

DNA Storage อนาคตของการเก็บข้อมูล เยอะกว่าล้านเท่าตัว ซับซ้อนด้วยกลไกของชีวิต

เพราะการคิดค้นหลอดไฟไม่ได้เกิดขึ้นได้จากการพัฒนาเทียนไขไปเรื่อย ๆ ในหลายต่อหลายครั้งการพัฒนานวัตกรรมที่จะนำพาสังคมมนุษย์ให้ก้าวต่อไปสู่อนาคตข้างหน้า ก็จำเป็นต้องอาศัยแนวคิดริเริ่มประดิษฐ์สิ่งแปลกใหม่หมดจดที่ไม่เหมือนกับสิ่งที่เคยมีมาในอดีต ดังเช่นการเกิดขึ้นของ DNA Storage หรือการพัฒนาการใช้สารชีวโมเลกุลเป็นตัวกลางชนิดใหม่ในการเก็บข้อมูลแทนวิธีที่เราอาจคุ้นชินอย่างกระดาษหรือแถบแม่เหล็ก ในยุคการล้นทะลักของข้อมูลอย่างในปัจจุบัน ศาสตร์ของ DNA Storage ได้เป็นที่พูดถึงมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ในแวดวงวิชาการจากข้อมูลที่น่าสนใจอย่างการที่ในเชิงทฤษฎี DNA สามารถเก็บข้อมูลได้ถึง 10^18 ไบต์หรือกว่า 1,000,000 เทระไบต์ในพื้นที่เพียง 1 ลูกบาศก์มิลลิเมตร (หรือประมาณ 215 เพตะไบต์/กรัม) เท่านั้น ซึ่งมากกว่าวิธีเก็บที่ได้มากที่สุดในปัจจุบันในพื้นที่ขนาดเท่ากันกว่า 1,000,000 เท่า โดยหลายต่อหลายคนเชื่อว่ามันจะเป็นวิธีที่อาจก้าวนำเราสู่ยุคใหม่ของการเก็บข้อมูลที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นและทนทานยิ่งขึ้น จุดเริ่มต้นของ DNA Storage ในปี 1959 Richard Feynman หนึ่งในนักฟิสิกส์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดของครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ได้เริ่มเปิดประเด็นของการใช้ประโยชน์จากการย่อวัตถุต่าง ๆ ให้มีขนาดเล็กลงซึ่งสามารถตั้งข้อสังเกตได้ว่าเมื่อวัตถุที่สามารถทำหน้าที่ได้เหมือนกันมีขนาดเล็กลง เราจะสามารถใช้ประโยชน์จากพื้นที่ขนาดเท่าเดิมได้มากยิ่งขึ้น โดยได้เสนอแนวทางในหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นการย่อส่วนคอมพิวเตอร์ การคิดค้นกล้องจุลทรรศน์ที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น รวมถึงได้ตั้งข้อคิดเห็นว่าเราอาจสามารถใช้ประโยชน์จากสสารทางชีววิทยาที่มักมีขนาดเล็กอย่างเซลล์ของสิ่งมีชีวิตได้ (หัวข้อของเลคเชอร์ที่ Feynman พูดถึงเรื่องนี้มีชื่อว่า There’s Plenty of Room at […]

สิ่งนี้คงเป็นอนาคตสำหรับการจัดเก็บข้อมูล

[nuadox]

DORIS: A new take on DNA storage

- By Nuadox Crew -

Yesterday, Technicity reported on “DORIS”: a novel take on DNA storage.

Faisal Khan wrote:

Researchers at North Carolina State University (NCSU) might have made a breakthrough in overcoming some of these barriers. They have taken a new approach to DNA storage systems by making them easier to scale up for practical use. These storage systems can potentially last for millions of years.

Dubbed DORIS or Dynamic Operations and Reusable Information Storage, it is a significant improvement (of) polymerase chain reaction (PCR) — what most of the existing DNA data storage systems rely on. Although current PCR systems are efficient at copying information but present some significant challenges when it comes to retrieving data from such systems. The current proof of concept study on DORIS wants to remove these hurdles.

PCR systems rely on sequences of DNA called primer-binding sequences that are added to the ends of DNA strands that store information. These primer-binding sequence of DNA serves as a file name. When you want to retrieve a given file, you retrieve the strands of DNA bearing that sequence.

However, the problem arises when you want to retrieve a file — the temperature of the “genetic soup” needs to be lowered and raised drastically to rip the double-stranded DNA apart and reveal the primer-binding sequence. This temperature variation destroys the original files over time while cutting into the practical implementation of such systems.

DORIS addresses this by using a single strand of DNA — like a tail that streams behind the double-stranded DNA that actually stores data. This allows it to find and retrieve files without needing to rip open the data-encoded DNA strands. Another benefit of not having to rip apart the DNA strands is that the DNA sequence in the overhang can be the same as a sequence found in the double-stranded region of the data file itself.

Although this technique is in the early stages of development, it could eventually lead to some groundbreaking practical applications. Complete Research was published in the Journal Nature Communications.

> Read the entire article on Technicity (may require Medium.com subscription)

Read Also

Storing data in DNA brings nature into the digital universe

Storing DNA data in common inanimate objects

[inapat13]

Storing Films in DNA, a Solution for the Future of Audiovisual Archives?

As «born digital» productions proliferate, a huge new headache emerges: preservation. Digital movies are not as easy to archive for the long term as good old films. The annual cost of preserving an 8.3-terabyte digital master is about $12 000: more than 10 times what it costs to preserve a traditional film master. And that doesn’t include the expense of preserving alternate versions or source material for a movie or the ongoing costs of maintaining accessibility to the digital work, as file formats, hardware, and software change over time. Every few years, you have to transfer all that digital content to the latest recording medium or risk losing it all.   

What’s the best way to store a film? Remarkably, the industry still uses film archiving, even for works that are born digital. A master copy of the finished piece will be rendered as red-green-blue separations on black-and-white film and then preserved like traditional celluloid, on polyester film stock and for decades, the studios took what’s called a «store and ignore» approach: put the film reels on shelves, placed horizontally rather than vertically, at a constant cool temperature and 30% to 50% humidity. Nevertheless, storing «born digital» productions on films is not really a long-term solution as it costs a lot of money (the film and the storage) and requires a lot of storing space. But for the moment, technology companies don’t seem to be coming through with a long-term solution. As a matter of fact, hard discs have proven to be really fragile and LTO storage doesn’t seem to be ideal either. Even though those tapes can last 30 to 50 years, the evolution of this technology makes them obsolete in less than 10 years and forces the constant migration of the datas (at what cost?) regularly. If no long-term solution is found, humanity could lose a generation’s worth of filmmaking (just like in the beginning of cinema). But what if biology could help answer this insoluble problem? What if the answer was – literally – inside us?

Indeed, DNA has potential to bypass these problems. Its double helix structure is perfectly adapted for information storage: first of all because DNA is very stable throughout time, the integrity and the exactness of the informations is thus guaranteed in the long-term. Stored in a cold and dry environment, DNA can last for dozens of thousands of years. But the most fascinating aspect of the double helix structure lies in its amazing densification capacities: each cell of the human body contains a 10µm core, yet if the DNA stored in this nucleus were to be unrolled, it would be 2 meters long! Laid end to end, all the DNA molecules of a human being would be around 100 000 billions meters. In 2014, scientists calculated that the storage of 455 exabytes of datas could theoretically fit into a gram of DNA. This storage density is 1 billion times bigger than that of hard discs.

Despite these advantages, scientific, economic and ethical problems have to be solved before DNA can replace traditional digital storing ways. Nevertheless, it has already started to prove itself as a major data and informations technology. In 2016, the Technicolor company succeeded in archiving 1 billion copies of the early cinema masterpiece Le Voyage dans la Lune, created by Georges Méliès on strands of synthetically derived DNA. Transposed onto the DNA of a living cell (some research is being made with bacteria), it can be retrieved at will and multiply indefinitely as the host divides and grows!

More recently researchers have started using DNA in the conception of gene therapies in order to accelerate the development of medicines and even produced the first «direct recording» of the expressions of the genes of a cell. DNA is at the centre of research, not only for its storage capacities, but also for the infinite and fastest possibilities of data production it demonstrates.

Claire