#docs against gravity

[wanderin-off]

[ponapisach]

Na szybko...

Dokument o wydarzeniu, które nigdy nie miało miejsca. "The Visit" w reżyserii Michaela Madsena (nie, to nie ten Madsen:). Seans odbył się w ramach Docs Against Gravity Bydgoszcz i tak na szybko można o nim napisać jedną rzecz... oryginalny. Ciekawa formuła, zdecydowanie dla cierpliwych. Twórcy rozkładają na czynniki pierwsze wydarzenie bez precedensu, czyli kontakt z cywilizacją pozaziemską. Jak będzie wyglądać pierwszy kontakt? Jakimi słowami powiadomić opinię publiczną? Co napisać w oświadczeniach? Podjęty temat rozpatrywany jest z poziomu systemów biurokratycznych i choćby przez to produkcja zasługuje na uwagę. Recenzja już niedługo

A na dobranoc... "Space Oddity" wykorzystany na napisach końcowych.

"Take your protein pills and put your helmet on..."

[pulpwarsaw]

Nie wiem ilu z Was wychwyciło w tym roku obecność popkulturowego (pod nazwą Mity Popkultury) panelu na festiwalu Docs Against Gravity. Między dokumentami dość głośnymi, jak Citizen 4, trafiły się mniej oczywiste perełki jak (promowany niegdyś) Wonder Woman: Nieznana historia amerykańskich superbohaterek i absolutnie fantastyczny Future Shock! The Story of 2000AD.

#490

Może naiwnie żyję w przekonaniu, że każda osoba świadoma komiksu, wie czym jest 2000AD. Nie, nie dlatego, że każdy wie o istnieniu Dredda, tylko z bardziej prozaicznego powodu - nie ma w Wielkiej Brytanii większego komiksu niż 2000AD.

2000AD to popkulturowy fenomen, to ponad 30 lat komiksu, który wyhodował nazwiska, przed którymi fandom potrafi klęczeć i który (mimo, że to prawie banał) jest najbardziej punkową rzeczą jaką stworzył komiks... (choć patrząc na liczebność publiczności można stwierdzić, że ten fenomen ominął Polskę).

2000AD, powstały w 1977 magazyn, w genialny sposób ominął społeczną cenzurę tworząc komiksowy komentarz polityczno-społeczny pod przykrywką kompilacji komiksów sci-fi i fantasty (otwarcie zainspirowany np. Metal Hurlant), to przede wszystkim dziecko Pata Millsa. Możemy dyskutować, czy ważniejszy był wpływ Kevina Gosnella, który po prostu chciał wprowadzić nowy magazyn komiksowy na rynek i dał ku temu możliwość. Jednak duchem i ideą 2000AD było konstruktywne szaleństwo Millsa.

Dla mnie, to właśnie jest największą zaletą wspomnianego dokumentu. Słuchamy kilku, ba, kilkunastu wariatów, którzy kochają komiks, chcieli go dać światu i za nic w świecie nie chcieli, żeby wartość tego komiksu oceniali inni ludzie niż duet czytelnik-twórca. To się udało.

Dokument jest konkretnym kompendium wiedzy o 2000AD, jego przemianach, katalogu i dziedzictwie... mimo, że sami twórcy dość ostrożnie podchodzą do tego słowa. Plejada twórców, których dało się zebrać do wywiadów też jest niezwykła: Mills, Grant, Wargner, Gibbons, Ezquera... cała stara gwardia, którą w Polsce mieliśmy szansę poznać dzięki ofercie Egmontu i TM-Semic. Opowiadają wcale nie zawsze idealną historię twórczego amoku, który w lekko zmienionym kształcie widzimy po dziś (dowodami obecność Morrisona, Diggle’a, jak i Iana Edingtona, twórcy Stone Island).

Do tego, już na zakończenie, Future Shocks jest audio-wizualnym majstersztykiem. Fantastyczne cut-scenes z komiksów, animacje, fragmenty prasowych i telewizyjnych archiwaliów, do wtóru z ciężarem ścieżki dźwiękowej stworzyły produkt atrakcyjny dla każdego, czy laika czy fana 2000AD. Jeżeli będziecie mieli możliwość zobaczyć ten dokument, na festiwalach, czy dorwać wydanie DVD... nawet minuty się nie zastanawiajcie. Widziałem wiele komiksowych i około-komiksowych dokumentów, ale Future Shock jest najprawdopodobniej najlepszym.

JG