nomin prompt part one.
cw // accident. amnesia.
kung saan palaging nagta-tanong si jaemin if "jeno lee?" everytime na may makasalubong siyang may nunal sa ibaba ng left eyes tas nagc-crescent yung mga mata.
until he actually meet the real "jeno lee" pero the real jeno lee find him creepy kaya imbes na umoo ay tarantang umalis si jeno at sinabing "hindi".
unfortunately sa part ni jeno, akala niya that would be the first and last time na makikita niya ulit si jaemin. it happened na si jaemin ang bagong recruit na janitor ng kompanya at nakatuka sa department nila. and although ilang beses na pinakitang ayaw niya itong makasama, medyo may pagka slow si jaemin at parang hindi gets na ayaw ni jeno ang presensya niya.
background: jm and jn were bestfriend back junior highschool days. sila ang magkasama araw-araw, kung saan si jeno nandoon din si jaemin. and also this little guy (3 year old baby na cousin ni jaemin na sa murang edad ay siya ang nag-aalaga) na palaging binibisita at binibigyan ng pagkain ni jeno. he also see jisung, the baby as his younger brother.
it was all good until naaksidente ang sinasakyang bus ni jaemin, causing him na magkaamnesia, erasing his memories including the memories with jeno at kay jisung.
10 years later. the present.
jaemin held into his cousin's words.
“jeno. yun yung pangalan ng nagiisa mong kaibigan. alam ni jisung yun, kung natatandaan niya pa.” leaving him that and a little description kung ano ang mukha ni jeno.
trying to find him kahit may malaking chance na hindi na niya ito makikita dahil (1) hindi niya mapicture ang ang mukha nito (2) hindi siya sure kung gusto ni jeno pang makita siya.










