Her satırı aşk kokan bir kadından her satırı kan kokan bir kadına dönüşmekti benim için hayat. Vardım veya yoktum. Ortası yoktu. Durup biraz dinleneyim diyip soluklandığım, başımı omzuna yaslayıp huzur bulduğum... Birgün her şey üzerime tek tek yıkılmaya başladı; umutlarım, hayallerim, cesaretim, aşkım... Ya kaçıp kurtulmalıydım ya durup ezilmeli. Durup ezilmeyi seçtim. Yıkıntılarını üzerimden atmak yerine başımı dizlerime dayayıp kollarımla sarıldım. Artık bendim, ezilen ruhum bana aitti. Kesiklerimden damlayan kanlar satırlarımı kırmızıya boyadı.











