Wij vlogen uit Indië
Nooit zal ik vergeten de borsten van mijn bandoengse schooljuffrouw die vrijde met een oorlogsvrijwilliger in eenenveertig had hij leren vliegen zijn foto's gingen rond in de klas kaki bivakmuts en knoppen op de kraag scherp snorretje gejaagd door de wind
een mooie indische juffrouw Adoree en niet streng zij logeerde kerstmis 41 met hem in een hotel boven Garoet de laatste vakantie empire-stijl voor iedereen- wij waren er ook mijn vader sloeg een vent van de bar die zei dat de japanners sterker waren dan de geallieerden, na tafel wilhelmus god save etcetera zelfs chinese volkslied door de radio- gevloek het nieuws is slecht wordt slechter
er werd gesport gedanst Adoree en haar vlieger overal vooraan wij jongetjes begluurden hen Max Jansen legde uit wat zij deden in hun paviljoen: afgrijselijke daden van volwassen mensen wij zaten tussen de canna's daar kwam zij uit de kamer in het maanlicht ik zal haar borsten nooit vergeten Adoree riep hij van binnen in de bar lawaai van onze vaders maar de allerlaatste vakantie was het wel
nog hielden ze rammengevechten bij Tjikadjang het nieuws werd slechter mijn vader ging- een officier die niet kon schieten ik schaamde mij voor hem was trots ook wel zijn kop stond oud en smartelijk als hij in motor met zijspan werd thuisgebracht na tien uur decoderen op het hoofdkwartier rampzalig nieuws van Karel Doorman.
