Bildiği bütün türküler aşk üzerineydi ama o söylemenin değil de dinlemenin erdem olduğuna inanmıştı. Bense onun yerine de acı çeken, çifte korkudan bir umut ıslığıydım.
Ay ışığı, yağmur dalgınlığı, ten kokusu ve evlerin solgunluğundan oluşmuş iki pencere gibi bakardık birbirimize.🌹
Gülünce içimde binlerce karınca yürürdü.
Baktığı yerlerim kıpkırmızı kesilirdi.
Sesi, içinde ayrılık olmayan bir ülkeydi.
Dünya bir boşluğa düşerdi elimden tutunca.
Kalbim çoktan varmıştı varacağı yere.
.
.
.













