su, bir kabı damla damla doldurur ya hani. artık sınıra geldiğinde küçücük bir damla ile kap taşar, su akar. yaşadıklarımız da ruhumuza aynı bunu yapıyor sanki. üst üste gelen şeyler birikiyor. bir, iki, üç derken içinde tutman zorlaşıyor.
bir gün birşey daha oluyor, senin kalbin, ruhun taşıyor, dökülüyor... kaçınılmaz sonuç. belki o taşım en olmadık zamanda, en olmadık insanlara denk geliyor. belki normalde vermeyeceğin tepkiler veriyorsun. belki de hiç olmayacak bir olaya taşıveriyorsun. ama mesele sadece o son yaşadığın veya hissettiğin değil. asıl mesele birikenler. zamanında vermediğin tepkiler, zamanında içinde tutup söylemediklerin, yaşaman gereken acıyı, üzüntüyü yani hisleri vaktinde, sonuna kadar yaşamayıp ertelemen... o son damlayla aslında hepsini birlikte ve daha ağır yaşıyorsun. sonra kendini olmadık hallerde buluyorsun.
...
insan her gün birşeyler fark ediyor, öğreniyor, anlıyor. insanın kendisiyle ve hayatla ilgili öğrenecekleri, keşfedecekleri hep var, bitmiyor.
13/07/2021 18:50
