cheers
Even benoemen wat we verzoenen
Gekke kerst, krachtige kazen
Kakelend tafelen
Kunnen we nu even kijken,
Terug strijken,
Hoe erg we lijken en af en toe ook bezwijken
We mogen best lachen en huilen tegelijk
Zoals we kleine eilandjes zijn
Zwemmen we wel in dezelfde zee
Wenden en keren en maar niet zeiken
Nu even niet ontwijken
De verliezen die we zijn verloren
Een evenwicht verstoren
Toch staan we als toren
Omdat we ondanks alles
Zoekend groeien
Knoeiend bloeien
In troost en trots
Tot elkaar behoren
Loeiend langzaam afvloeien
Neuweegse herinneringen
Nagloeien
Graag hef ik het glas
Op mijn groene gras,
Papa’s en mama’s warm wordende woningen
Zusters’ geluk
en moge we woordjes waarheid
zeldzamer ontwijken
proots



















