#gerd schneider

[koeck-blog]

Come and see some new work at my first ever group exhibition called &&& at the This Is Not A Gallery (Burggasse 24) on May the 31st. 

http://tinyurl.com/ogd6vfp

[minemice]

IMG_2294

Gerd Schneider

[tv-terrier-blog]

„KurzSchluss“ #631 (Arte)

Der gerade vollzogene Papstwechsel hat anscheinend auch die Redaktion von „KurzSchluss“, dem Kurzfilm-Magazin auf Arte, inspiriert. So befasst sich „KurzSchluss“ #631 heute ab 23:15 Uhr in zwei redaktionellen Beiträgen und zwei Kurzfilmen mit dem Thema „Glauben“.

In dem Kurzfilm „Der Diener“ von Gerd Schneider will ein katholischer Priester eine alleinerziehende Mutter und ihren Sohn mit Geld darüber zum Schweigen bringen, dass der Junge von einem Priester missbraucht worden ist.

In der Gnadenkapelle Marpingen (Saarland) soll 1876 und 1999 die Jungfrau Maria erschienen sein. In dieser Kapelle traf „KurzSchluss“ die Regisseure Gerd Schneider und Elmar Freels. Die beiden nähern sich dem Thema Glauben auf unterschiedliche Weise.

Während es in dem Kurzfilm von Gerd Schneider „Der Diener“ um die Auseinandersetzung mit Kindesmissbrauch in der Kirche geht, provoziert Elmar Freels in seinem realistisch anmutenden Film „Maria“ mit einem Mädchen, das Marienerscheinungen hat.

In dem Kurzspielfilm „Messerspitze“ erzählt Carlo Mirabella-Davis von einem Messervertreter, der wegen eines Motorschadens das Mitfahrangebot einer durchreisenden Familie annimmt, aber zu spät erkennt, dass er in einer fanatischen Sekte gelandet ist.

Wie „Glauben“ im Kurzfilm behandelt wird, diskutiert „KurzSchluss“ mit Marita Quaas, der Leiterin des Kölner Kurzfilmfestivals „Unlimited“, und dem Filmbeauftragten der evangelischen Kirche Pfarrer Werner Schneider-Quindeau.

„KurzSchluss“ 631 wird am Montag, den 25.3.2013, frühmorgens um 5:05 Uhr auf Arte wiederholt.

Im Anschluss an „KurzSchluss“ zeigt Arte heute den Kurzfilm „Mein Stammbaum“ von Bérénice André, in dem sich die zehnjährige Marie Gedanken über ihre Zeugung und Geburt macht, denn sie hat zwei Mütter und zwei Väter, die alle homosexuell sind.

Was ist das Gute an Kurzfilmen? Selbst wenn sie scheiße sind, sind sie nicht lange scheiße. „KurzSchluss“ #631, jetzt um 23:15 Uhr auf Arte.

http://www.arte.tv/guide/de/048844-001/kurzschluss-das-magazin

[tajaddin]

Kafka'nın möhtəşəm yalanı.

Çex yazar Franz Kafka'nın son böyük əsərini kimin üçün yazdığını bilir idiniz mi ? Oyuncaq körpəsini itirdiyi üçün hıçqıra-hıçqıra ağlayan bir kiçik qızın üzünü güldürmək, onu yenidən həyata bağlamaq üçün… Detallar Gert Schneiderin Kafkanın Körpəsi adlı romanında.

Həyatının son illərini Berlində keçirən böyük yazar Franz Kafka, hər axşamüstü parkda gəzintiyə çıxarmış. Bir gün oyuncaq körpəsini itirdiyi üçün hıçqıra-hıçqıra ağlayan kiçik bir qız görmüş və onu təsəlli etmək üçün körpəsinin səyahətə çıxdığını söyləmiş. Buna çox inanmayan qız, "Sən haradan bilirsən?" deyə soruşmuş. "Eh, çünki hərdənbir mənə məktub yazır da ondan" deyə cavab vermiş yazar.

Sonra nə olmuş bilirsiniz mi ? O qədər işinə gücünə, onu sürətlə istehlak edən xəstəliyinə baxmayaraq Kafka vaxt itirmədən evə qaçıb bir məktub yazmağa başlamış. Körpənin nə üçün səyahətə çıxdığına dair gözəl və razı salıcı bir yalan uydura bilsə, kiçik qızın ağrısını yüngülləşdirə biləcəyini düşünürmüş. Son günlərini birlikdə keçirdiyi sevgilisi Dora Diamant "Yalnız kiçik bir qızı aldatmaq üçün deyil, əsərlərini yaratırkənki ciddiliklə, sanki duyğusal bir ehtirasla yazırdı" deyə izah edir.

Axtarılan gözəl yalan sonunda tapılmış. Məgər körpə dəyişqənsizlikdən, həmişə eyni insanlarla yaşamaqdan bezmiş, artıq dünyanı gəzmək, yeni yoldaşlar əldə etmək istəyirmiş. Bir gün dönəcəkmiş əlbəttə amma o zamana qədər də çox sevdiyi kiçik qıza hər gün bir məktub yazıb həyatında olub bitənləri izah edəcəkmiş.

Yəni Kafka son böyük əsərini, 1923′de, kiçik bir qızın gözyaşlarını dindirmək üçün yazmış əslində. Dora Diamantın reportajlarında və yazılarında izah etdiklərinə görə, axsatmadan hər gün parka gedib qıza yeni məktublar oxuyur, körpənin böyüyüb məktəbə getməsini, yeni insanlarla tanış olmasını izah edirmiş. Məqsədi kiçik qızı, körpənin həyatından tamamilə çıxacağı ana hazırlamaqmış. Sonuncu məktubda körpəsini evləndirmiş, hətta ona çox şənlikli bir toy mərasimi hazırlamış.

Franz Kafka ilə kiçik qızın bir neçə ay davam edən və kimilərinin rəvayət ola biləcəyindən şübhələndiyi yoldaşlığı indi Alman yazar Gerd Schneider tərəfindən Kafkanın Körpəsi adıyla romanlaşdırıldı. Schneiderin romanı, məşhur Çək yazarın itkin əlyazmalarını, məktublarını və əsərlərini gün işığına çıxarmağı, həyatının kölgədə qalmış nöqtələrini işıqlandırmağı məqsəd qoyan Kafka Proyekti daxilində yazıldı. Bildiyiniz kimi Kafkanın əsərlərinin çox azı əlimizdə. Çünki yazdıqlarının bir qisimi özü tərəfindən yandırıldı, bir qisimi də ailəsindən həyatda qalanlar II. Dünya Döyüşü əsnasında Nazı toplama düşərgələrində öldürüldüyü üçün yox oldu…

İndi bütün Kafka mütəxəssisləri və oxucuları, yazarın son aylarını birlikdə keçirdiyi sevgilisi Dora Diamant tərəfindən müxtəlif vəsilələrlə köçürülən bu hekayənin konkret dəlillərini, yəni körpənin ağızından kiçik qıza yazılan məktubları tapmanın arxasında… O zamana qədər, Gert Schneiderin qismən sənədləri darayaraq, qismən də təxəyyülü istifadə edərək yazdığı romanı oxuyun. Ədəbiyyatın bəzən həyat qurtaracaq qədər güclü ola bildiyini görmək üçün…

Paul Auster də yazmışdı.

Franz Kafka ilə parkda rast gəldiyi kiçik qızın hekayəsinə ilk dəfə, Paul Austerin Brooklyn Dəlilikləri adlı romanında rast gəlmişdim. Belə yazırdı Auster: "Kiçik qız, yazı sayəsində sayəsində körpəsini darıxmaqdan, axtarmaqdan imtina etmişdi. Kafka, körpənin yerinə başqa bir şey vermişdi ona. Bir hekayəsi vardı artıq. İnsan bir xəyal aləmində, bir hekayənin içində yaşaya biləcək qədər şanslıdırsa əgər, gerçək dünyanın ağrıları sona çatar. Hekayə davam etdiyi müddətcə gerçək yoxdur."

Üstəlik iki tərəfi də bəsləyən bir istehsal söz mövzusudur. Nəhayət, məktubların Franz Kafkaya da köməyi olacaq, yazar qısa bir müddət üçün belə olsa, həyata yenidən iştahla, şövqlə sarılacaq, yazma ehtirasına qovuşacaq.