#ginginlovesapples

[profoundscribbles]

Friends.

Marami ako niyan. Ewan ko. Siguro feeling ko lang yun. 

Tumblr friends. Cyber friends. School friends. 

Para sakin, basta friends, forever hidden treasure. Hidden kasi hindi mo agad makikita yung pinagsamahan namin. :)

Realnacloseatneverakongiiwansabuhay?

Si Abby, Telle, Jette, Tofi, Nicole, Ayi, Steph, Kath, Pau, Nolasco, Cham, Gina, Kath, Ced, Jhelyn, Ruth, Sherissa, Sitti, Adan, Elein, Thea, Star, Nick at AM. Sila yung masasabi kong forever kong ilalab. Chos. Pero seryoso, mahal na mahal ko sila.

Kung nabanggit kita at nababasa mo 'to, I love you. Thank you kasi never mo kong iniwan, at minsan mo lang ako awayin. At lagi mo ko pinapatawa, at sinusoportahan sa buhay at pagkain. :-) Ingat ka, ihohog pa kita. 

[cutleansantos]

Kailan mo masasabi na nakita mo na ang tunay mong mga kaibigan?

Paano mo malalaman kung kaibigan mo sila? Paano mo sila makikilala? Kailan ang tamang panahon? Sino sino sila?

Paano? Masasabi natin na sila na nga yung kaibigan natin kapag hindi nila tayo iniwan sa panahon na alam nilang kailangan natin sila. Yung panahon na kailangan mo ng makakausap at makakasama tuwing malungkot ka. Yung mga taong laging nasa tabi mo at alam mong hindi ka iiwan kahit anong mangyari. Maaaring akala natin tunay na nga natin silang kaibigan pero ang totoo kaibigan lang pala sila hindi pala sila tunay. Pero minsan, hindi naman talaga tayo dapat magtiwala ng sobra eh kasi sa bandang huli, tayo rin ang masasaktan.

Lahat ng tao kailangan ng kaibigan. Yung taong makakasama mo tuwing malungkot ka. Yung taong papakinggan lahat ng problema mo. Yung hindi magsasawa at hindi magrereklamo sa paulet ulet mong kwento at sa kabaliwan mo. Minsan, naiisip ko wala akong totoong kaibigan pero nagkamali ako. Madami rin palang taong nakikinig sa'kin kahit na wala namang saysay ang mga kine-kwento ko.

[cutleansantos]

You want to know how to make me smile.

Isang linyang hindi namin makalimutan ni Gina. Hindi ko alam kung masaya o boring ba para sa'kin 'tong araw na 'to. Nagsimula ang lahat noong gumising ako ng mas maaga pa sa oras ng ordinaryong klase. Umupo ako sa harap ng somputer at nagcheck ng Facebook at Tumblr. Naghanda ng mga gamit para sa presentation at humayo papunta sa bayan. Over! Pumunta lang naman ako sa Valley 1 para mag-meet kami ni Blanche.

Pumunta sa SM para maghanda. Nakasalubong si Ate Cherrie Ann at sa kasamaang palad. Inayusan niya agad ako. nakain ko tuloy yung masarap na lip gloss. Nagbihis para sa gaganaping bagay at pagkatapos e, nagsimula na ang programa. *INSERT PROGRAM HERE* Pagkatapos e, kumain kami ng Shawarma at nagpunta kela Thea. Hindi ko rin mawari kung anong ginagawa namin basta ang alam ko, kumakain ako. 

At kahit hindi mo alam kung masaya ba 'tong araw na 'to, oo nalang kasi sabi ng crush ko ang galing ko daw sumayaw. Okay, ang landi ko na. STOP.