#gjuha

[skiddo-xy]

oh. wow.

[tedijaho]

-"Si e thashë unë këtë?"

Supozo, për hir të argumentit, se po debaton me një person, një mik apo një të afërm. Qëllimi yt është shumë i qartë: të shpjegosh veten dhe pozicionin tënd lidhur me temën. Por në momentin që fillon të flasësh, ndodh diçka e çuditshme. Fjalët të çojnë diku tjetër. Toni i lartë ndryshon kuptimin e asaj që the. Një fjalë e zgjedhur “gabimisht” hap një konflikt që nuk e kishe parashikuar. Papritur debati po shkon në një drejtim që nuk e do dhe për të cilin mbase nuk ndihesh më aq i sigurt. Linja ka rënë

Pas gjithë bisedës ndihesh i lodhur, konfuz, i irrituar dhe mendon: “Nuk desha të thoja këtë”. Këtu lind pyetja: çfarë u tha atëherë, nëse jo ajo që dëshiroje të thoje?

Sepse…  diçka u tha. Ky është fakt. Orë të tëra në kafe, në divan, përballë njëri-tjetrit. Fjalë u nxorën nga goja jote dhe një lloj shkëmbimi mes palëve ndodhi. Njerëz folën dhe njerëz u dëgjuan. Çfarë impakti pati kjo? A të ndryshoi? Si? Kë ndryshoi? Kush mban përgjegjësi për atë që u tha?

Përgjegjësia, në këtë kuptim, nuk është thjesht morale. Pas një debati i cili të la një shije të keqe nuk mjafton të thuash: “Duhej të kisha folur më mirë” apo “Nuk duhet ta kisha thënë atë”. Kjo është sipërfaqësore. Përgjegjësia fillon diku tjetër: kur pranon se fjala jote ka jetë të sajën, të cilën ti nuk e kontrollon. Dikush mund të të kujtojë një fjali që ti e ke harruar prej kohësh. Për ty ajo fjali nuk ekziston më si kujtim, por për tjetrin ajo është ende aktive, ende prodhon efekt. Këtu qëndron çështja: të harruarit e fjalës nuk e shuan atë, vetëm e zhvendos. 

Prandaj fjala nuk lidhet vetëm me kujtesën tënde; ajo vazhdon të qarkullojë edhe kur ti nuk e mban më mend. Edhe kur subjekti harron, fjala nuk harron në të njëjtën mënyrë. Shpesh mendojmë se jemi përgjegjës për atë që duam të themi, por në realitet jemi përgjegjës për atë që fjala jonë bën, përtej nesh. 

-”Unë nuk mbaj përgjegjësi vetëm për fjalët që them, por për pasojat që të thënit ka mbi mua.”

Një shembull i thjeshtë, një prind i thotë fëmijës: “Ti asnjëherë s’merr vesh”. Fjali e cila mund të jetë thënë në zemërim e sipër, pa menduar. Por kjo fjali nuk funksionon si informacion; ajo funksionon si një vendosje e fëmijës në një pozicion të caktuar në realitet, si një mënyrë për t’i thënë “kjo je ti”. Kjo është fuqia dhe rreziku i gjuhës. Ajo nuk përshkruan vetëm realitetin, ajo e prodhon atë.

Njeriu është gjithmonë pak i largët nga vetja dhe të kuptuarit e vetes kalon gjithnjë përmes gjuhës. Kur dikush thotë “Nuk e mendova”, “Ashtu më doli”, “E bëra pa vetëdije”, ndoshta kjo nuk është thjesht shmangie. Ajo që quajmë “pavetëdije” mund të jetë mënyra si gjuha ka lënë gjurmë tek ti dhe del, ndonjëherë, pa paralajmërim.

Mbase e vërteta nuk është ajo që thuhet plotësisht. Mbase ajo rrjedh në gabimet e të thënit. Mbase nuk jemi zot të fjalëve që themi, por pasojat e fjalëve që na kanë tejkaluar.

Ne mendojmë se flasim për të shprehur veten “siç jemi”. Por ndodh e kundërta. Është akti i të folurit në vetvete i cili krijon “unin”. Nuk ka një “unë” të fshehur që pret të dalë në sipërfaqe; ai shfaqet vetëm gjatë aktit të të folurit, por edhe atëherë, ligjërata nuk është krejtësisht e jotja. Është e bërë nga fjalë që i ke dëgjuar diku; prindër; miq; ide; fjalime që na duken interesante nga mënyra të foluri që i ke marrë pa kuptuar nga të tjerët. Kur flet, nuk shpik nga e para. Thjesht hyn në një përrua që ka qenë aty para teje. Ne lindim në gjuhën që na vesh.

E megjithatë edhe këtu, diçka nuk përputhet. Gjithmonë ka dhe do të ketë një hendek mes asaj që mendon se je dhe asaj që flet. Ndaj shpesh pasi bëjmë diçka për të cilën pendohemi pyesim veten; “Si e thash un këtë?"; 'Ky nuk mund të jem unë”. Nuk ndodh sepse "gabove", por sepse fjala nuk është kurrë plotësisht e jotja; ajo të çon në vende që nuk i kontrollon plotësisht. Ajo vjen nga vende që ti nuk i kontrollon plotësisht.

Ndoshta këtu fillon përgjegjësia. Jo te kontrolli i çdo fjale, por te pranimi i faktit se fjala jote bën më shumë se sa ti mendon. Edhe kur hesht, je ende brenda saj. Pyetja nuk është nëse flet apo jo. Pyetja është: a je në gjendje ta pranosh që ajo që do të thuash do të jetojë edhe pa ty?

[godofthemonth]

God of the Month April 2026 The Last Dinner Party

Click ...

[aeolianblues]

This one was a special performance. The Last Dinner Party performing Gjuha in Toronto.

Keyboardist Aurora Nishevci sings on this minute-and-a-half long intro, but it carries a lot more weight than that short time span can convey to someone who hasn’t heard the song.

Aurora talked about being a Brit of Albanian descent, and how she didn’t know her mother tongue as well, and that was something that saddened her. This song, Gjuha is sung in Albanian. The rest of the band don’t know Albanian either, but they harmonise and sing along. There’s something about that solidarity that sticks in your head long after the show is done and the band have moved on to play a version of that thrice over in different cities.

Toronto is one of the most multicultural cities in North America. Some are expatriated, many born here. Many know what Aurora is talking about all too well. Something about singing this song in Toronto then was special. Something about the solidarity of the whole band singing along, was special. They’ll always know the words now. They’re not Albanian. But we carry little pieces of ourselves and also those of our friends with us. Probably forever.

Following that intro, the band then went into Sinner, which I suppose you could say has some relevance following up that intro. I don’t know. I think many diaspora kids do sometimes feel a sense of persecution, though that’s not necessarily what the song Sinner is about. It’s more about singer Abigail Morris’ sapphic feelings, and the lesbian flags in the crowd were up! Again the solidarity in the room! And Abigail moves around so much on stage, it’s impressive to keep up some serious high energy dancing for over an hour with no breaks. It just was all the best vibes all night long, I miss it already.

[rrjetat-online]

Listë me fjalë të trakishtes që mund të shpjegohen me anë të shqipes Lidhja e shqipes me trakishten nuk është thjesht hipotezë , pasi shqipja ka qenë folur në Ballkan në epokën pararomake, ky është fakt i pakundërshtueshëm shkencor.

[rrjetat-online]

GJUHA SHQIPE (Shkruan Naimi, po edhe Samiu kështu mendonte) Pellasgëtë thuhetë se kan' ardhurë nga Hindi. Në Hind ish një komb i vjetërë, i cili fliste gjuhënë sanskrite.

[unblockedgames4free-blog]

Emrat e kafshëve në gjuhën angleze Pjesa e parë

We have new game waiting for you to be played on http://unblockedgames4free.xyz/other/emrat-e-kafsheve-ne-gjuhen-angleze-pjesa-e-pare/

Emrat e kafshëve në gjuhën angleze Pjesa e parë

Ky eshte nje kuiz rreth kafsheve ne gjuhen angleze.Pra testoni njohurite tuaja rreth kafsheve se si quhen ne gjuhen angleze.Kuizi permban 10 pyetje me nga 4 opcione ku vetem njeri opcion eshte i sakte.rnrnrnZgjidhni pergjigjet e sakta ne kete kuiz te shkurte por shume interesant. rnrnKuize, Kuize per kafshet, Kuize anglisht, Kuize te ndryshme anglisht shqip, Kuize online shqip, Luaj kuize online shqip, Kuize ne gjuhen shqip, Animals quiz, Albanian quizzes, Kuize me kafshe, Kafshet ne gjuhen angleze kuiz, Kuize per gjuhen angleze, Gjuha angleze kuize, Gjuha anglisht kuize, Kuize te ndryshme online shqip,

[mesojmeanglisht-online]

Mesojne anglisht online ose ne Kosove prane Kolegjit Akademia Amerikane. American Academy College. kurs anglisht ne prishtine kosove