#gloed

[kamielchoi]

Dichtersfoto

Ego mag er niet inzitten. Dat is heel belangrijk. Denk eraan wat de mensen zien: een natuurfenomeen, maar wel een fenomeen dat las. Wat je las moet zichtbaar zijn als een gloed langs je slapen liggen. Je aura, daar gaat het om. Dat moet herkenbaar zijn, als een pak hagelslag dat altijd weer als vanzelfsprekend op de ontbijttafel mag. Je moet die blik in je ogen hebben die iedereen van je wil…

View On WordPress

[jurjenkvanderhoek]

HAMELINK SCHATPLICHTIG AAN HELLEGERS, SAMEN IN WONDERKAMERS

Sigrid Hamelink heeft het atelier van Guus Hellegers naar Nijeholtwolde gehaald. Althans ze heeft zijn ruimtelijke schetsen in een semi-werkomgeving geplaatst, een deel van de galerie daartoe omgebouwd. Sigrid kende Guus al langere tijd en mocht na zijn overlijden in 2019 een kijkje nemen in zijn verlaten kunstenaarswerkplaats. Guus’ vrouw Marion gaf toestemming dat Sigrid onderdelen meenam voor een tentoonstelling in haar Wonderkamers.

Ook heeft ze in Steggerda rondom in het atelier veel fotografisch vastgelegd en van dat materiaal een korte film gemaakt. Zo krijgt de bezoeker in haar Wonderkamers een heldere inkijk in het maakproces van de verschillende beelden en penningen van Hellegers. Het werk van Hamelink heeft er naast ruimte gekregen om gezien te worden. Het is opvallend dat beider composities onbewust op elkaar zijn afgestemd. Of zoals Sigrid het omschrijft als dat zijn kennis is overgedragen op haar werk en haar werk weer van invloed zal zijn op de jonge beeldhouwers van nu. Zij voelt zich schatplichtig in deze voortgaande lijn, maar doet er haar eigen persoonlijke ding mee.

Er staan geen beelden van Hellegers bij Hamelink die voltooid zijn, althans geen eindstation zijn in de beelding van idee naar resultaat. Het is niet als zodanig een expositie. Het betreffen allemaal stadia van ontstaan, voordat er een handtekening in gekrast kon worden. Net als een tekenaar of schilder schetst de beeldhouwer zijn inspiratie. Eerst in het vlakke op papier, maar al snel daarna in de derde dimensie om te zien hoe het idee werkt in de ruimte. Of misschien wel meteen is het bedachte in ruimtelijk beeld gezet.

Fraai is te zien dat Hellegers in een enkele gebogen of verbogen metaallijn een portret neer kan zetten. Zoals de tekenaar dat in een rappe lijn kan doen. Het werk van Hellegers heeft in forse afmetingen vele malen de openbare ruimte gehaald, meestentijds in opdracht. De kleine handzame figuren bij Wonderkamers dienen daarbij als model om in dat groot uit te werken. In de was als schetsmateriaal is de latere monumentale vorm al duidelijk aanwezig. Uit zijn vingers vormde Hellegers zich op de vierkante centimeter een statige afbeelding, een grootse verschijning. Dan al ziet de beeldhouwer in het klein die grootsheid voor zich.

Naast beelden heeft Hellegers talloze penningen en munten ontworpen. Bij speciale gelegenheden geslagen of als handgevormde unica. In deze kunstmatige omgeving van een atelier liggen verschillende voorstadia daarvan in klei uitgedrukt. Hellegers vond het noodzakelijk deze te bewaren, Hamelink vindt het zaak deze nu te laten zien. Het geeft er een indruk van dat er veel voorwerk nodig is om tot een resultaat te komen. Een idee borrelt op bij een opdracht en na een inspiratie. Maar voordat dit tot een afbeelding en een beeltenis komt, die voor opdrachtgever en maker aan het gedachte plan voldoen, gaan diverse fasen in ontwikkeling aan vooraf. Een tipje van de sluier wordt daarvan opgelicht in Wonderkamers. De door Hamelink gemaakt filmpje geeft een nog betere inkijk, het is welhaast een afgeronde (re)presentatie.

Een dergelijk overzicht van het maakproces krijgt de bezoeker elke keer wanneer Sigrid Hamelink een tentoonstelling organiseert in de voormalige bedrijfsruimte en showroom van het Batavushuisje. Want voordat de eigenlijke expositie bezocht kan worden moet men eerst door het atelier om vervolgens de deur naar de expositieruimte te kunnen openen. Daar op die plek in het volle daglicht vormt Hamelink haar beelden en krijgt de bezoeker dus ook hier een inkijk in het werkproces. Overal ligt grondstof als klei, draadstaal en hout. Ik struikel bijna over het bewust rond slingerende materiaal. Er staan beelden waar nog aan gewerkt wordt, en er zijn probeersels voor nieuw werk zichtbaar. En dan in wat eerst de uitstalling voor fietsen was, wordt nu bij tijd en wijle op de tegelvloer onder de houten balken en tegen de witte muren werkstukken van vooral bevriende kunstenaars getoond. Maar deze keer is het Hamelink zelf die haar composities laat zien, zo zodat ze zelf ook inzicht krijgt in hoe de beelden in de ruimte werken.

Het meest opvallend in de ruimte is de installatie die ze heeft geplaatst op de betonnen tegels. Het strakke lijnenspel van de vierkante stenen wordt stijlvol doorbroken met druppels die schijnbaar achteloos lijken rond gestrooid. Vooral wanneer er een waterige zon of een scherp licht door het venster valt komt de inrichting tot leven. Sigrid plaatst zelf wel waxinelichtjes tussen de druppels om de speelsheid van de installatie te benadrukken. Het gestolde rood lijkt op bloed, het vocht waardoor mensen kunnen bestaan. Want het fenomeen leven en de menselijke figuur zijn voortdurend onderwerpen van beelden voor Hamelink. De figuren worden in talloze houdingen opgevoerd en duiden existentiële handelingen. Veelal staan de gestalten eenzaam op een sokkel. Ze zijn onzijdig, geslachtloos, want het betreft een symbolische plaatsing. De mens als onpartijdig toeschouwer van de wereld om zich heen. Ze schreeuwen zich zonder geluid een standplaats. Langs de wanden hangen de kleine keramische beelden. Witte figuurtjes die veelal enkel met zichzelf communiceren, ook wanneer ze in een groep zijn geplaatst. De vloerruimte biedt plek aan groter uitgevallen objecten. Maar telkens is het thema dezelfde. De verwondering over het leven, door het bestaan. Een bevroren moment om zich deze tel in de tijd te kunnen herinneren.

GLOED, tentoonstelling werkmateriaal Guus Hellegers, beelden en objecten Sigrid Hamelink. In Wonderkamers, Heirweg 57, Nijeholtwolde. Tot en met 13 februari 2022.

[celebratingtheseasons]

Last light in my magic forest. by rik janssen Via Flickr: Mariahof,Beek Bree Belgium. (Helios-40 85mm f1,5 silver)

[patrickweckhuyzen]

(GLOED)

[noah23]

(NФΔH 23)

[middernachtmuziek]

Na al die tijd ben je nog steeds gloednieuw voor me.

x AM

[artekstenbeeld]

Poëtische luisterliedjes met een vrolijk en hartstochtelijk karakter in Kunst – O – Foon.

Poëtische luisterliedjes met een vrolijk en hartstochtelijk karakter in Kunst – O – Foon.

Het beloofd een mooie zondagochtend op 14 september a.s. te worden. In de studio van WeertFM ontvangen we in het cultuurprogramma Kunst – O – Foon tussen 11.00 en 12.00 uur weer spraakmakende gasten en U kunt live meegenieten.

De gasten voor deze zondag zijn:

Joke Jongeling, met een reis langs de te bezoeken monumenten in ons Weerterland.

Benno van Mersbergen met het mooiste Bijbelverhaal van…

View On WordPress

[hannakoppenaal]

Hart verpand

voor woordendrenkeling Mijn hart verpand ben ik vervreemd geraakt van de dingen die mij troffen toen het nog enkel en alleen van mij was. Ik voel geen vreugde en verdriet. Proeven van tranen en het zijn van muziek is verleden tijd. Gedachten als dit ben ik en dit is de waarheid hebben hun geloofwaardigheid verloren. Zonnen in de zomer is een herinnering die ik niet herhalen kán, omdat de stralen op mijn huid geen warmte geven. Omdat warmte enkel koudte doet herleven. Geschreven zinnen en binnenste klanken doen me wenen, omdat ze lang geleden aan het oppervlak verschenen. De diepte is nu al te diep voor mij om nog te springen, naar mijn verlangens kan ik niet meer geraken, naar wat ze geweest zijn kan ik enkel raden. Ik heb lief als geen ander en als iedereen. Ik zwem in mijn eigen oceaan maar water is wat ik niet voelen kan, want mijn hart is verpand en toch alleen. Ik hou van het leven hoe het eens aan mij verscheen, hoe de zonsopgang mij kwam vertellen dat de gloed niet alleen de ochtend toebehoorde, maar ook de middag, en de namiddag, de avond. Nacht. Zacht maakt mij de gloed en kracht geeft mij de glorie. Maar zoveel moed om de zonsopgang aan de waarheid gelijk te stellen en om dan aan haar geloofwaardigheid te blijven geloven, bezit ik niet, bezit wel en alleen mijn hart. En dit heb ik in de namiddag verpand, uit angst, want wat blijft er over aan glans, wanneer alles gloed en glorie is?