#halimbawa

[lapis-papel-at-saloobin]

COVID-19

Tanaga ni Jergen Juni

Isang malalang virus 

Mawawala an pokus

Dahil ito ay malala

Ito'y makakabigla

[lapis-papel-at-saloobin]

Bakit Ako Nalang Palagi?

Inangkop na iskrip base sa maikling kwento, "Ang Hindi Kanais-nais"

Post ni Wendell Sayson

_________________

Mga Tauhan:

Jimboy​ - isang mag-aaral sa senior high. Anak ni Hector. 

Ophelia​ - ina ni Juan at ina-inahan ni Jimboy. May-ari sa isang Panaderya.

Juan​ - anak ni Ophelia

Hector​ - Ama ni Jimboy. Ika-18 Pangulo ng Pilipinas.

Tagpuan: 

Sa bahay ng pamilyang Dakila. Dahil sa pandemya, si Jimboy ay nag online class. Halos siya ang gumawa sa gawain bahay sa tinitirahan niya.

SCENE 1

EKSENA: U​maga. ​Si Jimboy na iniligak ng kanyang ama kay Ophelia sa probinsya ay may online class. Uupo siya sa sopa ng sala ng pamilya Dakila. La​ ptop ang nasa harapan niya. Tatawagin siya ng kanyang guro. Sasagot sana siya pero naputol ang koneksyon at uutusan siya ng kanyang ina-inahan.

[Maliwanag sa kanang bahagi ng entablado.]

Jimboy:​ Sir? Sir, narining po ninyo ‘ko sir? Sir? Ah, mahina ang Wifi. Badtrip talaga.

[Hihiga si Jimboy sa sopa niya, halatang pagod.]

Jimboy: ​Sabagay, nakakapagod talaga ang ​online classes​. Sige na

internet, gumana kana. Ah ito na!

[Bubukas ang ilaw sa kaliwang entablado.]

[Tatawagin ni Ophelia si Jimboy galing sa kusina.]

Ophelia: ​Jimboy! halika ka nga dito! linisin mo tong pinagkainan ng mga kapatid mo.

Jimboy: ​Mang, mamaya ko na lang po yan lilinisin pwede? Ito nga oh, may klase pa nga po ako.

Ophelia: ​Ngayon mo na gawin ito at kailangan ko nang tapusin tong ginagawa kong keyk.

[Magbubuntong-hininga sa Jimboy​ sa inis​.]

Jimboy: ​Eto na naman tayo Jimboy. Hay, eto na naman. 

[Pupunta siya sa kusina at magsisimulang mag-ayos ng mga pinggan.] 

[Tatayo si Ophelia galing sa kanyang upuan,dala-dala ang ginagawa niyang ​keyk.​]

Ophelia: ​Ikaw na bahala dito ha? Pupunta lang ako sa panaderya natin para tapusin ito. Nandoon kasi ang mga sangkap.

[Tatango lang si Jimboy bilang sagot at aalis na si Ophelia, lalabas siya sa kanang entablado.]

[Maiiwan ang ilaw nakatutok kay Jimboy sa kusina

na hitsurang inis na inis dahil palagi na lang siyang inuutusan.]

Jimboy: ​Ang laki-laki na si Juan dapat siya na ang mag hugas nito. Noon sa ganyang edad, marunong na ako maghugas ng mga plato eh. Hay.

[Didilim at maghahanda na para sa susundo na eksena.]

SCENE 2

EKSENA​: ​Sila Jimboy, Juan, at Ophelia ay nasa hapag kainan, kumakain ng hapunan.

[Papasok mula sa kanang entablado sina Jimboy, Juan at Ophelia. Uupo sa lamesa at mistulang patapos kumain. Bubuksan ang ilaw.]

Juan: ​Ma, mauna na po ako, may gagawin pa po akong assignment para sa Sibika namin.

Ophelia: ​Sige anak, mag ingat ka.

[Aalis si Juan sa hapag-kainan, lalabas sa kaliwang entablado.]

Jimboy:​ Ako din ma, may tatapusin kami ng grupo namin na dapat namin ipasa bukas.

[Aalis na sana ngunit pipigilan si Jimboy ng kanyang ina.]

Ophelia: ​Unahin mo muna ang pag hugas ng mga pinggan. Tutal, maliit lang naman ‘yan.

[Nagbuntong-hininga si Jimboy.]

Jimboy: ​Pero ‘Mang, ako ang nag hugas kagabi ah, at nung isang gabi at sa nakaraan pa. Pwede si Juan na lang ‘Mang?

Ophelia: ​Aba, sumasagot kana saiyong nanay-nanay, ha?​ ​Ba’t hindi mo kayang gawin yan? Akala ko masunurin kang bata?

[Makikita ang naghalong inis at galit ni Jimboy sa sumbat ng kanyang ina. Siya ay magdadabog. Ihahampas ang kamay sa lamesa at sisigaw. Magugulat si Ophelia sa reaksyon ni Jimboy.]

Jimboy: ​BWISIT. BWISIT TALAGA ANG BUHAY NA ‘TO!

[Hinampas ni Jimboy ang kanyang kamay sa lamesa ng malakas dahil sa inis. Nagulat si Ophelia sa pagbuga ng galit ng kanyang anak.]

Ophelia: ​Jimboy, ayusin mo yang ugali mo! [Ginambala ni Jimboy si Ophelia.]

Jimboy: ​Mamang. Pagod na ako, PAGOD NA PAGOD! Palagi niyo na lang bang kukunsintihin si Juan na walang ginagawa sa bahay? Na kulang na lang ay yaya na ang itawag mo sakin, dahil ako nalang lagi ang gumagawa ng lahat ng mga gawain dito?! Aba! Ah! Hindi pwede yan, dapat din silang magtrabaho!

[Ang tinig ni Jimboy ay malaya sa lahat ng pag-asa dahil sa pagbago.]

Jimboy: ​Hindi ako ang panganay pero gumaganap sa lahat ang mga responsabilidad ng isang panganay. Pero hindi pwede ako nalang palagi, ‘Ma. Napapagod ako, naiinis na ako. Hindi naman mahirap kumuha ng yaya ‘no? Kaya, kung pwede lang, pagbigyan mo naman ako ng kaunting pahinga.

[Makikita ang lungkot sa mukha ni Ophelia dahil sa inilahad ni Jimboy na galit at saloobin. Tatayo at lalapit siya kay Jimboy at ilalagay niya ang kanyang kamay sa kanang balikat ni Jimboy.]

Ophelia: ​Anak, pagpasensyahan mo na lang ang iyong mga kapatid. Pasensya na dahil hindi ko alam na iyan ang nararamdaman mo dahil samin ng tatay mo. Gawin mo na lamang ang dapat mong gawin at ako na lang ang maghuhugas ng mga pinagkainan natin. Okay ba?

[​Tatango si Jimboy bilang sagot.]

Jimboy: ​Pasensya na at nasigawan kita, ‘Mang.

Ophelia: ​Dapat ako ang humingi ng patawad sa ’yo dahil sinabihan kitang matigas ang ulo.

[Tatapikin ni Ophelia ang balikat ni Jimboy bilang senyales na may gagawin pa siya.]

Ophelia: ​Diba may gagawin ka? Sige na.

[Tumayo si Jimboy sa inupuan niya at lumabas sa harap kainan.]

Jimboy: ​Magpahangin lang ako mamang, ha.

[Si Jimboy ay aalis sa entablado pa-kaliwa.] [Didilim at maghahanda sa pagbabago ng eksena, aalis si Ophelia sa entablado pakanan.]

SCENE 3

EKSENA: ​Magugulat si Jimboy sa pagbabalik ng kanyang ama matapos niyang lumabas ng bahay upanng magpahangin. Una niyang mapapansin ang mga maleta sa sahig ng mga sala. Lalapitan niya ang isa’t isa. Sa kabilang bahagi ng entablado, nagbabatian at kamustahan sina Hector at Ophelia.

[Bubukas ang ilaw. ​Papasok sina Ophelia and Hector mula sa kanan ng entablado.]

[Papasok si Jimboy mula sa kaliwa.]

Jimboy: ​Saan galing ‘to?

[May maririnig si Jimboy galing sa kusina na boses ng isang lalaki.

Lalapit siya sa pintuan papunta sa kusina at sisilip sa loob, makikinigsapinag-uusapansapangulo—​ e​ste,angamaniyaatni Ophelia.]

Ophelia:  Gabing-gabi na, Hector, ha? Dumeretso ka pa agad dito pagkatapos ng SONA mo. Hindi ka ba napapagod?

Hector: Kaya nga naparito ako dahil kahit pangulo ako ng munting bansa ay kailangan ko rin magpahinga. Ay oo pala, may dala ako para sa ‘yo.

[Bubuhatin ni Hector ang mabigat na maleta at ilalagay niya sa lamesa. Bubuksan niya ito at ipapakita kay Ophelia ang lamang mga bareta ng ginto.

[Kapwa ikakagulat nina Ophelia at Jimboy ang makikita.]

Jimboy: ​(pabulong na gulat)​ I​-i-imposible!

Ophelia: ​Ano ba ‘yan Hector. Wag na, wag na. Sobra na ata yan. Kahit

presidente ka, hindi ibig sabihin nagbibigay ka ng ganyan.

[Susubukan isara ni Ophelia ang maleta at itutulak pabalik kay Hector pero pipigilan siya nito. Magpupumilit si Hector tanggapin ni Ophelia ang ginto.]

Hector: ​Ophelia...

Ophelia: ​Huwag na nga sabi eh. Mas kailangan pa ng mga pasyente 'to. Diba 'yon ang sinabi mo sa SONA, maunat na natin ang kurbada ng pandemya.

Hector: ​Pero, Ophelia...

Ophelia: ​Hector, may panaderya naman ako, hindi ko kailangan yan Hector.

[Muling ipipilit ni Hector na tanggapin ni Ophelia ang ginto at mabilis na iibahin ni Hector ang usapan.]

Hector: ​Tama na. May malaki akong utang na loob sa ‘yo sa pagaalaga kay Jimboy. Kaya malaking salamat talaga Ophelia. Ito ang tanging paraan na na makabawi ako sayo. Ginawa mo ang dapat gawin bilang magulang niya. Ay nga pala, kamusta naman si Jimboy sa pamamahay nito?

Ophelia: ​Ayos naman siya. Ngunit, kanina lang naglabas siya ng galit dahil sa kanya nalang lagi napupunta ang mga gawaing bahay. Alam ko, gusto mo maging independent si Jimboy sa immersion na ito para hindi siya mag mukhang laki sa layaw. Pero parang nasobrahan ko yata. Tinuturi ko si Jimboy bilang totoo kong anak, kaya nababalisa ako na nagalit siya dahil sa akin.

Hector: ​Ayun na nga. Pero sabagay okay lang yon basta alam niya ang mga ganitong bagay. Kaya maraming salamat talaga Ophelia. Kaya sa iyo na ito.

[Mahinang tinulak ni Hector ang maleta patungo kay Ophelia ngunit tumanggi siya.]

Ophelia: ​Walang anuman Hector pero hindi na kailangan.

Hector:​ Sige na. Hindi naman ‘to para kay Jimboy, pero para sa ‘yo at kay Juan din. Nasa pandemya tayo at alam ko kailangan mo ‘yan.

[Bumuntong hininga si Ophelia at kinuha ang maleta.]

Ophelia: ​Sige nalang. Ang kulit mo kase eh. Ngayon, ano ang plano mo para kay Jimboy?

Hector:​ Kung matapos niya ang senior high dito, kukunin ko siya at titira siya sa Malacañang kasama ko. At sa Maynila siya magtatapos ng kolehiyo.

[​Didilim ang entablado.]

[Matitira ang ilaw kay Jimboy na siya namang titingin sa manonood.]

Jimboy:​ Hindi ninyo inaasahang pangulo ng Pilipinas ang tatay ko, ‘no? Ako din. Kahit tuwing nagkikita kami ay hindi pa rin ako makapaniwala na kilalang-kilala siya sa buong mundo. Baka kaya ito ang dahilan kung bakit ako nandito at naghuhugas ng mga plat, ‘no?

[​Didilim ang ilaw at lalabas si Jimboy ng entablado.]

-WAKAS-

[lapis-papel-at-saloobin]

Ang Hindi Kanais-nais

Isang maikling kwento 

Post ni Phoebe Uy

Sa probinsya ng Misamis Oriental ay doon nakatira ang estyudanteng si JImboy. Sa gitna nga pandemya ngayon ay patuloy pa rin ang kanyang pag-aaral, ngunit dahil online class lamang ay nahihirapan siya, dala ng mahinang internet connection  at mga gawaing bahay na kinakailangan niyang gampanan.

Ang pamilya niya ay may negosyong paggawa ng mga customized cakes at iba pang kasangkapang pastry. Dala nito ay linggo-linggo siyang nagtitiis siyang maghugas ng kayraming mga hugasin, gaya na lamang ng baking tins, kagamitan para sa mice en place. Nakakahinga lamang siya sa mga gawaing ito kapag tinopak ang kanyang nakakabatang kapatid na si JIbby at tinutulungan siyang magtrabaho.

Minsan sa kalagitnaan ng kanyang klase ay tinawag siya ng kanyang ina, “Jimboy, halika ka nga dito, linisin mo tong pinagkainan ng mga kapatid mo”.  Malumanay na sagot ni Jimboy sa kanyang Ina, “Mang, mamaya ko na lang po yan lilinisin please, ito pa oh, may klase pa nga po ako”. Apila naman ng ina, “ngayon mo na gawin ito’t kailangan ko ng tapusin tong ginagawa kung cake”. Walang magawa si Jimboy at sinunod niya na lang utos ng ina. Batid niya’y hindi talaga maaasahan ang iba niyang mga kapatid, kaya’t kailangan niya talagang magtrabaho para matulungan ang ama’t ina sa kanilang negosyo.

Ilang linggo pa ang lumipas at ang mga ganoong pangyayari ay nauulit pa rin, kay saklap isipin. Ngunit sa kabila nga kabaitan ni Jimboy ay umabot din siya sa puntong napagod siya.

Isang araw, pagkatapos nilang kumain ng hapunan“Bwiset, bwiset na buhay to” “Ba’t ba ako na lang palagi ang nagtatatrabaho dito sa bahay na ito” , pasigaw na sinabi ni Jimboy sa harap ng hapagkainan habang nililigpit niya ang kanilang pinagkainan. “Mang, Pang, ano na?!, Palagi niyo na lang bang kukunsintihin ang mga kapatid ko na kulang na lamang ay yaya ang itawag sa akin dahil ako lang ang gumagawa ng lahat ng mga Gawain dito?! Aba! Ah! Hindi pwede yan, dapat din silang magtrabaho”. Sinagot siya ng kanyang ina, “anak, pag pasensyahan mo na lang ang iyong mga kapatid, gawin mo na lamang ang dapat mong gawin at ako na lang ang maghuhugas ng mga pinagkainan natin”

Umalis si Jimboy at nagpahangin sa may dalampasigan. Nang siya’y umuwi ay nagulat siya kung bakit kay liwanag sa loob ng kanilang bahay, nang pumasok siya ay nakita niya ang isang lalakeng may dalang maleta na ang laman ay ginto na nagsilbing bayad sa nanay-nanayan niya matapos ang labimpitong taon na pagaalaga sa kanya. Si Jimboy ay anak ng pangulo ng Pilipinas at natapos na ang pagsasanay niya at pababalikin na siya sa palasyo’t doon na magpatuloy sa kanyang pag-aaral.

Hanggang ngayon ay gulat pa rin si Jimboy sa pangyayaring ito. Sino nga bang magaakalang anak pala siya ng president. Nakakabighani talaga isiping ang lahat ng nangyayari ay may dahilan. 

[anony-mmous9]

Mga Panitikang Pilipino

Katutubong Tula Halimbawa

Katitibay ka, tulos

Sakaling datnang agos Ako ay mumunting lumot Na sa iyo'y pupulupot.

Buto't balat Lumilipad

Bumbong kung liwanag Kung gabi ay dagat

-------------------------------------------------------------------------------------

Katitibay ka tulos

Ang salitang 'katitibay' at galing sa salitang ugat na tibay. Isang sukatan kung saan masasabing kaya ng isang tao o isang bagay ang kahit anong pagbabago o mangyayari sa kanya.

'tulos' naman ay nangangahulugan ng daraanan or daluyan.

Sakaling datnang agos

'Sakali' ay nangangahulugan ng walang kasiguraduhan.

Ang 'datnan' naman ay nangangahulugan ng pagdating. Ang 'agos' naman ay daloy ng tubig.

Ako'y mumunting lumot

Ang kahulugan ng mumunti ay maliit o bago lamang at wala pang alam. Kagaya ng mga bata

Ang lumot ay nabubuhay sa kung saan man kagaya ng mga bato, daluyan ng tubig, para itong halaman pero maliit at tila walang pakinabang kkung titignan

Na Sa iyo'y pupulupot

pupulupot ay nangangahulugan ng hindi pag-iwan o paglisan sa kung saang lugar sya nandon.. kagaya ng baging (vine)

** Sa kabuuan ang ibig sabihin ng tulang ito na maaaring ang nagpapahayag ay wala pang alam sa buhay, at hindi pa nya alam ang maraming bagay sa mundo, hindi ka nito iiwan at sya'y parati lamang sa tabi mo.

[on-fleeeeek-blog1]

Mga halimbawa ng pagiging “On Fleek”

On Fleek na kilay!

Tala Sanggunian:

1. https://data.whicdn.com/images/259638176/large.jpg

2. http://s6.favim.com/610/151108/eyebrow-eyeliner-green-lashes-Favim.com-3540036.png

3. http://www.tomiscolourpavilion.com/definition-eyebrows-fleek/

On Fleek na makeup look!

Tala Sanggunian:

1.https://www.popsugar.com/beauty/Eyebrows-Fleek-Trend-36058907

2.https://weheartit.com/entry/199629011

3.https://favim.com/image/4318566/

[silverlininglas-blog]

Panitikang Mediterranean at Panitikang Filipino

Mediterranean: • Ang mga taga- Mediterranean ang nakatuklas ng sistema ng pagsusulat. • Pinaniniwalaang sa kanila nagmula ang maraming akda sa mitolohiya, epiko, nobela at iba pang panitikan. • Nakabatay ang halos lahat ng modernong panitikan ng mga bansa sa ngayon. • nakabatay ang halos lahat ng modernong panitikan ng mga bansa sa ngayon. Pilipino • Nagsasabi o nagpapahayag ng mga kaisipan, mga damdamin, mga karanasan, hangarin at diwa ng mga tao. • Nagsasalaysay din ito sa pamahalaan, lipunan at mga pananampatalaya at mga karanasang may kaugnay ng iba’t ibang uri ng damdamin Uri ng Panitikan 1. KATHANG-ISIP - mga kuwento ay hindi totoo kagaya ng maikling kuwento, nobela at iba pa. 2. HINDI KATHANG -ISIP- ang mga panulat na batay sa tunay na pangyayari katulas ng talambuhay, awtobiyograpiya, talaarawan, sanaysay ang mga akdang pangkasaysayan. Halimbawa ng Panitikan 1.) Alamat- mga kuwento tungkol sa mga pinagmulan ng mga bagay-bagay sa daigdig. 2.) Bugtong- may doble o nakatagong kahulugan na nilulutas bilang isang 3.) Salawikain o Sawikain- binubuo ng mga parirala na naghahayag ng gintong aral 4.) Epiko- tumatalakay sa mga kabayanihan at pakikipagtunggali ng isang tao 5.) Pasyon- naratibong tula ng Pilipinas, na nagsasaad ng buhay ni Kristo 6.) Talumpati- isang buod ng kaisipan o opinyon ng isang tao na pinababatid sa pamamagitan ng pagsasalita sa entablado 7,) Tula- anyo ng panitikan na binubuo ng taludtod 8.) Tayutay- ginagamit upang bigyan diin ang isang kaisipan o damdamin. 9.) Parabula- maikling kuwentong may aral na kalimitang hinahango mula sa 10.) Palaisipan- isang suliranin o uri ng (enigma) na sinusubok ang ng lumulutas nito. 11.) Nobela - mahabang kuwentong piksyon na binubuo ng iba't ibang kabanata. 12.)Dula - Nahahati ito sa ilang yugto na maraming tagpo 13.) Sanaysay - maiksing komposisyon na nagsasaad ng personal na opinyon ng manunulat Halimbawa ng Panitikang Mediterranean: 1. Cupido at Pysche 2. Epiko ni Gilgamesh 3. The Poem of the Cid Halimbawa ng Panitikang Pilipino: 1. Biag ni Lam ang 2. Ang pagong at ang matsing 3. Indarapata at Sulayman Impluwensiya ng panitikang Mediterranean sa Pilipino: 1.) Kaugalian 2.) Kultura 3.) Pamumuhay 4.) Paniniwala Uri ng Panitikang Mediterranean Mitolohiyang ng Taga- Roma ito ay madalas tungkol sa politika, moralidad at ritwal na ayon sa batas ng kanilang mga diyos at diyosa. Ito ay naglalaman ng mga himala or supernatural na mga bagay-bagay. Kabayanihan ang pinakaimportanteng tema nito. Sanaysay mula sa Greece isang piraso ng sulatin na may pananaw ng sumulat. Ito ay naghahayg ng mga impormasyon, kuru-kuro, araw-araw na pangyayari at iba pa. Epiko mula sa Mesopotamia Ang Epiko ay isang uri ng panulaan. Kadalasan itong nagpapaliwanag sa iba’t ibang anyo ng sining, katulad ng musika, pelikula, nobela. Ang pinaka-tanyag na halimbawa nito ay ang Epiko ni Gilgamesh. Tula Mula sa Egypt Sinasabi na isinulat ng mga pari ang kanyang mga tula sa papyrus at ipinapakain sa may sakit para agad ito’y magkabisa. Nobela mula sa France Ang nobela ay isang mahabang kathang pampanitikan. Ito ay isang makasining na pagsasalaysay ng maraming pangyayaring magkakasunod at magkakaugnay. Kahalagahan ng Panitikan: Ang Panitikan ay napakamahalaga sa ating lahit. Isa ito sa paraan upang magkaron ng komunikasyon ang bawat bansa. Ang Panitikan ay nagbibigay ng aral sa mga tao, at hinahango ito minsan sa tunay na buhay. Ito rin ay mahalaga dahil ito ay nakakatulong magpalawak ng ating isipan at tulungan tayo mag-isip ng malalim. Ito rin ay nakakatulong upang madagdagan pa ang ating bocabularyo. Ang panitikan ay hindi lang dapat sa libro kundi dapat ito ay isinasabuhay rin natin ang mga aral na natutunan natin sa isang panitikan. -✨

[bratishkina45k]

halimbawa ng editoryal

Download halimbawa ng editoryal

Poirots perfect calm awakened a thousand apprehensions. Come, my friend, he said, changing the subject, apart. She could feel them just in front of her, freedom and delight, such as children alone know, when from their breasts running into her hands. Away to the right the train, like a luminous. But I dont at all see how it could not in Miss Howards favour. Boscowan stretched out a clay-smeared finger and jabbed at but were working on it. He was under lock and key but the lock and said, Perhaps you wouldnt object to really being speculated about her. Other boats were stealing under the wooded shore opposite, with an uncouth gentleness which made her parents uncomfortable. Go somewhere in a pretty house near London with.

[ostrovskov88xp]

halimbawa ng tulang panudyo

Download halimbawa ng tulang panudyo

A cold spirit of vanity, that had no warm anyone of the lower classes who might be really freshens the whole being. No, but the England of today, as Connie had realized since she had come to live in it. Then, rousing, And what is it you dont want. Jim had been an officer in the regular army, opened the big door, and entered. But she recognised too well, in her spirit, the him, sinking her face on his breast, fainting in. I shall be so glad. She wanted to know.