Artık ona kızmıyorsun bile. Çünkü öfke de bir bağdır, nefret de bir beklentidir. Sende kalan tek şey derin bir “anladım” hissi. Onun ne olduğunu, senin onun için ne ifade ettiğini net olarak gördün. Perde kapandı, ışıklar yandı, salonda kimse kalmadı.Sen sadece boş koltuklara bakıyorsun. Keşke her şey farklı olsaydı, bir sabah bunları yaşamadan uyanmayı dilerdim..
















