Aldığım teklifi kabul etmedim, çünkü yaklaşımları çok soğuktu. Ama teklifleri güzeldi şimdi. Yine de samimiyetin olmadığı bir ortama kendimi yakıştıramıyorum. Uzun yıllardan beri o kadar kendi isteğime göre yaşıyorum ki hayatı kariyer derdim yok. Olmazsa olmaz, ama olursa içime sinen olur diyorum. Sanırım bu güveni, deliliği ailemin koşulsuz şartsız ardımda olmasından alıyorum. Sözleşme aşamasında vazgeçmeme bile takılmadılar. İçinin yeşerdiği yerde ol dediler. O kadar hoşuma gitti ki bu söz, içimin yeşerdiği yerde olabilmek. Sonra geçmişi hatırladım. Aldığım tüm çılgın kararları hoşgörüyla karşıladı ailem. Yapamadım, canın sağ olsun dediler. Düştüm, öğrenmiş oldun dediler. Vazgeçtim, olsun dediler. Yeniden başladım, hadi hayırlısı dediler. Ama en çok da kendini üzme kızım cümlesini duydu kalbim. Sanırım bu yüzden hiçbir başarısızlık yıkamadı beni. Arkamda öyle bir güç vardı ki istesem bile yıkılamıyorum. Hep yeniden, daha güçlü adımlarla ilerliyorum. Pişman mıyım? Hayır. Mutsuz muyum? Hayır. En güzeli için sabrediyorum. Ve yalnız benim hayatımda mı öyle bilmiyorum ama ne zaman bir şey geç olsa o kadar güzel oluyor. Beklediğime değiyor yani. Şimdi de buna inanıyorum tüm kalbimle.
Yarın kadir gecesi. Bugün bir kadının benim için ettiği duaya şahit oldum. Ailemden birisi değil. Birkaç kez gördüğüm, selamlaştığım birisi. O kadar içten dua ediyordu ki içim huzurla doldu. Hayatımdaki hiçbir şeyde olur mu diye düşünmedim. Yalnızca teslim ettim kendimi, olana da olmayana da. Bugünde içimde öyle bir his var. Olur mu bilmem, ama olursa bu kadının duası ve ailemin inancıyla gerçekleşir. Olmazsa da hayırlı değilmiş derim.
romaincrisis
theartofmadeline
origamiaround
yousharknotpass
blakekathryn
baratheonpilled
kianamaiart
