#hayzz

[stepipaay]

Please understand na there are times na hindi ko maiintindihan kung bakit ganon yung inaact mo, pero sana maintindihan mo din na

We're just the same in longing for someone's understanding and love

[shinrei261]

reading sailor moon manga

[girlfrixion]

Shet, damn these feels. Sobrang attached ako sa mga batang ito. Nakakaiyak :( “Ate, I can’t believe graduate na kayooooo” hayzzz I can’t believe it, either. Parang kailan lang kids, NLT, SBLT tapos gift giving. Hayzzz major sepanx  

[emansanas]

At dahil huling araw na ng 2014

at alas singko ng madaling araw at hindi pa ko natutulog. Gusto kong mangako sa sarili ko (na sana naman mapanindigan ko). Hindi nga pala ito new year's resolution. Isa lang tong realization, at future goal ko para sa sarili ko. At pangako ko ito hindi lang sa 2015 kundi sa mga susunod na taon pa.

Nangangako akong maniniwala na ko sa sarili ko na magaling akong tao. (Well, may problema talaga ako sa self-worth, di lang yata halata) Pero minsan naman confident naman ako. Siguro dahil tuwing nakikita ko yung mga tao sa paligid ko lagi ko silang hinahangaan. Tapos pag tinitignan ko yung sarili ko parang wala naman nagbabago. At pakiramdam ko lagi at lagi akong magkakamali (ehem, clumsy, ehem laging naaksidente, ehem laging may sakit, ehem tanga, ehem masyado kang mahina hindi ka karapatdapat umasenso, ehem...) O baka siguro dahil 5am na at kailangan ko ng matulog.

Nangangako ako sa sarili ko....na makikita ko na ang sarili ko bilang maganda at kahanga-hanga. (Yuck. Pero seryoso. Ibig kong sabihin dito eh basta yun na yun. Nakakadiring aminin na meron akong low self-esteem. Yak talaga. Hahahaha! Naisip ko rin kasi, baka kaya walang nagmamahal sakin dahil ayoko rin sa sarili ko. Mahal ko naman sarili ko. pero hindi ko ayta nakikita sarili ko bilang taong karapatdapat na magustuhan dahil nga alam ko na hindi ako perpekto at marami akong kapintasan. WHUT WHUT. Kadiri.Tama na)

Nangangako ako sa sarili ko, na marami akong gagawin at tutuparin ko na yung mga gusto kong gawin. (I mean, hindi ko na i-eexcuse ang wala akong pera, o hindi ko pa kaya, o natatakot ako, dahil bakit hindi ko pa nga gawin yung gusto ko? Pano pag di na pala ako aabot ng 30 years old eh di dapat libutin ko na mundo ngayong nasa bente na ko. who knows.) Mga ganung shit. Tska pag iniisip ko kasi yung 2014, lagi akong nasasayangan. Pakiramdam ko wala akong nagagawa. Yung graduation ko na ang pinakamasayang naganap. Simula nung grumaduate ako hanggang ngayon puno ng walang kasiguraduhan yung buhay ko kaya pakiramdam ko wala akong naachieve. Hindi tulad nung college na every month alam kong mas gumagaling ako, at mas may nagagawa (because,theater org and acads and other amazing things in college). Huhuhu nakakamiss maging college :(

At higit sa lahat, nangangako ako na mawawala na ang "inferiority complex" sa sistema ko. Ayoko ng i-explain. Ako lang din ata may alam na may ganito ako. Siguro baka magets ng mga kaibigan ko na close ko talaga. Pero basta. Kahit anong mangyare kasi lagi kong iniisip na mas mataas lagi sila. Naalala ko may taong nagsabi na wala daw akong pride. Tumatak talaga yun sakin, gusto kong i-explain na meron akong pride. Mataas lang talaga tingin ko sa lahat ng bagong taong nakikilala ko. Kahit na sabihin nating mas naging mabuti ako, o mas may nagawa akong makabuluhan, hindi ko kayang itaas yung tingin ko sa sarili ko. Meron yata akong alipin syndrome. Sabihin man nating mapagkumbaba akong tao, pero napakahina ko pa rin. Hindi ko kayang i-angat yung sarili ko kahit may karapatan ako. Mga ganung shit. Nakakainggit yung mga taong kayang magalit at kayang lumaban, kasi ako hindi ko kaya. Because inferiority complex. Whut. Labo no? Ako lang nakakagets neto. K tnx bye,

Yun lang naman. Happy nyunyir!!!!!!!! 

[pwedeperodepende-blog]

Sa relasyon kapag marami ang nakakaalam, marami ang makikielam.

[xhayley-ofparamore]

[xhayley-ofparamore]

[shunyown]

Masarap ang pizza saka sex.