https://open.spotify.com/track/63qA4ydokzNOFpsaNlsYsC?si=WsFEuj7jTyaWzFNDRG3ngw
“Parang mali, no?” Sabi niya sakin, napatingin ako sakanya.
Nakatuon ang atensyon niya sa nagdidilim ng langit, magaala-siyete na rin naman ng gabi.
“Kami.” Agad niyang sagot.
Natahimik ako ng ilang segundo, sa totoo lang wala akong masyadong alam kung ano man nangyayari sakanila. Hindi ko naman tinatanong, hindi rin naman siya nagkukwento.
Siguro ayaw niya rin sabihin, dahil sa kung ano kami dati.
May nagpatugtog ng Higa ni Arthur Nery sa malakas na malalaking speaker na nasa bus stop, dahil kami ay nasa gitna ng field nakahiga.
Hindi gaano kalakas ang naririnig namin mula sa aming kinahihigaan, pero tama na yung lakas para maapektuhan ang mga damdamin ko.
“Paano mo naman nasabi?” Tanong ko sakanya, at tumingin sa mga ulap, nakikita ko na ang mga bituin.
“Parang wala ng patutunguhan eh, nagsasawa na ata siya sakin.”
“Nanggaling na ba mismo sakanya?”
“Wala na nga kong naririnig sakanya eh.”
Nagulat ako sa mga binanggit niya. Ako rin ay nalungkot.
Bakit palaging isinasantabi
Ang iyong sarili para sa iba?
Naghahangad sa taong 'di babalik
Subukan mo namang magpahinga
Napaisip ako na siguro kung hindi niya ako iniwan hindi siya nasasaktan ng ganyan ngayon, kahit ilang taon na ang lumipas, kahit nagkaron ka na ng bago, siya pa rin talaga eh.
Sobrang espesyal niya, bakit hindi makita ni Lisa ‘yon?
Bakit niya sinasaktan si Marco ng ganito?
At dahan-dahang ihiga ang katawan
Nang 'yong malamang 'di ka nag-iisa
Halika na't 'di kailangang pilitin
Dahil para sa 'kin, ika'y mahalaga
“Kailan kayo huling nagusap?”
“Nung huling linggo pa,” rinig mo ang lungkot sa boses niya.
“Pinuntahan mo na ba siya?”
“Hindi niya naman ako kailangan, bakit pa ko magpapakita?”
Ngunit hindi mo nakikita ito
Kahit pa tayo'y nasa sulok
'Di ka pa rin magpapasuyo
Marco, ang tanga tanga mo. Bakit hindi mo ko makita?
Hindi niya nga magawang maging nandyan lagi para sayo, bakit ba siya ang pinili mo?
Lagi naman akong nandito para sayo, bakit hindi nalang ako?
Konting pilit pa ba ang kailangan?
O sadyang 'di ako ang gusto?
Sa aking nararamdaman sa 'yo
“Subukan mo pa rin, malay mo naman maayos pa.”
“Sa tingin mo ba, dapat ko pang ipaglaban?” Tanong niya, at bumangon muna sa hinihigaan.
“Kung mahal mo ipaglaban mo, diba?” Sinabi ko sakanya at nginitian siya.
Nawala ang munti na ngiti sa kanyang mga labi.
At dahan-dahang ihiga ang katawan
Nang 'yong malamang 'di ka nag-iisa
Halika na't 'di kailangang pilitin
Dahil para sa 'kin, ika'y mahalaga
“Alam mo, tama ka.” Muli siyang nagsalita matapos ang ilang segundo ng katahimikan.
“Ipaglalaban ko siya, kasi mahal ko siya.” Dagdag niya.
Bumangon ako at umupo katabi niya, nakatingin lang siya sa langit.
“May mga bituin na.” Banggit niya, tumungo nalang ako bilang sagot pero hindi ako sa mga bituin, nakatingin at nakatitig ako sakanya.
Siya ipaglalaban mo, pero ako hindi mo nagawang ipaglaban.
Dumaan na ang taon, nandito pa rin yung sakit.
Dumaan na ang taon, mahal pa rin kita.
Mahal na mahal pa rin kita, kahit may mahal ka ng iba.
“Uwi na tayo? Hatid kita sa sakayan malapit sa inyo.” Tumingin siya sakin at agad akong tumaliwas ng tingin. “Puntahan ko na rin siya pagkatapos kita ibaba.”
Kinuha na namin ang mga gamit namin na nakakalat at naglakad pabalik.
Naglalakad ako at sinusundan lang siya, dinadama ang lamig ng hangin.
Araw-araw nalang ba sasakit?
Masaya ako na magkaibigan kami, pero araw-araw, ang sakit-sakit.
At dahan-dahang ihiga ang katawan
Nang 'yong malamang 'di ka nag-iisa
Halika na't 'di kailangang pilitin
Dahil para sa 'kin, ika'y mahalaga
Siguro kailangan ko ng aminin sa sarili ko na hindi ko ‘to kaya.
Hindi ko kaya na maging kaibigan lang sakanya.
Bigla siyang tumigil at lumingon sakin.
“Rosé.” TInawag niya ang pangalan ko, nakangiti.
Parang dati lang, pero iba pa rin yung tatawagin niya ko, nung panahon na alam kong mahal niya pa ko.
“Mauna ka na pala, may kailangan pa ko puntahan at baka matagalan ako.” Palusot ko.
“Hatid na kita.” Pilit niya, “Kaya naman kita hintayin.”
Hindi mo ko kaya hintayin.
Hindi mo nga ko hinintay maging okay bago ka nagmahal ng iba.
Ang bilis mo kong pinagpalit.
“Kaya ko na sarili ko, magiging okay lang ako.”
Sorry Marco, hindi mo na ko makikita.
At dahan-dahang ihiga ang katawan
Nang 'yong malamang 'di ka nag-iisa
Halika na't 'di kailangang pilitin
Dahil para sa 'kin, ika'y mahalaga
“Sure ka ba?” Tanong niya ulit, may halong pagaalala sa boses niya.
“Kaya ko na, Marco, mauna ka na. Mag-ingat ka.”
“Sige, Rosé, mag-ingat ka rin.”
Tumungo nalang ako bilang sagot.
Yun ang huli kong narinig sakanya bago ako talikuran at tumakbo paalis.
Yun na rin siguro huli niyang maririnig sakin sa ngayon.
Paalam Marco, babalik nalang ako pag okay na ko.
Sana sa pagbalik ko, tanggapin mo pa rin ako bilang kaibigan mo.
