Recent was bij mij in de buurt een Moluks festival. Leuk om daar eens een rondje te lopen. Wat kleiner dan verwacht, maar wel sfeervol. Een mooie samensmelting van Molukse en Nederlandse komaf. Dat is wel eens anders geweest. Uiteraard veel kraampjes met eten of kleding, maar ook een muziekpodium. De band heeft een repertoire van easy-listening muziek met liedjes die in de jaren zeventig of tachtig wellicht hits zijn geweest. Niet bepaald mijn smaak, maar het zorgt wel voor wat dansers. Ik zie wat Molukse koppels rustig meebewegen. Dan ineens een groepje van vier Nederlanders. Ik herken hun stijl direct: linedancing! Toch wat vergezocht met deze muziekstijl. Die mensen hebben blijkbaar een grote fantasie of kennen simpelweg niets anders. Hoe dan ook, één vrouw is zo te zien een soort leider en de andere drie, één vrouw en twee mannen, volgen.
Ik krijg medelijden als ik zie hoe één van de twee mannen is gekleed. Een geblokt overhemd, vale bermuda en witte sokken in sandalen. En, alsof dat nog niet erg genoeg is, een heuptasje. Hij doet de pasjes na met een volledig expressieloos gezicht. De vrouw naast hem toont ook geen enkele emotie; het zou zijn echtgenote wel eens kunnen zijn. Haar kledingstijl past goed bij de zijne. De andere vrouw ziet er normaler uit, waardoor mijn ogen snel weer teruggaan naar het heuptasje. Het liedje krijgt wat meer swing, maar de pasjes blijven gelijk. Als een Noord-Koreaan volgt hij plichtsgetrouw de leider. Ik kan mij niet voorstellen dat hij geniet. En zijn vrouw evenmin. Volgende keer maar weer een countryfestival?