Le Donchester - le camisa de vestir Cluett (1911) | J.C. Leyendecker (1874-1951)
seen from Germany
seen from Thailand
seen from China

seen from Israel
seen from Germany
seen from Israel
seen from United Kingdom
seen from Jordan
seen from United States
seen from United States
seen from Israel
seen from United States

seen from Peru
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil
seen from Yemen
seen from Brazil
seen from China
seen from Japan
Le Donchester - le camisa de vestir Cluett (1911) | J.C. Leyendecker (1874-1951)
Esseri di carne e di menzogne.
Bestias, Homines, Asini.
tempus; hoc dico: tu dicis. Ipsum autem corporis motum tempus non dico, non dicis. Corpus moventis metior durationem motus tempore, a quo incipit cum desinit. Si non vidi cum coepit, et movet ut non videam cum desinit, non potest me metiri, nisi metior ex quo incipio cum finio. Quod cum diu sit, tantum refero longum esse tempus, sine relatione quantum, quoniam, ut etiam dicam quantum, comparamus, ut puta: "Hoc est quantum", vel: "Hoc. duplex est, et sic porro. Si autem in spatio deprehendere potuimus punctum a quo incepit, et punctum unde corpus movens advenit, vel partes eius, si movetur sicut torno, possumus dicere quousque acceperit; motus corporis fiat vel pars eius de uno loco in aliud. Ergo motus corporis est aliquid distinctum a mensura durationis. [...]
non est vera confessio animae meae, quae tibi confitetur tempus metior? Ita, Deus meus, metior et quid metior nescio. […] Tempus metior, novi; sed futura non metior, quia nondum est; nec praesens metior, quia extensionem non habet; nec praeterita metior, quia iam non est. Quid ergo metior? Tempora fortasse in transitu, non praeterita? [...]
In te, anime meus, tempora metior. Noli me clamare: ita est; noli te obstrepere propter impressiones tuas, quae te perturbant. In vobis, inquam, tempus metior. Quae in te praetereuntia producunt, et quae in transitu persistunt, id est quod metior, praesens est, non quae praetereunt, ad producendum illud; est quod metior, cum tempus metior. Hoc est ergo tempus, aut tempus metior non est. Sed cum silentia metimur et dicimus hoc silentium quamdiu duravit vox illa, non cogitamus metiendo vocem, quasi sonet, ut aliquid referre possimus de intervallis silentii secundum extensionem temporalem. ? Etiam sine usu vocis et labiorum, per carmina et versus et orationes cogitamus, omnes dimensiones progressionis eorum ac proportiones inter varios temporis spatia referimus, perinde ac si loquendo recitaremus. Quisquis autem sonum magis extensum emittere volens, prius extensionem cogitationis determinaverit, certe expressus est
Bestias, Homines, Asini.
medius inter vos unum et nos multis in multis et in multis formis, ut per ipsum perveniam ad eum qui venit ad me. Praeterita obliviscor, nec ad futura quae praeteribunt, sed ad ea quae priora sunt, non extenta, sed extenta, non extensione, sed contentione palmam vocationis caelestis persequor. 26.4]. Et ego exaudiam vocem laudis tuæ, et videbo delicias tuas, quæ nec veniunt nec transeunt. Nunc anni mei in gemitibus transeunt [Ps 30:11], et consolatio mea tu, Domine, pater aeterne. Ingruentibus temporibus, quorum ordinem negligo, cogitationesque intimae animae meae visceribus crebra discerpuntur. Usque ad diem quo, igne purgato et liquefacto amoris tui, influam in te. Et stabiliam et confirmo in te in forma mea tua
veritas.
[5. Theoria signorum]
Omnis doctrina habet res vel signa pro obiecto, res autem per signa discitur. Nunc res proprie definiam ut ea quae ad aliquid significandum non deserviunt, ut lignum, lapis, oves et alia similia; non tamen lignum quod, sicut legimus, moyses misit in amaras aquas ad tollendam amaritudinem, nec lapidem quem posuerat Iacob sub capite eius, nec oues quas pro filio immolauit Abraham. Haec enim talia sunt ut aliarum quoque rerum sint signa. Sunt autem alia signa quibus solum utimur ad significandum, sicut verba: nullus utitur eis nisi ad aliquid significandum. Hinc intelligimus quid significemus per signum: rem significatam ad aliquid significandum. Ergo omne signum est etiam res, quia quod non est, omnino non est; non autem quaelibet res est signum. In hac igitur rerum et signorum divisione, cum de rebus loquimur, ita de eis loquemur ut, etiam si sint aliqua eorum signa, non tamen impedient divisionem qua intendimus. de rebus primum, deinde de signis. Meminerimus ergo quod nunc res ut sunt, et non aliud a se, agendum nobis est.
Bestias, Homines, Asini.
Augustinus Hipponensis
homines, dum sibi quisque ducere conetur. Cuius superbiae signum turris illa in coelum elata est, cum impii inter se non affectu solum, sed etiam ore meruerunt habere discordiam. [...]
Duae sunt rationes quare quid scriptum sit, non intellegitur: cum significatum est vel ignotis vel ambiguis signis. Notae deinde propriae vel translatae sunt. Eos dicimus, cum eos ad significandum res ad quae instituta sunt utimur, ut bos dicimus et domesticum animal, quod una nobiscum omnes, qui se Latine exprimunt, hoc praenomen appellant. Signa, quando res significamus nominibus eorum, accipiuntur ad aliud significandum: bovem dicimus et cum his duabus syllabis animal intelligimus, quod hoc nomine consuevimus appellare; sed hoc animali etiam significat illum qui evangelium praedicat, quod scriptura significat, iuxta interpretationem apostoli, dicente: bovi trituranti non alligabis. [...]
Ambiguitates autem ex verbis metaphoricis, quas posthac tractabimus, notabilem attentionem et applicationem requirunt. Imprimis autem cavendum est ne in sensu litterali figuraliter accipiatur. Apostoli hoc ipsum referunt: Littera occidit, spiritus autem vivificat, carnaliter intellectum, nec aptius mors animae datur, quam cum sectatur. sensus litteralis, etiam qui facit animam bestiis superiorem, scilicet intelligentiam, subiecta est carni. Nam quicumque sequitur sensum litteralem intelligit translata verba quasi propriam significationem, nec refert ad aliam significationem quod significatur per sensum litteralem, sicut si audiat 'sabbatum' significat unum tantum septem dierum. quae succedunt ordine certo; et cum audit sacrificare, cogitationes ejus non transcendunt sacrificium, quod fieri solet per sacrificia animalia, et oblationem terrae. Denique miserabilis est animae servitus, ut res perciperet signa, nec possit mentis oculum supra corporalem creaturam attollere, ut aeternum lumen hauriat.
LATIN PHRASE OF THE DAY: PRO VICTIMIS HOMINES IMMOLARE - TO SACRIFICE HUMAN VICTIMS. #latin
LATIN PHRASE OF THE DAY: PRO VICTIMIS HOMINES IMMOLARE – TO SACRIFICE HUMAN VICTIMS. #latin
LATIN: pro victimis homines immolare ENGLISH: to sacrifice human victims. Source: Project Gutenberg EBook of Latin Phrase-Book, by Carl Meissner and Henry William Auden Thank you for visiting!
View On WordPress
homines by fulvio de pellegrin
Дмитрий Корбут. "Homines" (on Tigr.net)
New Post has been published on https://tigr.net/3108/2014/08/31/dmitrij-korbut-homines/
Дмитрий Корбут. "Homines"
Прекрасная книга русского писателя в эмиграции Дмитрия Корбута. Книга размышлений о жизни и о мире человека, повидавшего свет и болеющего душой за всех нас.
Многие вещи, описанные в книге, были для меня понятны с полуслова, это мысли, которые где-то там в подсознании жили, но никогда не давали себе труда четко сформулироваться. Другие же идеи были для меня откровением. Как, впрочем, и должно быть в хорошей книге – смесь понятного с новым, изложенная простым языком размышлений вслух.
Глобальные вопросы религий, веры, цивилизации в целом и экономических связей тесно переплетены с жизнями простых людей. Государство стоит на людях, людьми поддерживается, и людьми же погоняет. Возможно ли создание государства, которое не будет враждовать с религией, не будет превращать своих граждан в безумных рабов, и при этом будет процветать? Возможно ли поставить такие человеческие попроки, как алчность, на службу добру? Казалось бы, невозможные вопросы получают ответы в этой книге.
“…следует искать не выключатель страха, дабы не нарушить нынешний зыбкий баланс и не ввергнуть в хаос весь мир, а точку опоры, чтобы аккуратно, не задевая наше тщеславие, перевернуть антипирамиду и поставить ее на свое основание. Причем, с теми же людьми на тех же должностях. Вот тогда напряжение высокомерия и чванства, создающее между нами разность потенциалов, отключится за ненадобностью само собой, а общественное устройство останется стабильным и устойчивым. Проиграв всем миром холодную войну, победителей в которой нет и не было, давайте возьмем реванш и выиграем приветливый мир.”
Не обойдены вниманием и вопросы формирования общественного сознания, управления моралью и расщепления общества на враждующих со всеми и каждым индивидуумов.
“Самыми мощными из подрывающих общественный иммунитет идеологических диверсий двадцатого века, по сравнению с которыми атомная бомба, не более чем невинная игрушка в песочнице, следует признать эмансипацию в нынешнем деформированном виде и толерантность с политкорректностью.”
Единственное, пожалуй, что остается за кадром – что же все-таки может или должен делать обычный человек. Понятно, что стремиться к лучшему, но как? Ведь мы же и в самом деле самим себе, любимым, только добра желаем, а получается, к сожалению, как всегда. Если у меня есть государство, я с удовольствием воспользуюсь представленной стратегией возрождения. А если у меня государства нет? Что делать убиваемому или обращаемому в рабство? Человеку хочется иметь чёткое руководство к действию при отсутствии у руководства понимания ситуации либо желания её изменять. Было бы хорошо, если автор поделился бы с нами своими мыслями по поводу того, что же нам всем все таки делать. С точки зрения макроэкономической – понятно, государство может выкарабкаться, но мы же не можем просто сесть и ждать, когда до властителей “дойдет”. Может, послать по копии этой книги руководителям всех стран хотя бы?
Однако, как известно, философы и религиозные столпы рекомендуют и свою голову тоже использовать. Дмитрий с ними солидарен и я абсолютно с ним согласен:
“Независимого в своих суждениях человека отличает от толпы только процент шаблонов, осмысленных им лично. Мелочи не важны. Существенны лишь принципиальные вещи, по отношению к которым желательно иметь свою твердую, осознанную жизненную позицию. Что непросто, учитывая мощный непрерывный информационный прессинг со стороны средств массовой информации и нашего непосредственного окружения, находящегося под точно таким же воздействием.”
Так что рекомендую к прочтению и последующему обдумыванию.
Книга доступна с сайта автора: http://korbut.de/ для скачивания.