#hugot2015

[lunaticwanderess]

you asked me why i couldnt sleep that night. because the night before that, i read your blog, the one which clearly stated you still love her and wud go back to her in time. it gave me the pattern on how to form all those freakin thoughts and details that i gathered from stalking and that ive been trying to weave for so long. haha. good world. good life. and of course were still good friends. im doing fine. i am damn fine :)

[dudejude-blog]

No matter how many mistakes you make or how slow you progress, you are still way ahead of everyone who isn’t trying.

[dudejude-blog]

...

[dudejude-blog]

...

[sheisanna]

#Words #quotes #hugot2015

[ms-rv]

Wala Pala

Gusto ko lang balikan ang nakaraan Sa kung saan wala tayong kasiguraduhan Malabo lahat Walang tayo Komplikado Pero bakit nga ba na kung kailan ako hindi sigurado doon pa ako pinakamasaya

Ewan ko nga ba Kung bakit ako pumayag sa isang malabong laro para lang makasama ka Para lang sumaya Kahit alam ko na pansamantala Minahal nga siguro kita Hindi kasi ako yung tipong nagpapadaig, nagpapatalo O sumusugal sa bagay na malabo Pero oo, sumugal ako sa'yo Walang atubili Walang teka-teka ano ba ‘to Mabilis pa sa alas kwatro

Oo, sumugal ako sa'yo Kahit walang pangako ng panghabambuhay na pagsasama Kahit walang kinakapitang “oo, sige tayo na.”

Sumugal ako sa'yo Sa kabila ng paghadlang ng mga kaibigan ko Sa pagasang isang araw magbabago Pagasang mapapalitan na ang salitang “malabo” ng isang nagmumurang TAYO

Bakit ako pumayag na maging pasamantala Naguumpisa pa lamang pero natatanaw ko na Ang pagkawasak ng puso kong hindi handa Nakakatawa na minsan pala masaya maging tanga

Patagal ng patagal Inakala ko na dalawa na tayong sumusugal Iniisip na baka ito na ‘to Lalo na nung sinabi mo na mahal mo rin ako Nung sinabi mo na “masaya ako sa'yo.” Nung mga oras na hinawakan mo ang mga kamay ko Sabay halik sa noo Sabay bitaw sa isang pangako Na parang bang hindi mapapako At magsisilbing pambura sa sitwasyong napakalabo

Ngunit isang araw, tinulak mo na lang ako palayo Nakahanap ka na pala ng taong mas magpapasaya sa'yo Mas magbibigay ng kulay sa mundong ginagalawan mo Mas magbibigay kahulugan sa mga panaginip mo Mas magmamahal sa gagong katulad mo

Pasensya ka na Umaasa na kasi ako Nakalimutan ko na mayroon nga palang dulo Ang sitwasyong binuo mo, ko, tayo.. Mayroon nga palang katapusan Itong kasunduan Na gusto kong na lang balikan Ang sitwasyong walang kasiguraduhan Pasensya ka na Akala ko kasi meron na Pero wala pala talaga

[sweetsparklingeyes]

Sana ako parin.

[a-trapped-unicorn]

Masarap magmahal, lasang tanga.

Masarap magmahal. Oo. Tama. Masarap nga. Anong lasa? Lasang tanga. 'Wag na tayong maglokohan pa. Lahat tayo nagiging tanga pagdating sa pag-ibig. Lahat tayo nagpapakatanga. Pero sa bandang huli, ayun tanga pa rin tayo. E sa gusto nga nating magmahal e. Lahat gagawin natin para ma-achieve natin ‘yung akala nating happiness na hinahanap natin sa love na ‘yan! Sino na dito ang nagmahal ng hindi nasasaktan? Wala ‘di ba? Sa realidad kasi, parte ng pag-ibig ang masaktan at magpakatanga. ‘Yung tipong alam mong may mali na sa relasyon nyo pero ayan ka pa rin, nagbubulag-bulagan, nagbibingi-bingihan, nagpapakamartir, in short: NAGPAPAKATANGA. Minsan dahil sa takot mong mawala siya sayo e nagpapakadesperada ka pa nga. Ayy TANGA KA NGA! Pero ano? Na-achieve mo ba ‘yung happines na hinahanap mo? Pwedeng oo, maaaring hindi. Depende ‘yan sa tao. Kadalasan kasi, ‘yung akala nating “Love hurts when it’s real” e hindi pala tama. Sadyang kinakain lang pala tayo ng katangahan natin kaya ‘yung akala nating “true na nga e real love pa” e, pagpapakatanga na pala. Oo. Aminin mo, mahirap tanggapin ang kapaitan ng realidad. Kahit siguro lumaklak ka pa ng tone-toneladang realidad, e malalasing ka lang tapos pagkagising mo, mas pipiliin mo pa ring magpakatanga. Sad story nuh? Pero sa totoo lang, hindi naman talaga lahat ng nagpapakatanga e sad ending. Karamihan nga e napupunta sa happy ending. Alam mo kung bakit? Kasi nagpapakatanga lang naman sila para hindi mawala sakanila ‘yung taong mahal na mahal nila. Nagpapakatanga sila para hindi mawala ‘yung source of happiness nila. Nagpapakatanga sila kasi nga ayaw nilang masayang lahat ng isinakripisyo nila para sa taong mahal nila. Nagpapakatanga sila kasi gusto nilang makasama ‘yung taong ‘yun habang-buhay. Nagpapakatanga sila kasi alam nilang sooner or  later, mare-realize din ng taong pinagpapakatangahan nila kung gaano sila magpakatanga para sa pag-ibig nila. Nagpapakatanga sila kasi nga masarap magmahal. Mas pinili nilang magpakatanga para lang maisalba ang taong mahal nila mula sa pagkalayo sakanila. Aminado ako, tanga ako! Masarap nga kasing magmahal, lasang tanga. :)