#ibadetler

[derdiderun]

“Şeklen namaz kılan, oruç tutan çok kimse vardır; fakat İslam’ın koyduğu sınırları gözeten, haram ve şüpheli şeylerden sakınan, takva sahibi kimseler pek azdır. Haklı ile haksız, samimi olan ile samimi olmayanın arasını ayıran ölçü, işte bu takva ve sakınma, yüce Allah’tan gerçek manada korkma, saygı duyma halidir.”

İmam-ı Rabbanî (k.s.)

[derdiderun]

Anne karnındaki bir çocuğun ağzı gözü, kulağı, eli ayağı vardır. Halbuki bunların hiçbirine orada lüzum yoktur. Orada çocuk, gıdasını, göbeğinden annesine bağlı bir hortumla almaktadır. 

Şimdi bu çocuk: 

- Ya Rabbi! dese, şu hortum bana yetmektedir. Peki şu ağıza, şu göze, şu kulağa, şu ele, şu ayağa ne lüzum vardı. Hiçbir işime yaramamaktadırlar? Bu durumda *ALLAH'tan şöyle bir cevap alacak:*

- Acele etme kulum, aklının almadığı şeye de müdahale etme. Sen kısa bir müddet sonra öyle bir âleme gideceksin ki; burada *en kıymetlim ve ‘her şeyim’* dediğin hortum, orada hiçbir şeye yaramayacak, kesilip atılacak. *Lüzumsuz sandığın* ağız, göz, kulak gibi şeyler de en lüzumlu cihaz durumuna geçecek. *O çocuk bu gerçeklere inanmasa* ve *bir inkârcı olarak dünyaya gelse,* hakikaten hortumun işe yaramadığını, ebenin onu kesip kaldırıp attığını; lüzumsuz sandığı ağız, göz gibi cihazların devreye girdiğini, onlarsız olunmayacağını görse utanır mı, utanmaz mı?

İnanmadığı için dizlerini döver mi, dövmez mi?*

*Şu anda biz de, tıpkı o çocuk gibi bir ananın karnındayız. *9 ay, 9 sene veya 90 sene sonra bir başka dünyaya-ahirete doğacağız. O dünyanın adı *“Ahiret”. *Biz şu anda dünya anamıza maddi hortumlarla, midemiz ile bağlı durumdayız. Eğer biz: 

-İşte geçinip gidiyoruz. Ya Rabbi! Şu Namaza, oruca, hacca, zekâta, dine, imana, İslâm'a ibadete, haya'ya.. ne lüzum var? Dersek Rabbimizden şöyle bir cevap alacağımız muhakkak!

- *Ey kullarım! Kısa bir müddet sonra bu dünyadan çıkacaksınız. Öyle bir âleme götürüleceksiniz ki orada her şeyim’ dediğiniz bu maddi hortumlarınız hiçbir işe yaramayacak.*Lüzumsuz sandığınız namaz gibi, zekât gibi, hac gibi ibadetler de en lüzumlu şeyler durumuna geçecek. *Orada insanlara arabasına, parasına, rütbesine, güzelliklerine, gücüne, servetine ve suretine göre değil; kalbine, ameline ve ibadetine, namazına göre değer verilecek. *Yani* namazınız, zekâtınız, orucunuz, haccınız, hayrınız, ahirette sizin için her şey olacak. El, ayak, dil, dudak, villa, havuz, senet, berat, uçak, sonu olmayan zenginlik ve saadet olacak kısaca Cennet olacak. *Keşke inansaydık; keşke namazımızı kılsaydık; orucumuzu tutsaydık; zekatımızı tam verseydik; ALLAH (c.c.) için yaşasaydık; eşsiz insan şanlı Peygamber Hz. Muhammed ( s.a.v)'in yolunda yürüseydik demez miyiz?*

*Sevgili Kardeşlerim! *Pişman olacağımız, dizlerimizi döveceğimiz o gün gelmeden aklımızı başımıza alalım. Pişmanlıklar ile tevbeler, istiğfarlar ve salih amellerle kendimize gelelim..

*Rabbimiz hepimizi her dâim kâmil ve mükemmil iman ve salih ameller ehli kılsın..*

[derdiderun]

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:

“Kişi ibadetlerine karşı gevşek davrandıkça, Allah da onu kuruntu (kendini cennetlik iyi bir insan görme) hastalığına müptela kılar.”

(Kenzu’l-Ummal 6788.)

[derdiderun]

Bazı hocaların yanlış bir aktarımı var:

Namaz şu kadar dakika, abdest bu kadar dakika... 24 saatte bir saatlik zaman ayrılması gerekir...

Allah sana 24 saat verip, bir saatini istiyor, Allah böyle Allah diye vaaz edilir...

Aslında öyle bir şey yok; bu laikliğin Allah tasavvuru.

Allah, verdiği her saniyenin kendi rızasıyla geçirilmesini ister ve emreder..

Müminlerden, Cennet karşılığında canlarını ve mallarını satın aldığını bildiren bir Allah, senin sus payı diye verdiğin bir saati ne yapsın.

| Burak Kızıldaş Hoca

[derdiderun]

Nakşibendî yolu, insanın amellerinde hiç riya izi bırakmaz. Kişinin yaptığı ibadetlerin sevabı ve kıymeti kul ile Rabb’i arasında kalmasına vesile olur. Bir kimse ibadet ederken insanlar görsün diye yaparsa o ibadet, Allah için yapılmış sayılmaz. Ama bu yolda yapılan ibadetlerin sevabından kimsenin haberi olmaz. Hatta meleklerin bile...Kıyamet gününde Rabbü’l-âlemin açıklamasını istediği zaman, yapılan ibadetlerin karşılığı ortaya çıkar.

Gavs Abdülhakim ElHüseyni (k.s)

[derdiderun]

Ey talip, ibadet etmeyi boş vakit bulma şartına bağlaman ve ertelemen, nefs-i emmarenin ahmaklığındandır ..

İbni Ataullah İskenderi (k.s)

[derdiderun]

Dini hayatımızı, kulluk dünyamızı, tıpkı bahardaki tedrici canlanış, diriliş ve güzelliklerle donanışı gibi şenlendirmeliyiz. İbadetlere önce farzlardan başlamalıyız, yavaş yavaş ve gücümüzü zorlamadan artırmalıyız. Dünya zevklerine karşı zühd ve perhizimiz de birdenbire değil tedrici olmalıdır ki devamlı ve kalıcı olsun:

“Görmez misin? İlkbaharın barışı, dostluğu, başlangıçta azar azar bir ısı gösterir; derken daha çok, derken daha çok. Ağaçlara bak; yavaş yavaş gelişirler. Önce bir gülümseme; derken yavaş yavaş yapraklanırlar, meyve verirler, varlarını yoklarını elde ederler; dervişçe, sufice, neleri varsa ortaya korlar. Dünya işlerinde olsun, ahiret işlerinde olsun, işe ilk girişmede aşırı gidene o iş kolaylaşmaz. Mesela, riyazet mi yapacak, yolunu şöyle göstermiştir.

Bir batman ekmek yiyorsa her gün bir dirhem azaltır; bir iki yıl geçti mi yediği ekmeği yarım batmana indirmiş olur. Öylesine azaltır ki bedene onun azalışını göstermez. İbadet de, ibadete yüz tutuş da, namaz da böyle. Hiç mi namaz kılmıyor; namaza başladı mı, önce beş vakit namaz kılar, onu bırakmamaya gayret eder, ondan sonra boyuna artırmaya koyulur.

Namaz ve oruç şunun gibidir:

Şefkatli bir anne, meme emen çocuğunu tatlı yemeye ve içeceklerin lezzetine yavaş yavaş alıştırır. Böyle azar azar yiye yiye çocuk sonunda lokma lokma yemeye ve hazmetmeye alışır. Candan bir kul da, bu zahiri ibadetlerden kuvvet alır ve mana yolunda yürüyecek bir dereceye gelir, tam bir istidat sahibi olur ve nihayet kudretli, aziz ve celil olan Allah’a manen yakınlaşır.

Hz Mevlana (k.s) - Aşıkların Namazı

[derdiderun]

36- Mü'minin, Farkında Olmaksızın Amelinin Bâtıl Olup Boşa Gitmesinden Korkması Babı:

İbrahim et-Teymî : "Sözümü amelimle ne zaman karşılaştırdım ise yalancı çıkmaktan korkmuşumdur" dedi. İbn Ebî Muleyke: "Hz. Peygamber'in (sallallahu aleyhi vesellem) sahâbîlerinden otuz zâta yetiştim; hepsi de münafık olmaktan korkuyorlardı, içlerinde, benim îmânım, Cibrîl ve Mîkâîl'in îmânı gibi sağlam ve nifak arız olmaktan masundur (korunmuşdur) diyen de hiç yoktu" dedi. 

Hasen el-Basrî'nin de: "Allah'tan c.c mü'minden başkası korkmaz, münafıktan başkası emîn olmaz" dediği zikrolunur. Ve Yüce Allah'ın: "... Bir de onlar işledikleri (günâh) üzerinde, bilip dururlarken ısrar etmeyenlerdir" (Ali-İmrân: 3/135) kavlinden dolayı, tevbe etmeksizin nifak ve ma'siyette ısrar etmekten korkulur.

(SAHİHU-L BUHARİ. C. 1. / S. 17.)