Sanmak insanı ziyan eder.
Çünkü insan çoğu zaman gerçeği değil, kalbinin korkularını sanır. Bir bakışı hüküm zanneder, bir suskunluğu veda. Oysa bilmediği nice hakikat vardır. Sanmak,bekleyeni yorar; sormadan kırar, anlamadan küstürür. En çok da kalbi incitir… Ziyan bazen kaybetmek değil, hiç kaybetmemişken vazgeçmektir.










