#improvisatietheater

[acteurnl]

Verborgen theater met onze actrice Maria als sollicitante op de laatste dag van deze HR manager pensionado bij een technisch bedrijf. Toch nog een dame op gesprek gehad, en wát voor gesprek. Missie geslaagd. #verborgentheater #maatwerktheater #improvisatietheater #pensioen #hrmanager #opdewerkvloer #inhetzonnetje #verrassing

[anouk-altorf]

Theatrale wijsheden in de stilte om me heen. ✨ . . 🔹Incasseren om te kunnen improviseren. (Improviseren is het impulsief creëren en bedenken van iets tijdens de uitvoering.) . . 🔸Faal, bouw, straal, in het hier en nu, geniet. #stil #stilspel #improvement #improvisatietheater #wijsheden #theater #hierennu #letmebe #perform #tarragona #portoftarragona #creative #thinkers_and_writers #brainstorm #wijshedenvoorhetleven #vindjeinhettheater https://www.instagram.com/p/Btxfl1iINJL/?igshid=gj9abn9oyqi2

[toneelcocktail]

De Vloer Op: over “ja” zeggen en je angst overwinnen

Vorig weekend (29-09) stond de speciaal geselecteerde cast van ‘De Vloer Op’ bij Cultura op de vloer. (Flauw, ik weet het.) Als kersverse Theaterkijker werd dat de eerste voorstelling, in deze rol, die ik mocht bezoeken en ‘beoordelen’.

Theaterkijken vind ik geweldig, maar theatermaken is (naar mijn mening) vet eng. Laat staan als je geen script mag leren, maar zelfs ter plekke iets goeds of grappigs moet gaan zeggen. Toch bestaan er mensen op deze wereld die daar een kei in zijn. Dat werd tijdens 'De Vloer Op’ meer dan duidelijk door het spel van Saskia Temmink, Oda Spelbos, Vincent Croiset en Guido Spek. Net zoals op TV had Peter de Baan de regie en presentatie van de voorstelling in handen. Het draaide deze avond niet alleen om de improvisatiescènes van de cast, maar ook om een kijkje achter (in dit geval 'voor’) de schermen van het acteursvak. Dat bleek ontzettend interessant. Ook voor mensen (zoals ik) die niet per se zelf in de spotlights willen staan, maar het wel tof vinden om even binnen te dringen in het hoofd van een artiest met serieuze acteer- en improvisatieskills.

Het bijzondere aan deze voorstelling en aan de setting van Cultura in het algemeen is: je bent heel dichtbij de spelers. Fysiek, maar door de ongeplande gebeurtenissen in dit theaterstuk, ook mentaal. Saskia, Oda, Vincent en Guido wisten niet van tevoren welke rollen zij moesten aannemen, welke scènes ze moesten spelen of welke vragen ze uit het publiek konden verwachten. Toch slaagden ze er onophoudelijk in om ons mee te nemen in hun spel, ons te laten lachen, mee te laten leven en ons te informeren over het vak als acteur. Dat laatste punt was overigens de grootste taak van Peter de Baan. Leuk om hem eens op het toneel te zien en hem 'zijn’ verhaal te horen doen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat hij al jarenlang de context van de scènes zelf bedenkt? Of zeggen jullie nu: “Duh Cheraine, hij is toch de regisseur?” Daar zit wat in. Toch vond ik het indrukwekkend om te horen. Ik heb veel respect voor de creatieve geest van de spelers, maar Peter kan er dus ook wat van!

Naast zijn rol als ‘opdrachtengever’ leerde Peter ons het een en ander over de werkwijze van (improvisatie)acteurs. De deelnemende spelers stonden hem daarin bij en vulden hem waar nodig aan. In principe is een bepaalde rol die een artiest aanneemt, een andere 'variatie’ van zichzelf. Degene die zich omtovert in een ander, blijft toch een beetje zichzelf door op zoek te gaan naar eigen karaktertrekken / eigenschappen, die bij de aangenomen persoon passen. Dat is blijkbaar dé truc om jouw personage niet fake te laten overkomen. Dan een ander punt dat mij goed bijbleef. Een geïmproviseerde scène wordt interessanter, doordat de spelers “ja” tegen elkaar zeggen. Ze gaan als het ware constant mee in elkaars fantasie. Een voorbeeld: uit een opdracht van Peter blijkt dat Saskia de directrice is van een school waar Guido lesgeeft. Opeens wordt uit een zin van Saskia duidelijk dat Guido en zij een stel zijn. Guido moet hierdoor meteen schakelen. Hij zegt dan niet: “Hoe kom je erbij? Wij hebben helemaal geen relatie!” Dat zou saai en (in veel gevallen) voorspelbaar overkomen. In plaats van “nee” te zeggen tegen een contextsuggestie van Saskia, zei Guido “ja”. Hij praatte direct mee over hun verhouding en kon daardoor een hilarische opmerking in de scène gooien. Wanneer je op dat acteerfoefje begint te letten, krijg je snel in de gaten dat het meegaan in elkaars keuzes voortdurend terugkomt.

Gedurende 'Op De Vloer’ kregen de toeschouwers de kans om, tussen de improvisatie-opdrachten door, vragen te stellen aan de deelnemende artiesten. Een van de vragen, die ik mezelf ook gelijk afvroeg, was: “Ben je nooit bang dat je niet weet wat je moet zeggen?” Het antwoord was simpel: “Jawel.” Ook improvisatietalenten zijn weleens bang. Hoe ze daar dan mee omgaan? “Gewoon beginnen aan een zin en hopen dat er vanzelf meer goede woorden volgen,” vertelde een van de dames eerlijk. “Angst moet je leren omhelzen. Daarna is de euforie alleen maar groter.” Aan de hele sfeer in de zaal merkte je dat het publiek aan de lippen hing van de acteurs. Of ze nou samen (of alleen) een scène te lijf gingen of geheel eigenzinnige antwoorden gaven op onze vragen, dat maakte niet uit. Alles was boeiend en de tijd vloog voorbij. Van mij had Peter nog wel 20 opdrachten mogen geven. Dat wordt in ieder geval een aantal tv-afleveringen terugkijken!

Een van de laatste scènes werd gepeeld door Vincent. Zijn personage had nog nooit een bepaald soort intimiteit ervaren. Hij moest iemand uit het publiek overtuigen om na de show met hem mee naar huis te gaan. Daar zit je dan op de eerste rij. “Niet aankijken,” fluisterde ik mezelf toe. Zweethandjes. Hopelijk richt hij zich op de Theaterkijker naast me, die juist graag op de voorgrond treedt, vertelde ze mij eerder. Deze 'variatie’ van Vincent hield het gelukkig netjes en mompelde onzeker richting de hele zaal: “Heb je misschien interesse in mij? Kom dan alsjeblieft na afloop naar de bar. Knipoog je naar me, dan weet ik hoe het zit.” Als eerbetoon aan deze solo-improvisatiescène, verzamelden een clubje vrouwelijke Theaterkijkers zich na afloop in de bar. Grappig genoeg kwamen de acteurs en Peter op dat moment de trap af, richting ons gelopen. Nadat we hem met z'n allen een vette knipoog gaven, kwam Vincent met een big smile naar ons toe. Benieuwd met wie hij er vandoor ging? Misschien lezen we dat terug in een recensie van een andere Theaterkijker…

[janbloemendaal]

#tothier #wijkbijduurstede #devloerop #typicaldutch #toneelspelen #famous #water #beroemd #spotlight #npo3 #devloeropjr #televisie #amsterdamrijnkanaal #improvisatietheater #theater #jeugdtheaterschool #rivier #lek #pixzeeland #daughter #like #theairthatibreath #mist #geluk #coriendegier #zapptheaterprijs2017 #photos #maiprendersitropposulserio #mijnmodellencarriere #effenixaanmehooft

[spettersworkshops-blog]

Tape is such a great material for kids to explore their creativity. Workshop tweedaagse 'onze kunststad' @cczwaneberg 😁Flowmoments ! #flow #creativiteit#kunsteducatie #theater #improvisatietheater #dansenmetmaterialen #heistopdenberg #kinderworkshops #kinderkamp#ikbeneencreatievespetter (bij Cultuurcentrum Zwaneberg)

[compagnieamai]

De 10 leukste publieksopwarmingen voor een show!

Improvisatoren gebruiken heel vaak opwarmingen zodat hun publiek actief luistert en kijkt naar hun voorstelling. Hier sommen we enkele van deze.opwarmingen op zodat jij ook aan de slag kan met je publiek.

 - 1) het koor. Verdeel je publiek in 3 of 4 delen. Neem een woord dat je in drie of vier lettergrepen kan opsplitsen. Laat elke groep 1 van de lettergrepen zingen op een bepaalde toon. Gebruik ze liefst door elkaar. Dirigeer dan het publiek zodat je uiteindelijk het woord te horen krijgt. Works like a charm. 

 - 2) Tarzan en Jane: duid een Tarzan aan in je publiek en een Jane. Laat de rest van het publiek allerlei verschillende oerwoudgeluiden maken. Op een bepaald moment roept Jane: help Tarzan, help! Tarzan roept zijn typische tarzangeluid. Zorgt voor veel hilariteit.

 - 3) Chanting: je leert het publiek om iets terug te roepen als een bepaald woord roept: als ik JA zeg roepen jullie NEE, als ik NEE roep roepen jullie MISSCHIEN, enz... leuk om het publiek in de war te brengen. 

 - 4) Verschillende soorten applaus: verzin verschillende gelegenheden waarbij men kan applaudiseren, oefen dit met het publiek. Voeg op het einde het Noord-Koreaans applaus toe. Dat is een applaus waarbij het publiek exact jouw handen moet volgen en als 1 man tegelijk moet klappen. 

 - 5) Suggesties oefenen: een publiek dat suggesties moet durven roepen oefent daar best eens op. Laat het publiek tegelijk hun eigen naam roepen. Daarna de naam van hun grootmoeder, en nog een paar zaken. Probeer er rare of grappige namen uit te pikken. 

 - 6) Massamassage: laat iedereen rechtstaan, een kwartslag naar rechts maken en hun voorganger masseren, laat hen dan een halve slag draaien en ze masseren hun andere buur. Terwijl ze dit doen moeten ze in allerlei talen "ik zie je graag zeggen". Dit zorgt voor veel hilariteit, wees gerust. 

 - 7) Het marcheerlied: best met een beat eronder. (Piano of muziekinstallatie). De verschillende mensen op het podium vertellen elk een deel van een verhaal. Liefst op een locatie. Ze zeggen dan een kort zinnetje met een beweging erbij. Het publiek dient dit drie keer te imiteren. Dan is het de beurt aan een andere speler. 

 - 8) De harigste: laat alle mensen op jouw teken naar iemand wijzen die volgens hen de harigste is. De persoon waar de meeste mensen naar wijzen is jouw slachtoffer. Hij moet oefenen op het maken van dierengeluiden. Laat hem of haar kiezen welk harig dier hij of zij zal imiteren. Vertel dan een klein verhaaltje waarbij het publiek bepaalde geluiden moet maken en ook de harigste persoon. 

 - 9) Het interactief verhaal: je leert het publiek allerlei gebaren. Bij elk handgebaar hoort een bepaald geluid. Je leest een verhaal of verzint een verhaal en maakt de juiste tekens om het publiek een gepast geluid te laten maken. 

 - 10) De symfonie: deze lijkt op het koor maar zit anders in elkaar. De spelers verzinnen op het moment zelf een lied. Elk maakt hiervoor een specifiek geluid. Elk deel van het publiek krijgt een bepaald stukje aangeleerd. Dan wordt de song nog eens hernomen.

 - Zo, hiermee kan je publiek echt helemaal opwarmen. Pas op, 1 of 2 opwarmingen zijn meestal meer dan genoeg!

[thebigmo-improvisatietheater]

Big Mo acteurs gaan aan het bloggen over hun passie en ervaringen. Dit keer is Jochem aan het woord over de Big Mo schoolvoorstelling 'Hard op de Tong' voor het VO. Een toevallige ontmoeting met een moeder in de kroeg leidt tot een mooi verhaal...

[thebigmo-improvisatietheater]

Er is geen schaarste aan ideeën. Hooguit een gebrek aan vertrouwen

The Big Mo ;-)